Historia Poznania w XXI wieku
(obrazek znaleziony tutaj)
Druga dekada XXI wieku to okres stagnacji gospodarczej, pogłębionej kryzysem paliwowym z 2016 roku. Włodarze Poznania, zadowoleni z pozycji, jaką odgrywa miasto w Polsce, pozwalają opadają na laurach pozwalając, by miasto zostało w tyle za Wrocławiem, Szczecinem, czy Gdańskiem w zakresie inwestycji i kreowania warunków dla biznesu. Podupadły Międzynarodowe Targi Poznańskie. Jedynym sukcesem władz miasta z tego okresu, było przeniesienie z Warszawy dużego centrum R&D Samsunga.
Trzecia dekada XXI, nazywana przez historyków czasem Upadku, przyniosła dwie istotne zmiany. Pierwszą było połączenie poznańskiej Polfy z konglomeratem Hydra Pharm z Ligi Ekonomicznej Karaibów. HP dokonuje w Poznaniu szeregu inwestycji, sprowadza na miejsce wielu swoich fachowców dla obsadzenia intensywnie rozbudowywanej fabryki środków farmakologicznych. Na fali imigracji z Jamajki zaczynają działać pierwsze Rasta-Kluby. Z kolei Międzynarodowe Targi Poznańskie stały się częścią monachijskiego holdingu Aufklarungs-Gruppe Aktiengesellschaft (AG-AG).
W 2026r., w dwa lata po „wojnie kawalerskiej”, po której Samsung stał się chińskim przedsiębiorstwem państwowym, dochodzi do fuzji z firmą COVEC. Nowo powstały konglomerat Samsung/COVEC zamierza m.in. budować autostrady w Europie.
Walka o przetrwanie i Wielka Imigracja przyniosły liczne zmiany dla miasta. Po pierwsze, niespodziewane skutki przyniosło wykupienie krótko przed wojną Zakładów Hipolita Cegielskiego przez Israeli Shipyards i Ha`argaz ltd. Firmy te planowały przejąć podupadający od 30 lat polski przemysł stoczniowy i wykorzystać go do zaspokojenia zwiększonego popytu na statki, związanego z podnoszącym się poziomem morza. Po nuklearnej wymianie ciosów pomiędzy Izraelem a państwami arabskimi w `28 blisko pół miliona Żydów – głównie pracowników wymienionych firm wraz z rodzinami, wyemigrowało do Poznania. Na czele nowopowstałej żydowskiej kolonii staje charyzmatyczny Mosze Rabinowicz. Okres wielkiego głodu staje się jednocześnie wielką szansą dla Wielkopolski – stojąca od dawna na wysokim poziomie kultura rolna i utrzymujące się z dotacji unijnych nowoczesne gospodarstwa pozwalają nie tylko oddalić widmo głodu, ale i przeznaczyć nadwyżkę na eksport pomimo panującej nuklearnej „jesieni”. Zanim jednak rolnictwo weszło na pełne obroty, z ulic miasta całkowicie zniknęły bezpańskie psy. Uznano to za sukces opłacanych przez miasto hycli, jednak do dzisiaj wielu starszych poznaniaków uważa, że za tę sprawę odpowiedzialni są miejscowi pracownicy Samsunga.
Niestety po kilku latach – i wraz z przekształceniem licznych fabryk na nanotechnologiczną produkcję „pasty odżywczej”, ten mały renesans wielkopolskiego rolnictwa spotyka szybki koniec.
Pod koniec lat trzydziestych Konsorcjum Izraeli Shipyards/Ha`argaz wykupuje liczne nieruchomości na terenie Wildy i Świerczewa i zaczyna budowę pierwszych samowystarczalnych arkologii.
Poznań lat czterdziestych żył postępująca integracją euroazjatycką i intensywnym napływem ludności wiejskiej, która masowo migrowała do miasta w poszukiwaniu pracy. Dla pomieszczenia nowoprzybyłych miasto finansuje zakrojoną z rozmachem budowę tanich osiedli mieszkalnych na terenie Biedruska.
Polska ugruntowuje swoją pozycję światowego lidera w produkcji mebli. Jednym z krajowych potentatów jest Polskie Meble Swarzędz S.A. – megakorporacja, która powstała z połączenia kilku swarzędzkich producentów meblowych, która w 2047 wykupiła szwedzką „Ikeę”.
Wzrastająca przestępczość doprowadza do liberalizacji przepisów o posiadaniu broni – nowo wprowadzona Unijna dyrektywa o prawie do noszenia broni bardzo przypomina 2 poprawkę do konstytucji USA.
10 kwietnia 2051 roku miała miejsce największa katastrofa w dziejach Poznania, w wyniku której zginęło przeszło 30 tysięcy ludzi mieszkających w osiedlach socjalnych w dzielnicy Biedrusko. Jak wykazało śledztwo, biedruskie osiedla zbudowano nad ogromnym składem proradzieckich gazów bojowych z okresu Zimnej Wojny, które zostały uwolnione na skutek eksplozji wadliwej instalacji gazowej w jednym z budynków. Po katastrofie teren zostaje wykupiony za bezcen przez AGAG, które zobowiązuje się usunąć z poznańskiej ziemi „każdą molekułę Made in ZSSR”. W tym celu wykorzystano na przemysłową skalę penetrujące ziemię nanomaszyny, które w ciągu pół roku oczyszczają teren pod fabryki elektroniki i arkologie AGAG.
Tymczasem w Unii Europejskiej dochodzi do największej w historii redukcji aparatu biurokratycznego – tysiące tłumaczy zatrudnianych przez instytucje unijne zostaje zastąpionych przez kilka SI, które, korzystając z technologii opracowanej przez dr. Kayin Courts zapewniają wierne tłumaczenia w czasie rzeczywistym wszystkich wytworów unijnych biurokratów.
Przez miasto przetacza się fala protestów przeciwko planom przejęcia Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza przez Polski Kościół Maryi – sektę zorganizowaną przez charyzmatycznego wizjonera z Torunia, Ojca Muchomorka. Do fuzji nie dochodzi, jednak tak PKM (zwany przez przeciwników Prywatnym Kościołem Muchomorka), a konkretnie jego Najwyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej, wykupuje dwie prywatne wyższe uczelnie i, pomimo protestów mniejszości żydowskiej, przekształca je w swoje filie.
Lata 70-te to dalszy gwałtowny rozwój technologiczny. Upowszechnienie WPD wśród populacji pozwoliło na coraz dalej postępująca informatyzację i modernizację życia. Coraz więcej ludzi pracuje z domu, za pośrednictwem Głębi, nieraz w korporacjach odległych o tysiące mil. Model ten jest bardzo popularny wśród wielu firm, albowiem pozwala zaoszczędzić pieniądze m.in. na budowie biur, ich ochronie i eksploatacji. Duży oddział w Koziegłowach otwiera niemiecka firma Internationale Handelsmarine AG (IHAG), która wykorzystuje zbiorniki wody „odziedziczone” po funkcjonującej tam kiedyś oczyszczalni ścieków do prowadzenia badań nad hodowlą słodkowodnego krylu. Dochodzi też do licznych incydentów z udziałem mniejszości żydowskiej i Głębiofaszystów (kilka z nich sprawia, że w miejskiej kostnicy brakuje miejsca, skutkiem czego podjęta zostaje decyzje o jej rozbudowie).
Poprzednio w serii:
