Altdorfer Tagesblat

Cthulizmy

2012-02-16T09:24:00.001+01:00

Z racji tego, że remont w domu trwa i końca nie widać (no dobrze, może koniec widać, ale jest troszkę bardziej odległy, niż byśmy sobie tego życzyli), postanowiłem zacząć nowy mini cykl na blogu, poświęcony dowcipom dotyczącym lovecraftowskich Mitów Cthulhu.
Do rozpoczęcia cyklu zainspirowała mnie TŻ, która podesłała mi ten oto obrazek, pochodzący z Tumblera Evilkyi

Ale jak jesteśmy przy temacie Cthulhu, to koniecznie należy polecić The Unspeakable Vault of Doom.

Dlaczego ostatnio nie ma sesji i świeżych kfiatków

2012-02-08T09:30:00.000+01:00

Odpowiedź zawiera się, mniej więcej, w poniższej fotce:

Tak, MG ma remont w domu, co oznacza, że w tym tygodniu też sesji nie będzie. Ale są dobre rokowania na przyszły tydzień.

Tymczasem, by podtrzymać caribdusowy, piracki klimat:

(źródło fotki)

Więcej deck planów

2012-01-30T21:12:00.000+01:00

W oczekiwaniu na kolejną okazję do gry znalazłem w RSS`ie bardzo fajną stronę z darmowymi planami pokładów okrętów wojennych. Co prawda są to okręty z okresu Wojen Napoleońskich, co oznacza, że przynajmniej część z nich jest stanowczo za bardzo dobrze uzbrojona jak do użycia w realiach Caribdusa. Odnotowano do późniejszego wykorzystania :).

Poplamione sokiem z kiwi kwiatki z 13.01

2012-01-13T11:53:00.000+01:00

M: Nie pamiętam tego…
O: Byłeś wtedy pijany. Albo pod pokładem. Albo pijany pod pokładem.

(drużyna wkracza do spowitej mgłą posępnej wieży)
O: Mam obawy.
M: Czemu?
O: Mało NPCów ze sobą bierzemy, nie będzie miał kto skarbów nosić.

G: Zbroję się, repetuję kuszę, załadowany pistolet za pasem, miecz w dłoni, jestem gotowa.
M: Czyli jak ja zawsze.

(w trakcie walki z zombie Morth i Octopus stali ramię w ramię. Gdy na skutek machania toporem i mackami obok nich ostał się tylko jeden umarlak, Morth oddala się w celu wsparcia jednego z walczących nieopodal marynarzy)
O: Ej, nie zostawiaj mnie z tym bydlakiem!
MG: … zawołał ocalały z masakry magicznymi pociskami zombie.

(w piwnicy wieży jest full mętnej, śmierdzącej wody, w której długo moczyli się zombie)
O: Ja w tym nie nurkuję. Tu jest za duży syf, jeszcze coś złapię…
G: Przypomnę ci to następnym razem, jak pójdziesz do burdelu.
O: To coś innego, tam wezmę owcze jelito.
G: Tylko pamiętaj je z tej owcy wyjąć!

MG: Morth, w ciemności wpada nagle na ciebie jakaś postać.
O: Sprawdź czy ma cycki!

(walka z władającym wieżą Liczem i jego ciągle wstającymi z martwych szkieletami przeciąga się)
M: On wygląda jak nekromanta. Dobrze, ze w nich nie wierzę.

(w trakcie walki poległ NPC Mortha – Kajko. Morth niezrażony ściągnął z okrętu jakiegoś majtka i nadał mu imię Kajko II – by nie musieć uczyć się nowego imienia. Niestety sesja była dość krwawa i Kajko II też zginął)
M: Next!

Wesołych Świąt!

2011-12-20T12:33:00.001+01:00

Do wszystkich, których do dotyczy: w związku z tym, że przygotowania świąteczne są już na ostatniej prostej, nijak nie widzimy możliwości wciśnięcia sesji w najbliższy czwartek.

(Źródło zdjęcia)

Zamiast tego, chciałbym wszystkim, których to dotyczy i wszystkim pozostałym wiernym czytelnikom "Altdorfer Tagesblat" życzyć wszystkiego, co najlepsze na święta. By upłynęły Wam w serdecznej, rodzinnej atmosferze, w zdrowiu, by pachniały prawdziwą choinką, byście spod wigilijnego obrusa wyciągnęli to najdłuższe i najładniejsze ździebełko słomy. Wreszcie, byście odświeżeni i wypoczęci po świąteczni obżarstwie z radością zaczęli nowy rok, pełen udanych sesji, PDków i ogólnego szczęścia.

Chase

P.S.

W Afganistanie co prawda panuje islam, ale z dobrego źródła wiem, że Santa Claus i tam się wybiera:

(dobre źródło)

Trailer nadchodzącej sesji

2011-12-08T08:15:00.000+01:00

Niestety sesji dzisiaj nie będzie, ale zamiast tego będzie graficzna zajawka nadchodzącej. Tak więc, bez dalszego gadania, for a taste of things to come...

Około 15 mil morskich na południe od Brigandy Bay

Fregata OSIZ napotyka we mgle wieżę

Wejście wygląda dość gościnnie

Ale w środku ktoś dokona przerażającego odkrycia:

Ktoś siedział na moim foteliku!

Ktoś jadł z mojego talerzyka!!

Ktoś spał w moim łóżeczku!!!

Oczywiście nie ma gwarancji, że przygoda potoczy się właśnie w taki sposób :-P

Źródła obrazków:

Mapa,
Mgła (oczywiście forum angielskie ;) ),
Reszta fotek własnej produkcji (co widać po ich jakości), makiety stąd,
Zombiaki z oficjalnych figure flatsów do 50Fathoms,
Octopus z firmy Reaper.

Kfiatki z 01.12 + 2 bonusy!

2011-12-03T00:01:00.002+01:00

Trzeci tydzień z rzędu gramy, tak trzymać :D.

W dzisiejszym odcinku poza standardowymi kfiatkami mały bonusik z dziedziny historii kina (wraz z filmikiem) i cytat z szefa.

(pojmano dwóch groźnych piratów)

O: To dajcie mi 12-to pak prezerwatyw i idę ich przesłuchać.

K: Nie musiałem tego wiedzieć.

G: To mów jak to zrobisz!!

O: Rozbieram się do pasa…

G: A z góry czy z dołu?

K: Ja znam świetną metodę przesłuchania: Was und Wo?!?!

(po 3 godzinach przesłuchania)

MG: Czego ty właściwie chcesz się dowiedzieć?

K: My się na razie bawimy.

(przesłuchania bywają zajmujące)

MG: Kapitanie, płyniemy już cały dzień. Jaki właściwie kurs?

K: Co mamy w ładowni?

Ktoś: Syf po Murzynach!

M: Mamy jakieś imadło?

G: Bosman w łapach ma.

(jaja w imadle wydawały się być taką dobrą metodą przesłuchań…)

MG: Nie wycisnąłeś z niego nic nowego.

(drużyna dotarła do znanego pirackiego portu, który właśnie był atakowany przez flotę Kompanii Wschodnioindyjskiej. Roztropnie postanowiono poczekać i przyłączyć się do zwycięzców. Wygrała Kompania, teraz starczy tylko jakoś sprzedać brytolom przyczynę późnego wejścia do walki…)

O: Chcieliśmy wspomóc Kompanię, ale złapaliśmy…

G: Gumę!

O: … przedni wiatr.

K: Ogólnie jesteś ujarany na maxa i przywiązany do masztu.

G: On mnie nie będzie lubił.

M: Ale on cie jeszcze nie zna!

M: Słyszałem, że zombie to tacy niedospani ludzie.

K: Informatycy!

(pojawiła się nienaturalna mgła)

G: Octopus, czy ty umiesz te mgłę rozproszyć? Jakieś wiatry zrobić, czy coś?

(czy czarodziejka – NPC Kidda potrafi cośtam zrobić?)

K: Z palcem w …. Może sobie palec wsadzić w dowolną dziurkę.

(rzucanie magicznego pocisku pod wodą. Którego żywiołu użyć?)

O: Pod wodą z czego mogę strzelać? Z wody? Z powietrza!

(znowu magia powietrza)

MG: Latać możesz, ale Mortha w płytówce nie uniesiesz…

MG: Krzyk Wilhelma, to takie AŁAAAAAA jestem ranny!

O: Chyba, że wieczorny.

(więcej na temat Krzyku Wilhelma na angielskiej Wikipedii)

I bonusowo, cytat in extenso z szefa jednego z nas:

„You are so full of shit, that your eyes are brown”

Dziennik kapitański

2011-11-30T20:10:00.000+01:00

Dziennik kapitański fregaty "OZIS"

- Bosmanie, co to znaczy Ozis?
- Odpierdol się i zdychaj. Ale najpierw szoruj ten pokład!!

Data Gwiazdowa 11.11.13
Opuszczamy Nowy Madryt. Kurs na południe, do Tulago – w poszukiwaniu Księciunia.

Data Gwiazdowa 19.11.13
Wieczorem dotarliśmy do Talago. Miasteczko najechali piraci pod wodzą Francuza o paskudnym charakterze – Francisa L`Ollonise`a. Na redzie stoi fregata, dwa brygi, dwa sloopy i dwa skiffy. Około 200-300 piratów siedzi na lądzie i trzyma mieszkańców Talago dla okupu. Postanowiliśmy podać się za kierańskich handlarzy niewolników i „kupić” od piratów Księcia Alaina – jeśli go znajdziemy.

Data Gwiazdowa 20.11.13
Zrobiliśmy rekonesans na lądzie, popiliśmy z piratami, ustaliliśmy cenę hurtowego zakupu niewolników i wzięliśmy na pokład dwudziestoosobową „próbkę” towaru, zawierającą Księcia Alaina. Skubany nie wie, co się stało z mieczem Króla Ammemnusa – piraci mu go zabrali. Podobno dwa tygodnie temu w okolicy pojawił się Man`o`War Czarnobrodego. L`Ollonise wysłał do niego trzech ochotników z jakimś podarkiem. Ochotnicy nie wrócili, ale Czarnobrody podarek wziął i odpłynął w cholerę.

Data Gwiazdowa 22.11.13
Po dwóch dniach picia i bratania się z piratami (oraz uzupełnienia zapasów wody i jedzenia) zapraszamy oficerów pirackich na pożegnalną balangę na pokładzie OSIZ`a. Stawiło się dwudziestu i przywiodło ze sobą tyleż niewolnic w charakterze rozrywki. W pierwszej części imprezy Octopus i Mongrel popłynęli przepiłować stery stojących na redzie okrętów. Następnie ruszyliśmy w morze likwidując znajdujących się na pokładzie piratów, za wyjątkiem L`Ollonise`a i jego prawej ręki – Roberta Surcofa – pirata odpowiedzialnego za śmierć brata Octopusa.
W trakcie walki straciliśmy 2 marynarzy i Mongrela.

Dalsze nie do końca poprawne politycznie Kfiatki - z 24.11

2011-11-28T22:53:00.000+01:00

O (o Kiddzie): Czy jego postać jest nietrzeźwa?
K: ZAWSZE!

G (do Kida, który pojawił się po dłuższej nieobecności): Brakowała mi ciebie na sesjach. Nie miałam kogo obrażać.

K: Jak mamy 20 czarnych, to damy im noże i mamy 20 ninja!
G: Tylko w tej nocy nie mogą się uśmiechać.
M: Ani robić tak (macha otwartymi dłoniami)

MG: Rzuć na przekonywanie.
G: A jak się nazywa ten skill?
MG: Przekonywanie.

(starcie na statku, kapitan Morth stoi za sterem i trzyma w gotowości topór dwuręczny)
MG: Don`t hold the topór and drive.

MG: Statek, którego ster odcięliście, na pełnych żaglach płynie w stronę brzegu.
O: Zakładam okulary wyciągam popcorn.

MG: Płyniecie prosto na Octopusa. Trzymaj kurs, to go przeciągniesz pod kilem.

O: Masz jeszcze wodę?
M: (wskazuje na beczkę z wodą na makiecie) Tu jest!!

K: Wyjmuję pistolet i strzelam!... chuj, nie mam pistoletu.

M (tak sobie rzuca kostkami): O Boże, dobrze, że nic nie testowałem.

(w trakcie walki zginęło kilku członków załogi fregaty graczy)
K: O! Jeszcze jeden zginął. I to przed wypłatą!

(po walce)
MG: Mesę macie tak ujebaną we krwi, flakach i gównie, że miesiąc ją będziecie sprzątać.

G (rzuca na przeszukanie pojmanego herszta piratów).
K: Znalazłaś w jego kieszeni otwarta brzytwę!
O: Kornik wylazł mu z drewnianej nogi i cie użarł!!

G: (w końcu przeszukuje)
MG: Jak go tak trzepałaś….

(do załogi dołączył nowy członek – wyzwolony z niewoli afroafrykańczyk.
K: Popatrz: 5 minut jestem piratem i już mnie te czarnuchy wkurwiają.

I na koniec mały bonus - rysunek podesłany przez Octopusa:

Nie do końca poprawne politycznie kfiatki z 17.11 + bonus

2011-11-18T15:00:00.000+01:00

Najpierw bonus: proroczy kfiatek z sesji 27.10, której nie było (bo ledwie rozłożyliśmy, to o Mortha praca się upomniała).

O: Spox, MG za tydzień zapomni, że dał PDki i znowu je przyzna.

I przechodząc do sesji właściwej, która się odbyła 17.11

MG: (na samym początku) no to macie po 3PDki za ostatnią sesję.

M: Potrzebujemy serce arcymaga.
O: Ja nim będę za 11 PDków.

(teoretyczne ustalenia w jakim szyku się poruszać)
O: Kobieta z przodu, to inteligentnie wygląda!

(MG testuje, czy w czasie podróży morskiej były jakieś spotkania)
M: Nooo…, tylko tych kilka pancerników minęliśmy…
G: Pancerniki biegają po wyspach.
M: Po czym?
O: Po loncie!

(kilka statków na horyzoncie)
MG: Bander nie widać.
O: Mówiąc brzydko, są obciągnięte.

O: Czy widać w porcie jakieś sieci?
MG: Nie.
O: Szkoda, można by je zhakować.

(znowu wybieramy Jolly Rogera)
O: Zamiast kości pod trupią czaszką krakena damy macki, żeby nie było, że mięczakami jesteśmy

O: Można się skradać okrętem?
G: Tak: zwinąć żagle, żeby nie łopotały na wietrze i chować się za kamieniami.

(statek drużyny wpływa do zatoki przy wiosce Tulago, która została założona przez zbiegłych afrykańskich niewolników. MG prezentuje mapkę)
M: Tropikalna ta wyspa.
G: Są Murzyni, to muszą być i palmy.

MG: Ich przywódcą jest znany pirat L`Onaise
O: A może Hanka?

(MG: opisuje wygląd herszta piratów)
O: Ma jakieś haki? Drewniane nogi?
MG: Nie.
O: To dupa nie pirat.

G: On wygląda jak brzydszy starszy brat Jacka Sparrowa.
O: Ale mu o tym nie mówimy!

G: Może to zapiszę, bo za 2 miesiąc, jak znowu uda nam się sesję zrobić, to zdążymy to zapomnieć.

O: [planuje krwawą zemstę]
M: A ja też mogę coś ubić?
G: Kartofle na kolację!

G: Myślicie, że przejdzie drugi raz ten numer, żeby wszystkich upić i prominentów wysmarować kakaowcem, żeby czarnych udawali i ich wyprowadzić?

O: Czy jesteś księciem Alainem? Pytam tego, który wygląda jak książę Alain.

O: Piękny miecz. Ręcznie robiony.
MG: No. Bo wszystkie inne miecze to maszynowo robią…

(uratowany z pewnym trudem NPC książę Alain udzielił już wszystkich niezbędnych drużynie informacji)
O: No to worek na głowę i za burtę.

O: Wydam wszystkie PDki przed bitwą.
M: Będzie jakaś bitwa?
O: Tak. Na głosy. Voice of Kiera.

Więcej NPC`ów

2011-10-10T19:20:00.000+02:00

Przy okazji malowania figurki Kidda popełniłem też trzy kolejne figurki NPC`ów:

Pierwsza figurka wyszła mi tak zajebiście, że poważnie zastanawiamy się, nad użyciem jej jako nowej figurki dla postaci Glorii. Wymagałoby to tylko drobnego zabiegu w postaci przemalowania włosów na czarno :).

To chyba jedna z najbardziej charakterych figurek wypuszczonych przez Black Scorpion Miniatures. Taki Matrix spotyka Piratów z Karaibów :). Lub Barterstwo Wilków :)).

Trzecia i ostatnia figurka wyszła mi chyba najsłabiej. Pani kapitan piratów... chyba nie do końca przemyślałem zestaw kolorów.

The Kidd is out there

2011-10-10T19:13:00.000+02:00

Trochę mi to zajęło, ale oto gotowa, w końcu pomalowana, figurka przedstawiające Kidda:

Figurka z firmy Black Scorpion Miniatures (figurka pierwsza z lewej), po drobnej konwersji z użyciem zbędnej gdzie indziej nogi, orkowej szabli z LOTR`a, włosa z domowej miotły i lekko przyciętego bagnetu cadiańskiej Gwardii Imperialnej.

No dobra, to nie była drobna konwersja. To jest jedna z najfajniejszych konwersji, jakie wymyśliłem :D.

Dziennik kapitański - update z ostatnich 3 sesji

2011-10-01T15:41:00.001+02:00

Dziennik kapitański szkunera "Płytki Grób"

Data gwiazdowa 23.11.13

Zakończono trzytygodniowy pobyt w porcie Kiery, połączony z odpoczynkiem i rekrutacją załogi na nowy okręt. "Maria Teresa" i "Płytki Grób" oddane w komis do niejakiego Tzetzasa - właściciela firmy "Handel Import Eksport Pośrednictwo i Inne Usługi". Kapitan Morth Ecka przenosi flagę na fregatę "Ozis".

Koniec dziennika pokładowego szkunera "Płytki Grób" pod kapitanem Morth Ecką.

--------------------------------------------------------

Dziennik kapitański fregaty "OZIS"

- Bosmanie, co to znaczy Ozis?
- Odpierdol się i zdychaj. I szoruj ten pokład!!

Data Gwiazdowa 24.11.13

Stawiamy żagle i z ładunkiem żelaza w ładowniach ruszamy na zachód. Tam musi być cywilizacja (i nabywcy na to żelazo).

Data Gwiazdowa 30.10.13

Bocianie gniazdo zameldowało wielki pożar na horyzoncie. Okazało się, że płoną plamy czegoś (oliwy??) na powierzchni o przekątnej około kilkunastu kilometrów. Niedaleko krawędzi ognia podjęliśmy szalupę z na pół żywym, poparzonym Krakenem imieniem Halimas. Po ocuceniu zaklinał nas, byśmy udali się do środka płonącej strefy i odzyskali stamtąd krakeńską kulę, która ma 400 stóp średnicy. Podobno admirał Caspian - dowódca ostatniego wielkiego okrętu Krakenów bardzo jej szuka.

Kulę udało się odzyskać i odholować w bezpieczne miejsce, kosztem zaledwie 3 drobnych pożarów na pokładzie. Nagle zza horyzontu wyłania się krakeńska flota. Zapraszają nas na pokład okrętu flagowego.

Data Gwiazdowa 31.10.13
Po kolacji z admirałem Caspianem, że kula to jakaś krakeńska cudowna broń na wiedźmy, wymaga jakiegoś poświęcenia żeby ją użyć, ale zawiera w sobie potężną moc. Caspian nie zna szczegółów, ale zgodził się ją dla nas przechować do czasu, aż pójdziemy walczyć z Wiedźmami Morskimi. Do załogi dołącza Halimas jako łącznik z krakeńską flotą, dostaliśmy też magiczny gwizdek do wezwania krakenów.
Kurs na zachód i płyniemy do Nowego Madrytu.

Data Gwiazdowa 09.11.13
Dokujemy w Nowym Madrycie. Sprzedano ładunek żelaza z Kiery, kupiliśmy też po okazyjnej cenie listy kaperskie wystawione przez Gildię Hiszpańską. Wygląda na to, że szykuje się otwarta wojna pomiędzy Gildią a Kompanią Wschodnioindyjską.
Dowiedzieliśmy się, że książę Alain - jedyny syn króla Amemnusa, jest w posiadaniu magicznego miecza, którego szukamy. Szukają go też agenci (być może nawet asasyni) imperium kierańskiego. Podobno Księciunia po raz ostatni widziano w mieście Tulago, na południe od Baltimusa.

Kfiatki z 29.09

2011-10-01T15:32:00.000+02:00

(na początku sesji MG rekapituluje Morthowi, po dłużej jego nieobecności ostatnie przygody)
MG: To jaka jest ostatnia rzecz, jaką pamiętasz?

(drużyna znalazła m.in. pływającą po morzu złotą kulę o 400 stopach średnicy)
M: Co to za kula?
O: To draKula!

M: Czy ich statek jest dużo większy od naszego?
MG: Tak.
M: To będziemy negocjować!!

(MG ma jakoś tak dziwnie, że jak odgrywa szlachtę, to używa tych samych, archaicznawo brzmiących słówek)
G: Ciekawe, czy gdzieś jest świat, gdzie wysoko postawieni nie mówią zaiste.

O: Zapłata byłaby dla nas obrazą.
J: Ja jednak nie mam nic przeciwko obrażaniu się.

Ważny NPC: Staniemy u waszego boku w ostatecznej walce…
G: A może lepiej z przodu?

NPC Kraken Halimas: Uratowaliście mi życie. To będzie zaszczyt dołączyć do waszej załogi i zostać waszym łącznikiem z resztą krajeńskiej floty.
G: To będziesz to robił za darmo?

(drużyna opuszcza Ważnego NPC`a)
M: Coś jeszcze? Nauki jakieś?
J: Szkatułki?!?!

O: (odkrywa w sobie talent do wróżenia): Wyjdziesz bogato za mąż i szybko owdowiejesz.
G: O! Dokładnie mój plan!!

G: Jak nam żelazo w ładowni zerdzewieje, to sprzedamy jako miedź.

O: Idę zasięgnąć języka. Do burdelu.

G: Kupuję komplet flag wszystkich ważniejszych państw. Taki zestaw małego pirata.

(drużyna kupuje sobie listy kaperskie)
NPC: Cena listu kaperskiego to 5.000.
O: Może tysiąc?
NPC: Mogę dać 4.000.
G: To daj nam listy i te 4.000
MG: Dam wam za 4.000.
O: Ile razy??

O: Wyborny suchar milordzie.

(ostatecznie kupiono listy kaperskie hiszpańskiej gildii)
G: Ja chce taki lizak policyjny do zatrzymywania przepływających statków.
O: Kupmy sobie od rolnika koguta.
G: To co, będziemy mieli Jolly Rogera z kogutem?
O: Z czaszką koguta!!

MG: Gość ma na imię Ennis.
O: Pan Ennis? W skrócie P. Ennis?

MG: Miasto Talago założyli zbiegli niewolnicy.
O: Ale my chcieliśmy porozmawiać z najjaśniejszym panem.

O: Jestem Kmicic.
G: Herbu dwie ości…

M: Ja bym popłynął.
O: Tak bez planu?
C: Kupimy mapę po drodze.

Ja nie potrafię być tak złym MG...

2011-09-27T20:53:00.001+02:00

... jak ten dobry człowiek, którego bloga mam dodanego do RSSa ]:->

Słowniczek piracki

2011-09-20T22:11:00.000+02:00

Fajną sprawę w RSS`ach znalazłem.

W temacie "shiver my timbers" słyszałem natomiast inną wersję, niż przedstawiona w opisanym linku - podobno drzewce (masztów) drżały wtedy, gdy statek szorował kilem po mieliźnie, co generalnie oznaczało początek bardzo poważnego problemu dla statku i załogi ;). Inna sprawa, że źródło mojej wiedzy może być wątpliwej wiarygodności - w końcu przeczytałem to na ekranie ładowania gry Tropico 2.

Kfiatek nie tylko nie nasz ale i przedsesyjny

2011-09-18T17:59:00.001+02:00

Poranna lektura Autentyków na Joemonsterze dostarczyła bardzo ciekawej historyjki:

Najlepszy Brat Na Świecie namawiał mnie dzisiaj, do zagrania w WoDa (dla tych, co dziwnym trafem nie grają - World of Darkness). Chciał żebym koniecznie grała wilkołakiem, bo mu się akurat jakiś scenariusz wymyślił, a mnie się wybitnie nie podobało, więc próbowałam się wymigać, mówiąc że mnie dzisiaj do wampirców i wilkołaków nie ciągnie, że nie chce mi się, nie mam nastroju i w ogóle to mało wilkołacza jestem. W związku z czym wywiązała się poniższa dyskusja:

NBNŚ: No ja myślałem, że każda kobita ma właśnie wilkołacze predyspozycje, z racji wiesz... tego.... waszego miesięcznego U.L.P....
Ja: Że hę...?!
NBNŚ: No wiesz - Ukrytej Likantropii P*zdy...

Oczywiście zagrałam

by Nimradil

Pomysł na kampanię

2011-09-06T23:39:00.002+02:00

Niedawno przypomniał mi się śmieszny tekst, który swego czasu podesłała mi żona:

Z powyższym związany jest pomysł na kampanię RPG, który strzelił mi do głowy swego czasu. Nie jest to, w sumie, nic wielce odkrywczego, ale w sumie pomysł mam dość przemyślany.

Idea stara jak „Jankes na dworze króla Artura”. Grupka ludzi z naszych czasów (znająca się wcześniej lub nie – według uznania, jakimś nawet pomysłem może być nawet zagranie samego siebie ;) ) zostaje jakimś magicznym/technicznym/cudem boskim/starożytnym artefaktem/Gwiezdnymi Wrotami/niewłaściwe skreślić przeniesiona w przeszłość. I tu zaczyna się zabawa.

Widzę to jako dużego sandboxa – bardzo trudno przewidzieć, co gracze wymyślą. Istotne jest, by MG był dobrze przygotowany z historii wybranego na kampanię miejsca i czasu. Oczywiście można popuścić wodze wyobraźni, ale wydaje mi się, że stworzenie świata możliwie najbliższego oryginałowi powinno dać najlepszy efekt. Dla MG oznacza to jedno: gruntowny reasearch. Z książek, w których można znaleźć inspirację:

- Seria „1632” Erika Flinta,
- Seria „Oś czasu”,
- wspomniany na wstępie klasyk Marka Twaina,

- z naszego podwórka: Pilipiukowska „Operacja dzień wskrzeszenia”,
- w pewnym (pokręconym) zakresie Weberowy cykl Schronienie,
i (zapewne) wiele innych.

Długie lata w szkole podstawowej i chyba trochę w liceum marzyłem jakby to fajnie było móc cofnąć się w czasie i uratować Rzeczpospolitą przed upadkiem. Myślałem, ile z współczesnej techniki potrafiłbym odtworzyć. Jak naprawić spier...ny ustrój, itd.

Luźne pomysły:

Nikt nie spodziewa się Hiszpańskiej Inkwizycji! Szczególnie goście z przyszłości dzielący się wynalazkami ;)
A może ktoś z graczy jest alergikiem? Ile pociągnie na wiosnę, zanim wypluje płuca?
Będąc przy temacie: czy postacie graczy będą na tyle stare, by załapać się na obowiązkowe szczepienia przeciwko ospie?
I jeszcze w temacie zdrowotno/higienicznym: ile pociągnie we wczesnym średniowieczu osoba przyzwyczajona do XXI-o wiecznego poziomu higieny?
Co zrobi przyzwyczajona do pewnego poziomu równouprawnienia współczesna feministka w czasach, kiedy od kobiety oczekuje się, czy szyła, ładnie wyglądała (pamiętajmy o zmieniającym się kanonie piękna! Jakoś nie widzę hordy zalotników ustawiających się do Scarlet Johannson przeniesionej do czasów Rubensa ;) (ciekawe spojrzenie na ten temat w „Osi czasu”),
Jak zareagują współcześni? Będą się bali? Próbowali skaptować graczy? Wyeliminować?
Czy gracze będą próbowali dzielić się posiadaną wiedzą, czy też może będą za wszelką cenę, na trekkiestowską modłę, powstrzymywać się od „skażenia” linii czasu?
A może poza graczami w czasie przenieśli się też inni ludzie? Dlaczego? Jak są nastawieni? Czy mają jakiś Plan?
Ciekawym tematem może też być bariera językowa – np. od XVIII wieku polszczyzna aż tak dramatycznie się nie zmieniła, ale wtedy warstwa wykształcona wtrącała bardzo dużo łacińskich makaronizmów (spróbujcie poczytać "Pamiętniki" Jana Chryzostoma Paska w oryginale!)

Otwartą też pozostaje kwestia, czy do naszych czasów da się wrócić, lub nie ;).

A co Ty byś zrobił/zrobiła, gdyby Cie cofnęło w czasie?

edit:
Zwrócono mi uwagę, że Scarlet Johannson nie do końca pasuje do tego przykładu, bo jednak ma czym oddychać. Lepszym przykładem byłaby Kiera Knightley:

I dla porównania, wspomniane powyżej, rubensowskie "Trzy gracje":

Kfiatki powakacyjne z 01.09

2011-09-03T14:11:00.000+02:00

(Octopus wybiera nowe czary)
MG: Rzucanie płonącego miecza i schowanie miecza do pochwy skończyłoby się koniecznością kupienia nowej pochwy.

O: Zapomniałem swoich szczęśliwych kości…
G: Mogę ci dać moje, nieszczęśliwe. W depresji.

MG: Łza Lyss nie działa.
G: Ale jo go kopne w kostkę i nową łzę uroni, to zadziała.

O: Możemy zatrudnić kogoś bez nóg. Działo załaduje, a będzie to robił za pół stawki. Będziemy mieli okręt pracy chronionej!

(drużyna znalazła płonącą plamę ropy na morzu)
MG: Woda się pali.
O: To woda ognista!

(potrzebne jest serce arcymaga do pokonania Morskich Wiedźm. Póki co na morzu znaleziono pół żywego krakena)
O: Leczę go.
K: Spytaj najpierw, czy nie jest arcymagiem.

(W trakcie walki Octopus notorycznie wygrywa inicjatywę, ale pyzatym kostki totalnie się nie niego obraziły)
O: Non stop wygrywam inicjatywę…
K: No to chociaż spierdalaj!

G: Długo jeszcze będziemy dzisiaj grać?
MG: 15-30 min.
G: To wydaje fuksa na przerzut!

(Kidd myśli jakie rozwinięcie kupić dla swojego NPC`a – czarodziejki)
O: Daj jej robienie loda.
K: To już ma.

G: Daj jej leczenie.
O: Lody ważniejsze!

Kfiatki jubileuszowe 4

2011-08-18T23:48:00.000+02:00

Do czasu aż wygrzebię z odementów mieszkania rodziców resztę moich zapisków sesyjnych będzie to ostatni odcinek Kfiatków jubileuszowo - wspominkowych. Tym razem dowiemy się więcej o wampirzej anatomii i trochę kombatanckich wspominków sprzed lat wielu.

Wampir c.d.

- Ej, a na wózku możesz wjeżdżać w Umbrę?

- Czym różni się murzyn od opony?
- Jak na oponę założysz łańcuchy, to nie zacznie rapować.

(Trzeba pojechać do lasu pogadać z wilkołakami. Tylko jaki samochód wziąć?)
- Ja mam samochód przyjazny dla środowiska… Ale jak mnie włochaty Greenprice dorwie…
- Ja mam czarny samochód, może nas wezmą za ruską mafię. Wilkołaki lubią ruską mafię, bo im ziemię użyźniają.

- No! Choć raz ktoś nie powiedział, że to wszystko nasza wina!
- Bo jeszcze nie skończyli mówić…

- Ja bym ją zabił.
- To teraz wiesz, dlaczego jest w urnie.

- Przynajmniej pozbędziemy się jednego debila w tym społeczeństwie.
- Zaraz się dowiemy którego…

- To ty mi nogę uciąłeś!
- Spoko, równo ciąłem, da się przyszyć.

(używany Animalizm)
- Przepraszam, czy ja mogę się tarzać po ścianie ze śmiechu jak on wkręca myszy?

(używamy Akceleracji)
- Gdzie masz samochód?
- Został. Nie był wstanie tak szybko biec.

(Znowu używamy akceleracji. Mają ją w drużynie wszyscy poza Białym)
G1: Akceleracja!
G2: Akceleracja!!
Biały: Bardzo kurwa śmieszne.

- Co się dzieje, jak się podniecasz?..... Dobra, nie było tego pytania.

(siedzimy na dachu wieżowca)
- Wzywam dwa zespoły snajperskie
- A jak nas Policja zatrzyma, to powiemy, że kominiarze.

A tymczasem borem lasem mamy urnę.

Z X-Menami jest tak, że albo jest dobra historia, albo bieganie po mieście w kalesonach.

I na koniec jeszcze z kombatanckich wspominków autora niniejszego bloga. Niżej podpisany niestety od lat cierpi na alergię, co wiąże się z tym, że w okresie wiosenno/początkowo-letnim mocno kicha i nos wydmuchuje, niestety czasami dość głośno. Zdarzyło się w jednym takim ciężkim, wiosennym tygodniu, że w krótkich odstępach czasu mieliśmy dwie sesje – najpierw Wampira, a potem Adeka. Obie upstrzone moim smarkaniem. Na drugiej sesji kolega (pozdrowienia Lechu! ;) ) stwierdził:
- Acha! Mam wrażenie, że znowu gdzieś za nami podąża Smarkacz Wielosystemowy!

Dziennik kapitański z ośmiorniczką

2011-08-13T11:58:00.000+02:00

Dziennik kapitański szkunera "Płytki Grób"

Data gwiazdowa 01.11.13

Weszliśmy na pokład zniszczonego galeonu. Jak się okazało pod pokładem znajdowała się zgraja oktoponów, która nie dość, że przywołała gigantyczną ośmiornicę, to jeszcze prawie zabiła nam maga. Ostatecznie udało się ich pokonać i wziąść galeon na hol.

(tak, ołówki proxują za macki ;) )

Data gwiazdowa 03.11.13

Jakimś cudem udało nam się doholować "Marię Teresę" do Kiery. Oddajemy ją do doku na dwa tygodnie w celu sprzedaży.

Kfiatki jubileuszowe 3

2011-08-13T11:15:00.002+02:00

tym razem trochę mrooocznych historii z kilkuletniej kampanii Wampira dziejącej w Poznaniu AD 2003 ;). tym razem dowiemy się między innymi co nowego u czarownic z Salem oraz jak śledzić ruchy więźnia na terenie posesji :D.

(stare dobre kostki Q-Workshopu do Wampira. Szkoda, że już przestali je robić

i do tej pory pluję sobie w brodę, że kupiłem tylko 4)

Wampir

Zawsze jestem człowiekiem, tylko czasami jestem wampirem.

Autosugestia: Sugerowanie sobie, że ma się samochód.

(W Poznaniu jest mumia.)
B (drużynowy Nosferatu): AAAAA! Spotkam ją przy śmietniku i mi we łbie zryje…

W tej kampanii śmiertelność jest niska. Wszyscy nieżyją.

- Zawsze jest większa ryba. Tylko dlaczego akurat w moim stawiku?
- Ty nie masz stawiku, ty masz bagno!

- Śpisz w trumnie?
- Nie. W piecu na pizze.

(Biały miał taką postać – wampira Indianina Wiltora, który miał wszystko w dupie. I bardzo często wszystkich o tym informował).
- No przecież dupa i zawartość dupy Wiltora nie stanowi dla nas tajemnicy.

(Mikołaj miał postać – Don Vito – wampira, który miał klub nocny. Często tam przesiadywaliśmy, więc często ktoś nas tam nachodził i kończyło się mordobiciem/strzelaniną/wybuchami/itd. Pewnego dnia do klubu weszło 4 Brujahów:)
- To tu jest ten klub, gdzie są ciągle rozróby??

Mikołaj: Słyszałeś o czarownicach z Salem? NAKRYLI je!!

G1 do G2: - Od dzisiaj masz ksywę Fred Flinstone.
G3: Buaahahaha
G1: Ty się nie śmiej, bo ty jesteś Barney.

(Drużynowy Nosferatu - Albrecht Białego – był trochę niedofinansowany, potrzebny sprzęt zazwyczaj zdobywał w śmietniku. Auto też miał mocno budżetowe)
- Nie chcę, żeby tu się zjawiło stado twoich braci Albrecht.
- My się nie poruszamy w stadach…
- … tylko w maluchach!

- Coś ci wyszło?
- Tak. Zęby.

- Słyszałem o czymś takim?
MG: Nie. W pizdu nowość.

Na Hummera jest niezłe rwanie, ale nie jeśli na wieżyczce siedzi Nosferatu.

- A jak ghulowi się łeb obetnie, to mocno krwawi?

No to operacja Paetz. Kołkujemy gościa!

Nie chciałeś krwi z nadgarstka, to teraz dostaniesz z dupy.

Jak nie będziesz miał jednej ręki, to nie będziesz oburęczny.

(w drużynie jest nekromantka)
- My najpierw strzelamy, a potem zadajemy pytania. Dosłownie.

Co to, cichobieg jakiś? Meleksem uciekają???

(w Poznaniu chyba pojawił się jakiś Setyta, czy coś)
- Mam tylko nadzieję, że nie zamienisz się w węża i nie zaczniesz wpieprzać antylop w ZOO.

MG: Odzyskujesz świadomość i stwierdzasz, że jesteś obwieszony Semtexem i gwoździami.
Gracz: Bomba.

- Leżącego się nie bije.
- Kto tak powiedział?

Wsadzimy mu kołek w dupę. Przynajmniej będzie słychać, gdzie jest.

---------------------------------------

Przy okazji zakutalizowałem pierwszy post Jubileuszowych Kfiatków o fotkę - do zobaczenia tutaj.

Kfiatki jublieuszowe - cz. 2

2011-07-29T16:49:00.001+02:00

Warhammer po raz drugi

- 500m to dużo?
- No więcej niż 400 i mniej niż 600.

M: Ja chciałabym zaznaczyć, że jestem w bardziej przystępnych ciuchach niż kiecka.
D: A jaki ciuch jest bardziej przystępny niż kiecka?
A: Krótsza Kiecka!
B: Brak kiecki!

(mamy 6-ciu działową kanonierkę)
- Ale jak nas przeciwnik zobaczy, to będzie posrany z rozpaczy.

- Ci cnotliwy rycerze i ich cnotliwa świta.
- Jak świta! Nie świta, przecież zmierzcha!

Gracz: W nocy odział pikinierów w pędzie miniemy. Walić ich!
MG: Spoko, ustawię wam drugi oddział po drodze.

MG: Opisz jak szarżujesz.
Gracz: Zajebiście!

(Idziemy do kapliczki Pani Jeziora)
Rycerz: Jestem normalnie w jezioro wzięty!

Tak okrutnego mordu nie popełnili tu od… 5 godzin.

(karczma pod Szarym Sierściuchem)
- Jest tam wypchany kot, który wygląda, jakby mu ktoś wbił lancę w d… Pewnie dlatego, że mu z d…y lanca wystaje.

(krytyczny sukces na przeszukanie trupa)
- Znalazłeś u niego pierścionek w dupie?

Mam te walizki. Ale to nie są walizki, tylko wyglądają jak walizki.

Kfiatki statystyczne z 22.07

2011-07-25T13:44:00.003+02:00

G: Zacznijmy o tego, że musimy statek zbadać i przeżyć.

O: Płyńmy do portu, bo nam się syrenki ześmierdną.

G: No to może zrobimy save`a i wejdziemy na ten galeon.

(koło, a raczej pod galeonem czaiła się gigantyczna ośmiornica. Pierwszym strzałem udało się jej oko wydłubać)
MG: No to macie teraz wkurwioną ośmiornicę-cyklopa.

K: Skoro przez tyle miesięcy na statku razem nikt cię nie molestował, to wiesz jakie my miecze wypolerowana mamy.

(czarodziejce – NPCowi kolejny czar nie wyszedł)
O: Ta magiczka chyba w szkole magii wagarowała
K: Eeeetam. Miała udane akcje.
O: Chyba w łóżku.

(ktoś się rozbija po stole)
G: Kidd jak pijesz to mniej rozrabiasz.
K: To polej!

(ktoś właśnie w teście 3k6 na obrażenie wykulał trzy jedynki)
M: Wiesz jaka jest szansa na taki wynik na 3k6? 1:216. GRATULACJE!

G: Plądruję tam, gdzie jeszcze nikogo nie było.

(jak ruszyć z miejsca lekko dziurawy galeon, który z nie ma dwóch przednich masztów, a z trzeciego została połowa?)
K: Na pych go!

(Negocjacje handlowe)
NPC: Idę po piwo.
G: To ja idę mu postawić!
K: Wszystko co trzeba mu postaw.

O: Jesteśmy odważni.
M: Tak! ?(wertuje kartę) Ja na k4!!

Kobieca zbroja

2011-07-17T15:45:00.000+02:00

Ostatnio była dyskusja na temat kobiecej zbroi. Oto link do filmiku, polecam :)

http://www.collegehumor.com/video/6550847/female-armor-sucks

Dziennik Kapitański - odcinek opiumowo-syrenkowy

2011-07-15T09:02:00.001+02:00

Dziennik kapitański szkunera "Płytki Grób"

Data gwiazdowa 11.10.13

Zakupy i uzupełnianie zapasów w Deikingu. Znaleźliśmy Pub Mao Pinga, w którym udało nam się zakupić pełen ładunek opium, który planujemy przeszmuglować do Kiery.

Data gwiazdowa 12.10.13

Ruszamy do Kiery.

Data gwiazdowa 15.10.13

Podejmujemy z wody rozbitka płynącego na szalupie ratunkowej. Przedstawił się jako John Low, marynarz z

Anglii, który postawił się piratom, którzy postanowili zostawić go w szalupie bez wody i wioseł na pewną śmierć. Jest odwodniony, ale żyje. W zamian za pracę na pokładzie podwieziemy go do Kiery.

Data gwiazdowa 19.10.13

Goni nas okręt kaperski pod banderą Kompanii Wschodnioindyjskiej.

Data gwiazdowa 20.10.13

Wieczór. Po dwóch dniach wreszcie udało nam się zgubić pościg. Dlaczego kaprzy musieli się przypieprzyć akurat jak wieziemy lewy ładunek?

Data gwiazdowa 23.10.13

Mijamy galeon płynący pod francuską banderą.

Data gwiazdowa 27.10.13

Dopływamy do Kiery. Sprzedaż opium dla Krisa Kneidera, uzupełnienie zapasów. Dostaliśmy cynk od kapitana portu, że pewna scrulinianka ma dla nas robotę. Okazało się, ze chce, żebyśmy upolowali jej żywą syrenkę. Albo dwie. Płaci po 10.000 sztuk srebra za sztukę, syreny podobny występują na północny zachód stąd, opodal Wysp Szarych.

Data gwiazdowa 28.10.13

Po uzupełnieniu zapasów i zakupieniu zatyczek do uszu ruszamy na północny wschód. Ciekawe, czy śpiew syren da się zagłuszyć pijackim wyciem Kidda?

Data gwiazdowa 30.10.13

Ciśnienie dość gwałtownie spadło, idzie sztorm. burza dogoniła nas pod wieczór, na szczęście zdążyliśmy przygotować statek. Przejście przez sztorm kosztowało nas tylko dwa połamane żebra Mongrela, który wypadł za burtę, ale na szczęście był przywiązany.

Data gwiazdowa 31.10.13

Polujemy na syreny. Udało się złapać 3, ale Ale kapitan i Octopus zostali ranni, a jedna z syren rozcięła tętnicę szyjną Kokoszce. Nie wiemy, czy wyżyje.

Data gwiazdowa 01.11.13

Kurs powrotny na Kierę. Na skraju Morza Szczątków zauważyliśmy hulk galeonu płynącego, a raczej dryfującego pod hiszpańską flagą. Statek nazywa się "Maria Teresa", ma połamane dwa z trzech masztów, na oko 5-8 stopni przechyłu na lewą burtę i może będzie miał wodę z Ziemi na pokładzie. Stajemy z nim burta w burtę.

Kfiatki warszawskie z 15.07

2011-07-15T08:38:00.001+02:00

Dlaczego warszawskie? Bo na sesji było zakrojone na szeroką skalę polowanie na syrenki :-P.

(Idzie sztorm)

K: Zabezpieczyć działa!
G: I kota pokładowego!

G: Dekuję się pod pokładem z torebką.
K: Może lepiej od razu z beczką.

(i po sztormie)
G: O! Nie wiedziałam, że mam zioła na chorobę morską.

(zadanie na dziś: załapać syrenkę do ZOO)
G: Proponuję kogoś spić, żeby zaczął śpiewać i zagłuszył śpiew syren.

G: I trzeba przywiązać do pokładu wszystkich facetów i lesbijki.

G: One chcą cię zabić i zjeść, a potem kopulować!

(czy czar Beastfriend działa na syreny? MG wertuje podręcznik)
MG: „Czar Beastfriend działa na niehumanoidalne istoty o zwierzęcym sprycie.”
G: To akurat na dół syrenki zadziała!

MG: Jaki spryt ma syrenka?
K: Jak puszka sardynek!

(Morthowi wypadły zatyczki z uszu i właśnie biegnie popływać z syrenami)
K: Wyciągam bolo i kładę go na pokład.

(walka wręcz z sowicie obdarzoną przez naturę (pazurami) syrenką)
O: Z kopa w jaja!
K: W ikrę
J: Syrenkę???

(dwie syreny atakując pazurami Octopusa wykulały krytyczne niepowodzenia)
MG: Jedna nadziała się na twój sztylet, a druga uderzyła głową w przepływający nieopodal fortepian i straciła przytomność.

K: Te syreny miały być żywe czy martwe? Może martwe da się na torebki przerobić, albo wypchać i nad kominkiem powiesić?

MG: Rzuć na reperowanie.
K: Czym to się rzuca? Na zręczność.
MG: Nie, na reperowanie.

(hipnotyzujący śpiew syren rezonował i przybierał na sile odbijając się od takiego dużego kryształu, który na koniec polowania zniszczono ogniem armat)
G: O! Zepsuliśmy im głośnik!

(Octopus został ranny i jako jedyny medyk na pokładzie udziela sobie pierwszej pomocy)
O: Samoleczenie. To prawie jak samogwałt.

I po sesji.
O: Wiecie, czy nocne normalnie jeżdżą?
K: Normalnie. Na kołach.

I na koniec bonusowy kwiatek ze zdjęciem:

O: Patrz, teraz masz ołówek z gumką!

Kwiatki jubileuszowe - cz. I

2011-07-14T15:23:00.001+02:00

I tak oto cichcem borem lasem nadszedł setny wpis na blogu :). Musze przyznać, że jestem mile zaskoczony, że aż tyle udało się napisać. Barwo ja :-P.

Z okazji setnego wpisu na blogu zebrałem kwiatki pracowicie spisywane na długie lata, zanim „Altdorfer Tagesblat” ruszył z miejsca. Niestety, nie zainspirowany natenczas genialnym blogiem „Co Lepsze Kawałki”, nie notowałem jeszcze co kto mówi, więc niestety nie jestem wstanie odtworzyć autorów, a nawet kontekstu, wielu tekstów.

(moja pierwsza kostka do RPG - czarna k20 kupiona w Wilczku w zamierzchłych czasach, jak jeszcze urzędował na Placu Wiosny Ludów. Obliczanie szansy trafienia poprzez odjęcie klasy pancerza od TRAK0 postaci... Ech, to były czasy, aż mi się łezka w oku zakręciła.)

W tym odcinku o niebezpieczeństwach transportu spaczenia przez morze i powodach wrzucenia do lochów przez papistów.

Warhammer

Poniżej kwiatki gównie z dwóch długich kampanii Warhammera prowadzonych przez Krzycha. Wielkie dzięki Stary za te piękne lata :). I chyba jeszcze parę innych.

Mikołaj: Biały, ja nie jestem zły, tylko ubrany na czarno!

(ktoś właśnie znokautował drużynowego kapłana)
- Apteczkę zepsułeś!

(pytanie do prawnika NPC)
- Jak tu wygląda sprawa handlu niewolnikami?
- A jak ma wyglądać?

(poszedł fireball)
MG: Słuchaj: Leżysz i skwierczysz.

- Jesteś skoncentrowany jak koncentrat pomidorowy.
- 70% zawartości pomidora w pomidorze…

- OK. Uprzątnęliście te kupę z tronu wysokiego króla krasnoludów. Teraz musicie tylko wyprać sztandar twierdzy, którym ktoś dupę podtarł.

- Jam jest Robert von Richtchoffen, to Moniqe de Lowe i Abelard von Bielau.
- A ta to jest Ivanov z Buszu.

- Czy ktoś zna czar zabezpieczenia dupy w bibliotece?
- Tak. Nie wypinać się!

Ja to pisałem. Czcionka jest piękna, ale nieczytelna.

Daniel: Ja wiem, że moja matka się puszczała. Mój stary był rogacz, normalnie daniel.

To był wielki Chędożyc. Z chędożyców tego świata on był największy.

MG: Rzuć na wytrzymałość
Gracz: 8
MG: A ile jej masz?
Gracz: 3
MG: To głupio…

(Tak trochę wypadła nam za burta sporej wielkości beczka ze spaczeniem. Konkretnie, to Monique wypadła)
- Jeśli za parę miesięcy przypłyną tu rybacy, nałowią tuńczyków, wyciągną je na pokład, a tuńczyki wyjdą z sieci i im wpierdolą, to będzie wiadomo, że to zasługa Monique.

- Hrabia wydał dyrektywę 7/45: Śpi i chuj.

(Arkady mógł przemienić się w uskrzydlonego awatara Morra. Czasami gubił parę piórek).
- Kurwa… Pióra awatara na lotki… Ale cyrk

- Krasnoludy mają Księgi zniewag, a Monique ma Księgę Kresek.

- Skąd się wziął stopień pułkownika?
- Bo zapierdolił z magazynu wszystkie półki.
- Czym się różni pułkownik?
- Bo jedną półkę ma bardziej niż drugą.

- Robert, ty wyglądasz jak ten… no… z Mupetów.
- Ja zazwyczaj wyglądam jak ktoś z Mupetów.

(tym razem krytyk na trafienie)
MG: Ujebałeś kolumnę. Ujebałeś facetowi nogi razem z kolumną.

Smok ma te wadę, że wypełnia cały widok w lusterku.

(mieliśmy takiego NPCa, który miewał za dużo „szczwanych” planów)
- Boldwick, proszę skupić się na oczekiwaniu na windę.

- Trzymam Monique jedną ręką, a drugą ręką konia…

- Jak ona się do ciebie zbliża, to chce ci się rzygać.
- To jej wygląd, zapach, czy uczucie wewnętrzne?

- Papiści go zgarnęli, za spółkowanie z szatanem.

- Jakieś konkrety?

- Konkretnie z Belzebubem.

Kfiatki z 07.07 z morskim odpowiednikiem alufelg.

2011-07-08T08:13:00.001+02:00

[Kidd usiłuje odczytać bazgroły MG na karcie jego NPC`a, rubryka umiejętności]
K: Na…pi… nanie?
M: Chyba pośladów!

M: Mówiłem, żeby kapitanowi dawać pieniądze!
G: Już raz daliśmy, do tej pory się nie znalazły!

[Kidd chce kupić duży nóż do rzucania i usiłuje się dogadać z chińskim handlarzem bronią, który równie biegle mówi w ludzkim języku, jak ten tu]
K: Broń kłująca do rzucania.
NPC: Rapier!
K: Do rzucania we wroga, a nie pod nogi!

[dużej broni kłującej do rzucania ciąg dalszy]
K: Jak duży ma zasięg? Dorzucę na drugi koniec statku?
MG: To zależy od tego, jak duży jest statek…

MG: Możesz dostać ryż z owocami morza.
O: Ha ha ha.

[Gloria kupuje kamuflowaną zbroję skórzaną do nocnych akcji]
O: Kobieta lubi być dostrzegana.
G: Nie każda!

MG: Skierowali cię do tawerny Mao Pinga.
K: Mają tam szybkie łącza z małym pingiem?

M: Idziemy pogadać o interesach
O: Znowu będziesz się chwalił…

NPC: Gdzie dostarczyć towar?
O: Na statek.
M: Nie! Do rowu Mariańskiego!

MG: Potrzebujesz babci zielarki? Takiej, co ma miksturę skrobanki +5?

G: Ratujemy go, ratujemy. Na razie.

M: Jak my z tym opium wpłyniemy do miasta?
O: Wodą. Do portu.

M: Idź do naszego kucharza… kto właściwie jest naszym kucharzem???

NPC: Kapitanie, żagiel na horyzoncie!
O: O rany! Sam żagiel bez statku?

K: Załadować działa!
M: Ja to mówię. Załadować działa!

MG (podsumowuje ustalenia taktyczne): Plan SS: Spieprzać i Strzelać.

[trwa pościg na morzu]
O: Jesteśmy za progiem zwalniającym.

M: Trzeba kupić kotwice.
O: Ukradnie się z innego statku. Jak kołpaki.

M: Kupujemy alukotwice.
O: I barda, będzie stereo.
G: To dwóch bardów na stereo trzeba.

K: Będę ci to wypominał do usranej śmierci.
MG: Usrana śmierć – jak się utopisz w tej gównianej wodzie w zęzie.

MG (opisuje NPC`a): To scrulinianka. Pierwszy raz taką widzicie.
O: Ma cycki???
MG: Scrulinianka z cyckami. To jest bardzo disturbing.
G: A teraz jest już strona porno z tym.

(Scrulinianka zleciła upolowanie żywej syreny. Czyli akcja będzie przeprowadzona z woskiem w uszach)
K: I musimy nauczyć się języka migowego do wydawania rozkazów… Ale po co, nikt i tak rozkazów nie słucha…

Uzbrojenie okrętów na Caribdusie

2011-06-24T21:49:00.000+02:00

W settingu 50 Fathoms występują statki porwane z Ziemi pomiędzy 1492 a 1815 rokiem. Przybysze dość szybko podzielili się z tubylcami techniką produkcji uzbrojenia, więc pomimo tego, ze same statki często pochodzą z różnych epok, co do zasady przyjmuję, że uzbrojenie jest z końca XVIII/początku XIX wieku.

Działa okrętowe

Standardowo statki są uzbrojone w ładowane odprzodowo, gładkolufowe 12 funtowe armaty odlewane z brązu lub żelaza.
Działa z brązu były bardziej wytrzymałe w długim okresie, wymagały też użycia mniejszej ilości metalu i były lżejsze, na dokładkę były mniej podatne na rdzę. Działa żelazne miały w zasadzie tylko jedną przewagę nad brązowymi – te z brązu były średnio dwa razy droższe. Z uwagi na fakt, że brąz to stop miedzi i cyny (plus ew. innych dodatków), to po pierwsze, trzeba zdobyć obydwa te pierwiastki, które występują rzadziej niż żelazo, po drugie, trzeba ten stop uzyskać. Czyli wykonanie działa z brązu wymaga droższych materiałów i trwa dłużej. Z uwagi na fakt, że na Caribdusie z brązem jest krucho, przyjmuję, że większość lokalnie wykonanej artylerii jest z żelaza.
Ładowanie odprzodowe chyba nie wymaga komentarza. Gładkolufowość oznacza, że lufy nie są od wewnątrz gwintowane (tak jak na przykład współczesna broń palna). Ma to dwie zasadnicze konsekwencje. Po pierwsze, działa takie mają mniejszą celność i donośność, niż miałyby gwintowane (które historycznie pojawiły się później). Są jednak łatwiejsze w produkcji i czyszczeniu po każdym strzale – jakość używanego prochu powoduje, że po każdym wystrzale lufa musi być dokładnie czyszczona z resztek nie spalonego prochu i produktów ubocznych spalenia tego, który to zrobił, a gwintowana lufa oznacza dużo więcej zakamarków, które trzeba by wyczyścić, co zmniejszałoby szybkostrzelność.
Z kolei 12 funtów oznacza wagomir pocisku, jaki może być wystrzelony z działa (dla osiemnastowiecznych dział żelaznych jest to około 9 cali średnicy lufy, dla brązowych – 5 i 6/8 cala). Dostępne są również lekkie 4-funtówki i cięższe działa 16 funtowe.
Maksymalny celny zasięg dwunastofuntówki to około 300 metrów, szybkostrzelność – około 1 strzału na minutę. Ze zgodnością historyczną tego ostatniego można odrobinkę podyskutować, ale niech będzie. W końcu ma być Brawurowo ;).

Działa obrotowe (ang. swivel guns, w 50F zwane Bowchaser)

To małe (ok. 90 cm długości lufy, kaliber 1 i ¼ cala, strzela pociskami ¾ funta) działka, montowane zazwyczaj na burcie okrętu na obrotowym metalowym elemencie w kształcie litery U, służyły do walki w abordażu. Miały malutki zasięg, ale w momencie, gdy okręty sczepiały się burtami, nadawały się idealnie do ostrzelania kartaczem zgromadzonej na pokładzie załogi, lub też przeciwnika, który dostał się na nasz pokład.

Karonady, moździerze, haubice

Z różnych przyczyn (prawdopodobnie na uproszczenia i "ubrawurowienia" rozgrywki, w 50 Sążniach nie znalazły się Karonady, moździerze i haubice. I niech tak zostanie, po co sobie komplikować życie?

Amunicja

Generalnie w użyciu jest 5 rodzajów amunicji:
- zwykłe, kamienne lub żelazne kule armatnie ogólnego przeznaczenia.

- kartacze (wkładany do lufy cylinder z miękkiego metalu wypełniony gwoździami, szkłem, zbędnymi sztućcami, czy innym żelastwem) bliskiego zasięgu do rażenia załogi na pokładzie przeciwnika.

- kule łańcuchowe (dwie połówki kuli połączone łańcuchem), do niszczenia żagli i olinowania. Tę samą funkcję pełniły kule sztabowe.

- kule zapalające (żelazne kule rozgrzane przed strzałem w piecu), mają większą szansę wywołania pożaru, ale słabiej przebijają pancerz (rozgrzane żelazo jest kruche). Z przyczyn dość oczywistych używane tylko przez baterie nadbrzeżne, wymagają użycia mokrych pakuł, by zapobiec przedwczesnemu zdetonowaniu prochu przez sam rozgrzany pocisk.

- wybuchające (granat z prochem w środku i lontem), wybuchają po trafieniu, albo raczej w momencie, jak wypali się lont. Wymagają pewnego poziomu biegłości od kanoniera, który przed strzałem musi dobrać odpowiednią długość lontu. Ten rodzaj amunicji daje największe pole do popisu dla MG w przypadku krytycznego niepowodzenia przy strzale.

Procedura wygarnięcia z działa.

W 50 Fathoms przyjęto bardzo rozsądną, moim zdaniem, zasadę, że jak chcesz strzelić z działa z płynącego okrętu, testujesz niższa umiejętność spomiędzy żeglarstwa i strzelania. Ma to sens, bo moment oddania strzału trzeba zgrać z ruchem okrętu po morzu, a konkretnie z jego unoszeniem i opadaniem na fali, nie wspominając o tym samym ruchu wykonywanym przez cel. Są tu różne szkoły – doktryna Royal Navy zakładała, na przykład, celowanie w burty przeciwnika, więc najlepiej było strzelić w momencie, gdy nasz cel jest u dołu fali. Z kolei Francuzi woleli najpierw niszczyć ożeglowanie przeciwnika, przy takiej taktyce najlepszym momentem na oddanie strzału jest jak my jesteśmy na szczycie fali, a cel – u dołu.

Przechodząc do samego strzału, procedurę zaczynamy od wyczyszczenia lufy po poprzednim strzale za pomocą drucianej szczotki na kiju, w celu usunięcia resztek nie spalonego prochu. Następnie lufa jest przemywana wodą, za pomocą gąbki na kiju – dzięki temu mamy pewność, ze w lufie nie została jakaś tląca się iskra, która może przedwcześnie detonować świeżo nasypany proch. Kolejnym krokiem jest wsypanie do lufy porcji prochu strzelniczego i dopchanie jej do końca lufy za pomocą drewnianego ubijacza. Od XVII wieku stosowano pakowanie porcji prochu w papier, płótno, a w końcu pergamin, w celu przyspieszenia ładowania i dla upewnienia się, że w lufie znajdzie się właściwa ilość prochu. Po chwili do lufy wkładany i w podobny sposób dociskany jest zbitek pakuł. Na tym etapie należy również zakryć zamek (tzn. ten mały otworek u góry działa, przez który zapala się proch), co można uczynić za pomocą ołowianego wieczka, lub palca artylerzysty. Działo jest „załadowane i wypchane”.

Kolejnym krokiem, jest wbicie w zamek specjalnego szpikulca i wsypanie w tamto miejsce porcji drobno zmielonego prochu, który posłuży do inicjacji ładunku. Teraz starczy już tylko załadować przez lufę i dobić właściwy pocisk, wycelować i czekać na rozkaz otwarcia ognia. Oczywiście celowanie wykonuje się za pomocą najnowocześniejszego i najbardziej zaawansowanego przyrządu celowniczego znanego człowiekowi – Gałki Ocznej Wz. 01. Możliwość celowania działem lewo/prawo jest bardzo mocno ograniczona i głównie zajmuje się tym sternik, za pomocą ustawiania okrętu burtą do wroga. Celowanie w płaszczyźnie pionowej odbywa się za pomocą drewnianego klina, którym obniża lub podnosi się lufę.

W celu wystrzelenia z działa należy podpalić ładunek miotający w zamku za pomocą zapałki na krótkim kijku. W nowocześniejszych działach występują zamki skałkowe – podobne do tych, stosowanych w karabinach.
I to wszystko dzieje w czasie, gdy gracz sobie kulturalnie wykonuje jeden rzut kostką, żeby sprawdzić czy jego NPC`e trafili ;).

Źródła obrazków:

Kfiatki zerwane podczas morskich manewrów 23.06

2011-06-24T16:32:00.001+02:00

(uczymy się mechaniki bitew morskich)

M: To jak się robi manewry?
O: Sterem kręcisz.

O: Masz umiejętność rzucanie?
G: Nie. Ale za to wspaniale focha rzucam.

(Octopus próbuje zastraszyć grupę piratów i mówi wczuwają się w postać cedząc przez zęby i akcentując)
O: To było tylko ostrzeżenie. Natychmiast wszyscy rzućcie broń.
MG: Ty wiesz, że runda ma tylko 6 sekund?
O: Mówię to bardzo szybko!

(Octopus rzucił czar Ogłuszenie, w zasięgu działania znalazł się niewierzący w magię Morth, ale zdał wymagany test Wigoru)
MG: Coś tam błysnęło, huknęło, ale ty w magię nie wierzysz i w sumie nic ci się nie stało.

O: Boże, złodziejka trzyma naszą wspólną kasę!
G: Chcesz, mogę ci ją dać.
O: Taaaa…. A po 24 godzinach coś nie będzie się zgadzać i kto za to beknie? Ja??
G: Tak. Ty.

O: W sumie przydałby się magiczny zamek.
J: Wszystkie zamki są magiczne, magicznie szybko mi się otwierają.
M: (Milczy i dalej nie wierzy w magię).

MG (czyta z podręcznika opis potwora): No i ten Norwhal ma taką magiczną zdolność, że zieje chłodem.
O: To samice chyba tylko…

MG: Te duże trakeny są pewnie na drugiej półkuli.
O: A to ziemia nie jest płaska???

O: A może zamontujemy sobie na naszym szkunerze taran?
MG: No teoretycznie można, ale statek bardzo mocno straci na manewrowości i sterowności, kawał kłody okutej żelazem pod dziobem sprawi, że będzie on zapadał się pod fale, co również zmniejszy prędkość…
G: To dla balansu możemy zamontować drugi taran na rufie!

Typy statków

2011-06-22T22:46:00.001+02:00

Poniższy tekst jest moją kompilacją informacji dostępnych w różnych miejscach na necie, mojej własnej wiedzy pozaźródłowej i podręcznika do 50F. Zważywszy na to, że statki w 50F są kompilacją pływających statków miedzy XVI a XVIII wiekiem, poniższe nie do końca jest poprawne historycznie, bo zebrano statki z różnych epok.

Na początek jedna uwaga, co do ożaglowania. Wyróżniamy dwa rodzaje żagli – rejowe i skośne. Rejowe, to takie prostokąty, (lub trapezy) powieszone na poziomych rejach, które są zamocowane pod kątem prostym do masztu, a patrząc z góry – pod katem prostym do dłuższej osi statku). Żagle skośne, to żagle najczęściej trójkątne, zamocowane (patrząc z góry) wzdłuż dłuższej osi statku.

Żagle rejowe dają większą szybkość przy płynięciu z wiatrem, są odporniejsze na podarcie, ale wymagają więcej ludzi do obsługi. Wykorzystywane na okrętach wojennych i dużych transportowcach.

Żagle skośne dużo lepiej sprawdzają się przy płynięciu pod wiatr (można halsować pod ostrzejszym kątem) , wymagają mniej ludzi do obsługi, ale łatwiej się drą, jak już zostaną uszkodzone. Wykorzystywane na mniejszych statkach, tak cywilnych jak i wojskowych.

Druga uwaga – większość statków na Caribdusie jest mniejsza, niż ich ziemskie odpowiedniki. Jest to skutek ograniczonej dostępności materiałów – tak w zakresie odpowiednio starych i wysokich drzew na maszty, jak i ograniczonej ilości żelaza/innych metali na działa. Co ciekawe, wiry przenoszące statki z Ziemi wydają się nie pojawiać przy największych okrętach – przez trzynaście lat trafił tu tylko jeden okręt liniowy – a to i tak tylko czwartej klasy brytyjski liniowiec adm. Duckwortha z 32 działami.

Italicami podałem wybrane statsy jednostek według Ship Stuff (który notabene gorąco polecam). Załoga jest podana w formacie minimalna liczba ludzi żeby statek płynął + typowa ilość pasażerów/marines. Teoretycznie na statku można wcisnąc dwa razy tyle ludzi, ale na krótki okres - bo ciasno i żarcie szybciej się kończy.

Skiff

Malutki statek z jednym masztem z ożeglowaniem skośnym, symbolicznie uzbrojony, za to całkiem szybki i zwrotny. Używany głównie w celach kurierskich.

13 metrów długości, 2 działa, załoga 1+7.

Slup

Niewielki, 1 masztowy statek z ożeglowaniem skośnym. Wykorzystywany wojskowo do zadań zwiadowczych, lub transportu towarów na małe i średnie odległości. Spora prędkość, płytkie zanurzenie i dobra możliwość pływania pod wiatr czynią z niego bardzo dobry statek piracki.

22 metry długości, 4 działa, załoga 1+11.

Hoy

Płaskodenny statek o ożeglowaniu podobnym do Sloopa, służy głównie do transportu ładunków na małe dystanse wzdłuż wybrzeża.

20 metrów, 4 działa, załoga 2+8.

Szkuner

Dwu lub trzy masztowy statek z wypasionym ożeglowaniem skośnym (tzw. żagle gaflowe – żagiel skośny, ale w kształcie trapezu). Szybki i zwrotny, doskonale płynie pod wiatr. Możliwość podniesienia kilu pozwala na skuteczne unikanie mielizn i raf, przy jednoczesnej zachowanej zdolności morskiej na pełnym morzu. Nie jest jednak zbyt wytrzymały.

23 metry długości, 4 działa, załoga 4+8.

Crumster

Holenderski kuzyn Hoy`a, często używany jako eskorta dla galeonów, czy większych okrętów wojennych. Dwa maszty rejowe i mały maszcik z żaglem skośnym na rufie. Dobrze uzbrojony jak na swój mały rozmiar, jednak kuleje ze zwrotnością i prędkością.

21 metrów, 8 dział, załoga 8+12.

Bryg/Brygantyna

Dwumasztowy statek, z ożeglowaniem rejowym. Bardzo dobry do handlu na każdy dystans, niezgorszy również do wojaczki. Przyzwoita ładownia i spora ilość załogi, przy dobrych - jak na rozmiar - właściwościach manewrowych.

33 metry długości, 12 dział, załoga 12+20.

Dżonka

Chińskiej proweniencji statek z charakterystycznym, kwadratowym ożeglowaniem rejowym. Żagle wykonane są z plecionych włókien roślinnych usztywnionych listewkami bambusowymi. Zazwyczaj trzymasztowy, ale są warianty od 1 do 5 masztów, w zależności od potrzeb. Przyzwoicie uzbrojony, ze średnią prędkością i zdolnością manewrową.

46 metrów długości, 8 dział, załoga 12+36.

Galeon

Duży, trzy-czteromasztowy statek z ożeglowaniem rejowym. To duży statek handlowy dalekiego zasięgu, charakteryzuje się bardzo dużą ładownią. Jednocześnie statki te budowano z myślą o odpieraniu abordażu – na rufie i dziobie są wysokie, drewniane kasztele, z których załoga może się bronić i ostrzeliwywać. Powyższe oznacza jednak wysoko położony środek ciężkości, tak więc statki te potrafią „przewrócić się” w trakcie sztormu. Z uwagi na rozmiar na pokładzie można upchać sporo dział.

53 metry, 16 dział, załoga 30+40

Fregata

Okręt wojenny z ożeglowaniem rejowym, zbudowany dla prędkości i zwrotności. Działa ustawione na jednym pokładzie, spora załoga.

50 metrów, 8 dział, załoga 12+24.

Okręt liniowy

Największy okręt wojenny, jaki może wystawić dana flota, zazwyczaj ma 2-3 pokłady dział na każdej burcie. Pełne ożeglowanie rejowe i duży kontyngent piechoty morskiej. Taki sobie odpowiednik pancernika, bez kija nie podchodź. Nie jest za to zbyt zwrotny i nie pływa zbyt szybko pod wiatr.

60 metrów długości, 32 działa, załoga 40+120.

Galera/Kierańska Galera

Pochodzący ze starożytności okręt napędzany wiosłami i (pomocniczo) jednym żaglem rejowym. Uzbrojony głównie w taran, gdyż ilość wioślarzy nie pozwala wcisnąć na burtę zbyt wielu dział. Doskonale sprawuje się na wodach przybrzeżnych, gdzie jest niezależny od wiatru i ma doskonałą manewrowość. Jednocześnie na otwartym morzu jej płytkie zanurzenie oznacza, że jest bardzo wrażliwa na przewrócenie większą falą.

38 metrów długości, 8 dział, załoga 120+16 (w tym 100 ochotników wioślarzy przykutych do wioseł).

Kierański kuter

Występujący jedynie na Caribdusie okręt wojenny. Solidnie zbudowany, dobrze uzbrojony i szybki - prawdziwy koszmar pirata i przemytnika. Zawsze obsadzony elitarnymi, odzianymi w czarne zbroje kierańskimi marines.
42 metry długości, 16 dział, 12+20.

Doreński żagiel wietrzny

Generalnie deska surfingowa z żaglem przypominającym latawiec – przy dobrym wietrze zabójczo szybka na krótkie dystanse, ale ma praktycznie zerową ładowność i nie nadaje się do dalekich podróży.

I na koniec, jeśli ktoś ma ochotę doczytać co nieco o okrętach żaglowych, polecam zajebisty serwis Globalsecurity. Naprawdę warto też przeczytać tę książkę.

Źródła obrazków:

¨ http://freepages.genealogy.rootsweb.ancestry.com/~fassitt/canoe_mirror/miller/miller_00.html

¨ http://www.thepirateking.com/ships/ship_types.htm

¨ http://www.candlelightstories.com/storybooks/the-spanish-galleons/

¨ http://blindkat.hegewisch.net/pirates/pirateships.html

¨ http://inkyfingers.com/pyrates/ships/index.html

Nowy dziennik

2011-06-20T19:02:00.001+02:00

Dziennik kapitański szkunera "Płytki Grób"

Data gwiazdowa 01.10.13
Znamy imiona trzech wiedźm! To Mala, Maka i Mana. Miały też czwartą siostrę imieniem Mara, która jednak została przez nie zamordowana przed procesem.
Odebraliśmy magiczny miecz „Veritas” za zabicie Bruna Baltimusa. Na gwałt zmienialiśmy nazwę statku na „Drewno” by uniknąć zatrzymania przez straż. Pomysł z wystąpieniem u Baltimusa pod przybranymi imionami – genialny. Przechwalanie się tam naszym statkiem i podanie jego prawdziwej nazwy – trochę sobie strzeliliśmy w stopę.
Całe miasto huczy od plotek – podobno ktoś włamał do się willi Baltimusa, ukradł mu rodowy pierścień, skrzynię złota i kosztowości, zabił 5 sługów i zgwałcił siostrę Charciego.

Data gwiazdowa 02.10.13
Zostaliśmy napadnięci pod burdelem przez 10 oprychów. Wynik – 7:0 dla nas. Jednego po przesłuchaniu wypuściliśmy i daliśmy mu ogon, który jednak udało mu się zgubić.

(fotka początku starcia - widoczne postacie graczy w środku, zgraja bandytów po lewej i prawej, dwa ciągnące karetę oraz regał z ksiązkami proxujący za karetę ;-) )

Octopus dał się aresztować, tymczasem my wyruszyliśmy na północ do Xaxy. W połowie drogi wysadziliśmy naszego scrulinianina Equaisa i Smitha z mieczem i pamiętnikiem Baltimusa – by u nas tego przypadkiem nikt nie znalazł.

Data gwiazdowa 03.10.13
W Xaxa kupujemy tandetny obraz na „prezent” dla Baltimusa i wracamy do Baltimusa.

Data gwiazdowa 04.10.13
Spotkanie z Brunem. Wciskamy ściemę, że to nie my, dajemy mu „Jelenia na rykowisku”, Octopus informuje Bruna, że według jego informatora to Mannie Morkan stoi za włamaniem i kradzieżą pierścienia.
W tawernie usłyszeliśmy plotkę o podnoszeniu się poziomu morza, wydaje się, nie spotyka się ona z wiarygodnym przyjęciem.

Data gwiazdowa 05.10.13
Wieść gminna (miejska?) niesie, że żołnierze Bruna Baltimusa aresztowali Monnie Morkana, jego 17 letnią córkę i wszystkich sługów. Z uwagi na marne zdrowie i zaawansowany wiek starego Morgana torturom w celu wyciągnięcia zeznań podobno poddano jego córkę.
Tymczasem na „Płytki grób” załadowaliśmy ładunek drewna i ruszyliśmy do Swindon, po drodze zabierając Smitha, Equaisa, miecz i pamiętnik.

Data gwiazdowa 06.10.13
W drodze do Swindon ściga nas nie oznakowany Sloop, udaje nam się jednak uciec.

Data gwiazdowa 07.10.13
Wpływamy do Swindon, sprzedajemy drewno i jeszcze tego samego dnia ruszamy do Deikingu.

Data gwiazdowa 10.10.13
Przybywamy do Deikingu.

Kfiatki z 16.06

2011-06-20T18:40:00.002+02:00

MG: I przynieś mi szkło do miodu?
K: To jest sesja piracka, jakie szkło??

M: Chciałbym móc w walce jednorącz trzymać dwuręczny topór, wtedy by mi charyzma urosła!

M: (ogląda figurkę przedstawiającą Glorię): Ale ty masz atrybuty…. To znaczy fajny pistolet!!

(Kida nie było na poprzedniej sesji)
K: Wprowadźcie mnie.
G: Do karocy?

M: Możemy go wziąć i wsadzić mu imadło między nogi…

O: To nam może zapewnić morze złota!
G: Albo morze straży…

K: Idź, będziemy cię wspominać czule. I wyślemy ci paczkę do mamra.

O: Załoga pomożecie?
C: Pomrzemy…

MG: Po lewej znajduje się alkowa… pokój na ustroniu/nie mylić z ustronnym miejscem
K: Czyli pokój bunga-bunga.

G: (Podlicza kasę): Ewentualnie można załodze zapłacić.

K: Ładować działa!!
NPC: Aye Aye!!!!
O: Czemu „aj”? Ktoś sobie krzywdę zrobił?

O: Zostanę bosmanem!
G: I będziesz latał między majtkami.

(znowu się targujemy)
MG: 875 i mamy interes.
K: To krótki ten interes.

Piraten Piraten ]:->

2011-06-15T17:19:00.000+02:00

Na NPC`ów piratów/generic załogi napotkanych statków, tudzież dla samego funu pomalowania gościa z papugą na ramieniu, zamówiłem trochę figurek uprzednio nieznanej mi firmy Black Scorpion Miniatures.

Przez ostatnie pół roku przejrzałem naprawdę dużo figurek przedstawiających piratów i z tego co widziałem, uważam, ze wybrałem najładniejsze :D. Pomijając pojedyńcze figurki Reaper, of course, ale one jednak wychodzą ciut za drogo, jak na ilość potrzebnych mi pamperków. Nie wspominając, że nie mają aż tylu piratów do wyboru ;).

Jeśli chodzi o jakość wykonania, to oceniam jest na na porządne 5-. Figurki są bardzo dokładnie wyrzeźbione i widać, że naprawdę mają charakterek. W przeciwieństwie do takiego np. Reapera, czy GW, Black Scorpion Miniatures odważyło się wyrzeźbić kilka figurek kobiet, które z twarzy są po prostu brzydkie. Szacuneczek :). Mały minus za jakość odlewu - ilość resztek po wyprasce do odcięcia wypada nieco powyżej średniej krajowej, ale wszystko do przeżycia. Żadna też z resztek po wyprasce przy usunięciu nie spowodowała uszkodzenia figurki.

Figurki pomalowałem praktycznie w 4 dni, przy użyciu dipu Army Painter Quickshader. Jak dla mnie, to rewelacyjny produkt.

Te i garść innych figurek Black Scorpion Miniatures zakupiłem w poznańskim sklepie internetowym Gildia Najemników Towar zamówiłem i opłaciłem w niedzielę wieczorem, a już we wtorek otwierałem bardzo ładnie zabezpieczoną paczkę z figsami. Reasumując, sklepik polecam :).

Gloria & Octopus

2011-06-15T17:06:00.000+02:00

Gloria (figurka Reapera z serii Dark Heaven Legends 02956 - Cyndria Stormcaller)

Octopus (figurka Reapera 65097: D'Kuhl, Bathalian)

Zaległy dziennik kapitański

2011-06-11T00:37:00.001+02:00

Dziennik kapitański szkunera "Płytki Grób"

Data gwiazdowa 02.9.13
Szybko i dyskretnie opuszczamy Paltos uwożąc ze sobą Łzę Lyss – artefakt, który ma nam pomóc w poznaniu prawdziwych imion Trzech Wiedź. Z zesłanej przez niego wizji wynika, że Byron Baltimus może coś wiedzieć na ten temat. Szkoda, że nie żyje od paru miesięcy… Może jego syn Bruno będzie coś wiedział. Kierujemy się do Kiery.

Data gwiazdowa 04.9.13
Kontrola na morzu przez Kierańskiego kapra.

Data gwiazdowa 06.9.13
Dokowanie w Kierze. Kupiliśmy towar do sprzedaży w Baltimusie, uzupełniono zapasy.

Data gwiazdowa 07.9.13
Zakupy & sprawunki w Kierze.

Data gwiazdowa 08.9.13
Bierzemy kurs na Baltimus.

Data gwiazdowa 12.9.13
Udana ucieczka przed ścigającym nas brygiem pod brytyjską banderą.

Data gwiazdowa 22.9.13
Udzielono pomocy fregacie „Moonruner”, któremu burza zniszczyła całe ożaglowanie. Sprzedaliśmy im nasze zapasowe żagle. Pani kapitan Kyrie Kal bardzo wdzięczna.

Data gwiazdowa 26.9.13
Dokujemy na Baltimusie.

Data gwiazdowa 27.9.13
Pijemy. Dostaliśmy ofertę mokrej robótki – legendarny miecz Versalitas w zamian za zabicie Bruno Baltimusa.

Data gwiazdowa 28.9.13
Pijemy. Łaźnia i Burdel w celu pozyskania zaufania kręgu znajomych Bruna – m.in. niejakiego Charliego, który ma siostrę lesbijkę z tendencjami sadystycznymi.

Data gwiazdowa 29.9.13
j.w. + kac klinem leczony.

Data gwiazdowa 30.9.13
Wielka bibka u Bruna Baltimusa. Spiliśmy towarzystwo, Gloria pożyczyła pamiętnik Baltimusa seniora, juniorowi podpierdoliliśmy pierścień rodowy na dowód dokonania jego zabójstwa, którego nie dokonaliśmy.

Kfiatki z 09.06 - o blacharach i nie tylko

2011-06-11T00:15:00.002+02:00

(znowu zaczynamy od wydawania PDków)

O: I co Gloria, rozwinęłaś się tej nocy?

(dwa słowa o MG)
G: Nie byłeś jeszcze w świecie z tym naszym bogiem i nie nauczyłeś się paranoi.

G: Nie rzucamy się w oczy.
M: (robi daszek z rąk nad głową) LATARNIA!!

G: Podchodzę do naszego faworytnego Octopusia…

MG: Usłyszałeś stukot podkutych butów…
O: Kot w butach!!

G: Ja się szykuję do przeszukania (okrętu przez straż miejską), czyli obieram najbardziej skąpy strój, jaki mam.

(W związku z nadchodzącą rewizją trzeba na gwałt zmienić nazwę statku. Tymczasem nie milkną echa paru nocy spędzonych w burdelu)
M: Czym przymocowałeś nową tabliczkę z nazwą?
O: Gwoździem.
M: Nie słyszałem jak pukałeś.
O: Całą noc pukałem.

(w miejsce nazwy okrętu – „Płytki grób” – przybito jedyną zapisaną deskę znalezioną na pokładzie, która odpadła z poprzednio przewożonego ładunku)
Sierżant straży miejskiej: Skryba, sprawdźcie, czy mamy w rejestrach Szkuner „Drewno”.
Skryba: Eeeee…. Nie mamy panie sierżancie.
O: Szukaj pod „Rasiak”.

(gracze potraktowali w pałacu władcy miasta jednego sługę trucizną paraliżującą jednego sługę i ulotnili się z pamiętnikiem i pierścieniem właściciela pałacu)
MG: Fama niesie, że nieznani sprawcy zabili w pałacu 5 sługów, ukradli wszystkie klejnoty i zgwałcili siostrę Charliego…*
M: Na szczęście nie wiedzą o wszystkim!

[G wyturlała dwie jedynki (krytyczna porażka) w teście targowania, po wydaniu fuksa zostały przerzucone na dwie jedynki, co spowodowało wzrost ceny od 25%]
G: Połowę ceny dałam z góry, ale jeszcze będę się targować.
MG: Nie zapomnij więcej kasy zabrać!

O: No wy będziecie na czacie siedzieć, a ja się dowiem co trzeba.

G: Czy woźnica dalej jest na karocy?
MG: Tak, jest. Robi pod siebie, ale jest.

O: Rzuć broń!
MG: słyszysz odgłos upadającego żelastwa na bruk.
M: Czemu on rzucił broń na Brooke?
(potem się okazało, że jeden z zabitych bandytów miał na imię Ridge)

MG: Woźnica chce kasę za posprzątanie zabryzganej krwią karocy.
M: Przeciągnąć go pod kilem!!

M: Jest taka instytucja jak Deus ex machina. Czyli zaraz się o coś potkniemy i znajdziemy ważne informacje.

O: Jak się kiedyś mówiło w średniowieczu na blachary?
G: Markietanki.
O: Nie. Sierściuchy.
Wszyscy: ???????
O: No bo auto ma blachę, to są blachary, a koń ma sierść…

-------------------------
*- siostra Charliego - patrz tutaj - Kfiatek czwarty od góry.

Karnawał Blogowy # 22 - Pomoce do gry

2011-06-10T23:36:00.005+02:00

W ramach kolejnego odcinka Karnawału blogowego zamieszczam kilka sprawdzonych patentów na sesyjne rekwizyty i handouty. A że mam jakieś takie adamowosłodowe zacięcie, to lubię majstrować różne rzeczy.

1. Generic żelastwo

Jeśli przypadkiem prowadzisz 50 Fathoms do Savage Worlds, czy inne 7th Sea i akurat również przypadkiem z czasów dzieciństwa zostało ci w szafce trochę żelastwa… to akurat jest dobry pomysł, żeby je odkurzyć i dać graczom do zabawy :).

2. Wizje, flashbacki i magiczne podglądanie.

Czasami, w różnych okolicznościach w zależności od systemu, gracze mogą byś świadkiem czegoś, co dzieje się gdzieś indziej, kiedy indziej lub w ogóle jakoś inaczej. Przykładem może być podsłuchiwanie jakiejś rozmowy (m.in. za pomocą magicznego chowańca, o czym niżej), wpięcie się do komputera podłączonego do kamer bezpieczeństwa, czy też czar typu jasnowidzenie. Zamiast po prostu odczytać treść rozmowy, czy ją streścić, można zwerbować do pomocy parę osób (nie-graczy) i dać im do odczytania dany dialog, oczywiście nagrywając go przy pomocy np. komórki, czy innego ziobrofonu.. Nagranie można wzbogacić dodatkowymi efektami dźwiękowymi – sieć jest pełna darmowych plików muzycznych z odgłosami strzałów, skrzypiących drzwi, czy rżących koni.

W trakcie kampanii 50 Fathoms, którą aktualnie prowadzę, za sprawą wizji zesłanej przez magiczny artefakt gracze byli świadkami skazania na śmierć trzech sióstr-wiedźm. Wyrok odczytał kolega z pracy, a trzy koleżanki wcieliły się w role wiedźm, ja zaś zająłem się efektami dźwiękowymi.

3. Użycie elektroniki w świecie fantasy

Chowaniec stanowi ogromne pole do popisu dla MG. Podczas niedawno prowadzonej kampanii Warhammera jeden z moich graczy miał chowańca sowę, z którym łączyła go więź telepatyczna. W związku z tym notorycznie oddzielał się od drużyny, po czym – za pośrednictwem sowo-wideo-kondferencji brał udział w planowaniu, dawał rady, itp. itd. Razu pewnego, gdy udało mu się trafię do lochu, postanowił w wiadomy sposób wziąć udział w naradzie graczy dotyczącej jego uwolnienia. Będąc przygotowany na taki obrót sprawy, zaprosiłem go do osobnego pokoju i posadziłem przy komputerze z włączony Skypem, po czym wróciłem do miejsca, gdzie byłą reszta graczy. Z laptopa połączyłem się z drugim komputerem, odpaliłem kamerkę i mikrofon. Mag słyszał co się działo, widział (bohatersko wcielając się w sówkę kręciłem kamerą), ale nie mógł mówić, bo nie miał mikrofonu. Mógł za to pisać na czacie, jak zachowuje się sowa.

A że sowa, jak to sowa, ma mały rozumek, to w środku rozmowy wyłączyłem na pół minuty mikrofon, a cały widok z kamerki zasłoniłem wydrukowanym uprzednio zdjęciem myszy polnej z podpisem „Twój chowaniec myśli o jedzeniu”.

Choć patent wymaga odrobiny zabawy elektroniką (pomaga żona po telekomunikacji na polibudzie ;) ), to warto się postarać.

4. Mana potion

(Uwaga! Pomysł tylko dla dorosłych!)

Wiele już napisano o wręczaniu graczom kolorowych miksturek. My okazyjnie stosujemy coś innego – drink w dużej szklance z 50 ml Blue Curacao, 50 ml wódki, dopełnić citrus mix Schwepsem z lodem i cytrynką, co daje piękny błękitny kolor i fajnie smakuje.

Mamy też na naszym blogu kulinarnym bardzo dobry przepis na health potion.

5. Papierowe pieniądze i inne takie

W necie można znaleźć całkiem przyzwoite monety do druku (np. tu). Jeśli mamy dostęp do kolorowej drukarki, można w ciekawy sposób wzbogacić zawartość znalezionej sakiewki. Do takiej sakiewki można np. wrzucić klucz do szafy starego typu, który otwiera… już MG dobrze wie co ;).

Swoją droga taka zabawa daje też ciekawą perspektywę na ilość miejsca, jaką zajmują pieniądze (w zamierzchłych czasach szczenięcych w AD&D 2 edycji miałem gracza, który nosił w plecaku 20.000 sztuk złota. No i oczywiście powtykane tu i ówdzie żarcie, sztylety oraz komplet innego ekwipunku, z ciężką zbroją i mieczem dwuręcznym na czele ;) ).

Z kolei ze strony Greywolfa można też ściągnąć bardzo fajne „skarby” do kampanii „Pirates of the Spanish Main”, które nadają się również do innych systemów morskich. Może nie jest to do końca handout taki do potrzymania, ale zawsze lepszy efekt dać taką wyciętą karteczkę ze zgrabnym obrazkiem i opisem, niż „znalazłeś magiczny miecz”.

6. Zbyrcok jako pomoc przy serwowaniu ataku serca

Dawno dawno temu byłem z rodzicami w górach i nabyliśmy z drodze kupna tzw. „Zbyrcok” – górolski metalowy dzwonek do łowiecek. A konkretnie 4 takie dzwoni powiązane rzemykiem. Przypomniałem sobie o tym zakupie jakiś czas później, podczas krótkiego romansu z prowadzeniem Zewu Cthulhu. Postanowiłem uwiązać jeden koniec owego rzemyka do haczyka wystającego z sufitu, a drugi – do cienkiej żyłki, którą następnie górą poprowadziłem do mojego biurka i której koniec uwiązałem do czegoś ciężkiego. W ten sposób rzemyk z dzwonkami wysiał sobie spokojnie pod sufitem, zgięty w kształt litery „U”. W momencie, gdy miało się wydarzyć coś dramatycznego, starczyło, po odpowiednim wstępie i zbudowaniu nastroju oczekiwania na nagły atak niewypowiedzianej grozy, dyskretnie przeciąć żyłkę. I obserwować graczy skaczących pod sufit ]:->.

7. Sutanna & szpada

Razu pewnego graliśmy w Neuroshimę. Występując jako gracz wzięło mnie na stworzenie ambitnej, nietypowej postaci. Tak oto zostałem hiszpańskim jezuitą. Grało się bardzo fajnie, więc pewnego razu postanowiłem na sesji się pokazać. Nawiedziłem w tym celu wypożyczalnię kostiumów Teatru Wielkiego w Poznaniu i za niewygórowaną kwotę 33 złotych stałem się na weekend posiadaczem sutanny. Co prawda koloratkę musiałem sobie sam wyciąć, ale na szczęście Biblię miałem już w domu. Tak przygotowany, z gromkim „Niech będzie pochwalony!” na ustach stawiłem się na sesji :).

Nie wiem jak to jest w innych miastach, ale wymienioną wypożyczalnię znalazłem po prostu w książce telefonicznej. Myślę, że w innych miastach powinny być podobne przybytki – starczy poszukać, poguglać i podzwonić :).

8. Mapy, plany i inne kwity, czyli o papierze raz jeszcze

Dla porządku wypada wspomnieć o bodaj najpopularniejszym handoucie – mapach, planach czy listach. Od najprostszych (świetnym przykładem są tu bardzo fajne handouty z warhammerowego „Wewnętrznego Wroga”), przez wytwory własnego rękodzieła (w zależności od własnych zdolności artystycznych i ilości dostępnej herbaty do postarzania dokumentów), pomysły bliźnich do znalezienia i wydrukowania z for, stron internetowych i innych dziwnych miejsc, a na gotowych, komercyjnych, produktach skończywszy.

Jak chodzi o te ostatnie, to polecam internetowy sklep DriveThroughRPG. Wybór planów, map i innego cholerstwa za naprawdę drobne pieniądze (2-4$) jest naprawdę duży.

Ja sam, z racji ciężkiego braku talentu do narysowania czegokolwiek z wolnej ręki, map i podobnych pism nie sporządzam. Kiedyś spłodziłem jakiś odręcznie napisany list na sesję, to gracze chcieli biegłego grafologa powołać celem jego odczytania. Z braku znajomego biegłego grafologa sam musiałem im go odczytać. Ale od czego mamy Gugla? Tutaj, na przykład, można znaleźć forum ludzi, którzy lubią robić mapy :).

9. Miej oczy dookoła głowy!

Od jakichś 17 lat jestem zapalonym modelarzem. Długie lata sklejałem plastikowe samoloty, potem czołgi, kilka okrętów. Po krótkim romansie z modelami papierowymi zabrałem się za figurki do bitewniaków - obecnie Dwarfy do Warhammer Fantasy Battle i Fallschirmjagerów do Flames of War. No i trochę figurek do LoTR`a. Mam też powoli rosnącą kolekcję terenów w skali 28mm i trochę różnych dziwnych figurek na sesje. Bycie modelarzem wpływa na psychikę, percepcję. Gdziekolwiek nie jestem, co bym nie zobaczył, analizuję to pod kątem potencjalnej przydatności do celów modelarskich i ew. sesyjnych. Warto chodzić z otwartymi oczami.

Np. w takim Realu można trafić na gotowe pieczęcie do listów.

Oczywiście taki gotowiec to coś dla ludzi nie mających ciężkiego zacięcia rękodzielniczego - sieć roi się od przepisów, jak zrobić pieczęć własnym sumptem (jednorazową z ziemniaka, porządną z drewnianego kołka przyciętego wypalarką, którą można bez problemu kupić na Allegro i opitulonego odpowiednim lakierem). Ja sam mam w szafce modelarskiej zabytkową lutownicę, którą zamierzam kiedyś wykorzystać do wyrycia pieczęci - kiedyś. Jak przyjdzie wena.

Prywata & kumoterstwo

2011-06-04T09:57:00.000+02:00

Zamieszczam linka do bardzo fajnego bloga: http://polygamia.pl/blogi/crinoblog

Co prawda nie jest - na razie - w żaden sposób związany z RPG, ale prowadzi go, znany z Kfiatków sesyjnych Octopus :).

Tak więc jeszcze raz zapraszam wszystkich do odwiedzenia Crinobloga!

Karnawał Blogowy RPG #21 Zło

2011-06-03T17:38:00.000+02:00

KB #21 Zło
A raczej Zuuułooo.

Czym się różni Zuuułooo od Zła? To pierwsze, to odmiana zła występująca w wielu prowadzonych przeze mnie sesjach. Powstało na skutek pewnych moich ułomności w prowadzeniu w początkach kariery jako MG, których, szczerze mówiąc, nie chciało mi się usunąć do tej pory. Konkretnie mój problem, jako MG, sprowadza się do tego, że niezbyt umiem zrobić poważną sesję, taką mroczną, refleksyjną, gdzie gracze poczuliby strach, powagę, przygnębiający nastrój. Za często próby budowania takiego nastroju paliły na panewce za sprawą jakiegoś dowcipnego komentarza, po równi ze świata gry (as in: pasującego do postaci, która go wypowiedziała) jaki i offtopowego. Tak więc zamiast walić głową w mur, opierdalać graczy za offtopy i psucie nastroju, postanowiłem te sytuację wykorzystać na swoją korzyć. Zło na moich sesjach jest Zuuułem – takim trochę śmiesznym, trochę nieporadnym, ale za to bardzo zawziętym i chwilami nawet Monty Pythonowskim. Oto kilka przykładów, ku inspiracji.

Troll maminsynek
Patent nie wymyślony przeze mnie, ale zastosowany w praktyce okazał się jednym z lepszych spotkań prawie rocznej kampanii Warhammera. Graliśmy kampanię Wewnętrzny Wróg i drużyna kogoś tam ścigała, aż dotarła do mostu nad rzeczką. A spod mostu, jak to spod mostu, wyszedł prawie trzymetrowy troll rzeczny i zażądał nie-aż-tak-wygórowanego myta. Drużyna, jak to drużyna, uniosła się honorem i stwierdziła, że nie zapłaci. Troll oczywiście zaatakował. Jakież było zaskoczenie wszystkich, gdy po pierwszej poważniejszej ranie troll zakrzyknął cieniutkim głosikiem „Mama, one mnie bijom!” i spod mostu wydreptała sporo od niego większa mamuśka. Walka była długa i zacięta, towarzystwo przekonało się, jak ciężko walczy się ze stworem z regeneracją, gdy nie ma się pod ręką zapalniczki. Całość wypadła śmiesznie i zapadająco w pamięć – i o to chodziło.

Darth Farquad
Mroczny Lord Sithów stworzony na potrzeby prowadzonej dawno dawno temu w odległej Galaktyce kampanii Star Wars RPG miał jakiś metr czterdzieści pięć w kapeluszu i nieproporcjonalnie duży noc. Do tego skrzywiony, bo mówił tak jakoś dziwnie – przez nos właśnie (co radośnie odgrywałem mówiąc gardłowym basem i zatykając nos). Drużyna swego czasu pokrzyżowała jego niecne plany nawet o tym nie wiedząc, więc postanowił on się na nich zemścić. Jego plany były dość nieporadne, intrygi szyte grubymi nićmi, ale w walce dobrze radził sobie z mieczem świetlnym i zawsze miał opracowany doskonały i efektowny plan ucieczki, na wypadek jakby coś nie wyszło. Niby śmieszny, dziwnie mówiący kurdupel na pierwszy rzut oka niezbyt nadaje się na arcydroga kampanii, ale mieliśmy z nim dużo zabawy. I nadal o nim pamiętam, mimo upływu 8-10 lat od jego ostatniego występu.

Goblin
Goblin to jeden z moich ulubionych potworków, gdy prowadzę świat fantasy. I to nie mówię już nawet o starym AD&D patencie z samotnym goblinem z zaostrzonym kijkiem wymuszającym haracze na trakcie (czy wspominałem, że ma pas giganciej siły, jest mistrzem uników i MG rzuca same 20-tki, gdy drań atakuje? ;) ). To, co podoba mi się w goblinach to ich spryt i cunning plany. Bo choć en masse są głupie jak przysłowiowy but, to na czele plemienia zazwyczaj stoi osobnik nadzwyczaj chytry i przebiegły. Właśnie takiego goblina spotkali na swojej drodze gracze podczas wspomnianej wcześniej kampanii WW. Miałem w drużynie maga, nazwijmy go Cerus, który, oprócz posiadania dużej siły ognia był też bardzo chciwy i zawsze pierwszy to łupienia i grabienia pokonanych wrogów (w sumie dziwnym nie jest, miał spore rachunki do zapłacenia w swoim Kolegium). Dlatego też, gdy drużyna zwiedzała opuszczoną wieżę jakiegoś maga (o której nie wiedzieli, że została w tak zwanym między czasie zasiedlona przez gobliny). Cerus oczywiście pierwszy rzucił się do zwiedzania i zbierania pamiątek, tylko po to, by wpaść w pułapkę zastawioną przez nasze małe poczciwe zielone paskudki. Dobrze rozmieszczeni na piętrze łucznicy, garść gobosów na dole z tarczami i włóczniami, w miarę przyzwoite rzuty, pilnowanie takich detali jak to, ilu kafarów w pełnych płytówkach może ramię w ramię biec wąskim korytarzem, lub jednocześnie walczyć na schodach i nagle okazuje się, że drużyna, która z walką zazwyczaj nie miała większych problemów z wycinaniem hord nieprzyjaciół, w ciągu rocznej kampanii najwięcej Punktów Przeznaczenia wydaje walcząc z grupą goblinów dowodzonych przez zielonego kurdupla, który paraduje w zdobycznej damskiej kiecce. I myśli, że dzięki temu może rzucać czary (tak, niektórzy NPC z WW naprawdę byli udani ;) ).
Innymi słowy – taktyka, taktyka, taktyka! Tak taktycznie dobrze rozegrane starcie wymaga niezłego przygotowania. Ale warto.

A tribute to Wilq
Drużyna zinfiltrowała sektę slaneshytów, bodajże w Middenheim. W piwnicy urządzone było bardzo przytulne miejsce na orgie – z dywanami, licznymi poduszkami, akcesoriami…. Wszystko ładnie pięknie aż do momentu gdy jednego z graczy zaatakowała, dysponująca specjalną figurką na tę okoliczność…

Penisoręka Poduszka Elektryczna!!!!!
Nie znasz dnia ani godziny, kiedy z zasadzki spadnie na ciebie Zuuułooo :->

Są ludzie, którzy potrafiąca sesji pokazać prawdziwe Zło. Tak, żeby było strasznie, nastrojowo i klimatycznie. I to potrafią to wiarygodnie sprzedać ludziom, którym ja też prowadziłem, w taki sposób, że nikomu przez myśl nie przejdzie, żeby zepsuć klimat jakimś dowcipnym komentarzem. I bardzo lubię takie sesje, jako gracz. Ale jako MG dużo lepiej się czuję w klimatach jajeczno-absurdalnych. W końcu gramy po to, by dobrze się dobrze bawić, a ja po prostu lubię, jak jest wesoło na sesji.

Kwiatki z 02.06

2011-06-03T08:58:00.001+02:00

K: Bzyknąłeś już Bruna?
M: Tak, ale to on był z tyłu.
K: To trzeba było zacisnąć poślady i powiedzieć „idziemy do moich kolegów”.

(i znowu w burdelu)
O: Jakim cudem tu weszłaś?
G: Normalnie, to burdel koedukacyjny.
O: To czego się tu można nauczyć?

(Kidd zajął zaszczytne drugie miejsce w seksmaratonie)
O: Lodu sobie przyłóż. Mogę ci nawet wyczarować.

(dossier istotnego NPC`a)
G: … ma siostrę, lesbijkę ze skłonnościami sadystycznymi.
K: Znaczy baba w moim typie.,

(dossier ciąg dalszy)
G: I jest bard, który zgwałcił nastoletnią córkę tego NPCa, za którego mamy się mścić.
O: Polański ?!?!?!?!

M: Można im dodać do wina eliksir prawdomówności.
G: Nie ma czegoś takiego.
M: Jest. Nazywa się wódka.

MG (intensywnie wertuje podręcznik): Tu gdzieś była mechanika chlania…

M: Ja mam owczy korzeń!
K: Przeszczepiłeś sobie?
M: Meeeetam.

(drużyna idzie na imprezę incognito, ale ciężko idzie wymyślenie pserudnimów. MG postanowił pomóc i sugeruje wskazując po kolei palcem Octopusa, Mortha, Kida i Glorię)
MG: Proste pseudonimy: Jean Pier, Jean Marie, Jean Baptiste i Jean.

O: My name is Kmicic. Andrzej Kmicic.
M: Kolega jest troszkę dowcipny.
K: Tak, ostatnie dwa dni szczególnie.

K: Jaki jest plan?
M: Wpadamy, bzykamy, mordujemy i uciekamy. Z grubsza.
G: Jeszcze pytamy.

O: Uważaj w bibliotece, tam może być małpa.

MG: Rapier to broń kłująca, szpada, to broń kłująco-sieczna. Albo na odwrót…
O: Jestem magiem, nie muszę się znać.

(Gloria włamuje się nocą do pustego pomieszczenia z dużymi oknami)
MG: Ciemno
G: Nie jest powiedziane, że nie ma pełni.
K: Jest pełnia zachmurzenia.

G: Chowam pamiętnik.
O: Tylko nie za dekolt, bo tam zajrzą.

(Kidd zakłada się z synem burdelmamy, oferując, w razie przegranej, Glorię)
NPC: Ja stawiam trzy dziwki.
K: Tak mało? Pół królestwa co najmniej!
NPC: 12 dziwek. To pół królestwa mojej matki.

I na koniec kwiatek gastronomiczny z końca sesji:
G: Woda się zagotowała, jakby ktoś coś chciał.
K: Tak, ja poproszę. Kawę mrożoną.

Kfiatki z 26.05

2011-05-31T10:43:00.003+02:00

Dzisiejszy odcinek sponsoruje błękitny mana potion spożyty podczas ich tworzenia ;).

(tradycyjne dylematy na co wydać PDki)
M: Myślę, czy wole pływać, czy żeglować…
O: Żeglować, bo to się nam wszystkim przyda!

M: Fajnie by było tym mieczem ponapierdalać.
K: Sprzedać go za galeon!
G: Ja tam nie mam kompleksów.

(retrospekcja z innego czasu, miejsca i MG)
G: Dlaczego my zawsze w nocy musimy chodzić na cmentarz?
K: Bo za dnia źle się zwłoki wykopuje…

K (do MG): Otwieram kopertę dyskretnie pod stołem?
M: Co tam dyskretnie otwierasz pod stołem???

MG: Masz zaproszenie in blanco.
M: Szkoda, że nie znamy żadnego in blanco…

M: Ty normalnie jesteś niezły ogier… znaczy ośmiornica, masz 8 macek.
O: Mam 9, jestem chłopcem.

(planowanie zabicia niejakiego Bruna Baltimusa)
O: Wyprawa po złote bruno…

O: Ja też chce się wymieszać w tłum.
K: Ogól się!
O: Zaplotę sobie macki i będę wyglądał jak krasnolud z brodą.

NPC zlecający zabójstwo Bruna: Płacę Wam najcenniejszym mieczem na planecie, on jest bezcenny!
G: No właśnie, a my kasy potrzebujemy.

O: To skoro jesteśmy w temacie pochwy, to dobrze by było zadupczyć!
M: Kelner! Ostrygi!!

NPC: Będzie tu mój sługa…
M: A może służka?
O: Cztery służki?
(w drużynie jest 3 chłopa i Gloria)
K: Ktoś orientację zmienił??
M: Kto chce dwie?
(wszystkie samcze ręce w górze)

K: Tak żeby z gruchy nie wyskoczyć…
O: Jak się wyskakuje z gruchy?
K: Spomiędzy pestek!

K: Najpierw pytać, potem zabijać. Nie mamy w drużynie nekromanty.

G: Dowiaduję się jak skontaktować się z lokalnym oddziałem Stowarzyszenia Redystrybucji Dóbr.

(MG od zawsze problem z wymyślaniem imion mało istotnych NPC na poczekaniu, więc w trakcie poprzedniej kampanii Warhammera niektóre często się powtarzały…)
MG: Musisz skontaktować się z Mariuszem.
M: A czemu nie Heinrichem?

O: Normalnie spiłeś się jak świnia, wstyd mi za ciebie.
K: Łiiiitam

O: W łaźni idę do jacuzzi.
K: To znaczy siedzisz w balii i pierdzisz, tak?

O: Czy Gloria jest topless w staniku? Mnie to nie jara, bo jestem krakenem, ale chce wiedzieć.

K: To zadekujemy się w tym burdelu do przyszłego tygodnia.

K: (bawi się pistoletem, m.in. celuje w inne osoby)
O: Kiedy przestaniesz się bawić tą nie nabitą bronią?
K: A mam się bawić nabitą?

(krajeńska dama negocjowanego afektu)
MG: I tak fajnie pachniała wodorostami…
K: Śledziami!

Kfiatki z 29.04

2011-04-29T08:56:00.003+02:00

(Przyznano PDki, ale Kiddowi brakuje jednego do rozwinięcia)
K: Kurwa.
G: Co, zawód zmieniasz?

(cała poprzednia sesja zeszła na odbijaniu maga, który był w posiadaniu bardzo ważnego dla drużyny artefaktu)
G: Czy ktoś pamięta po co nam był ten przedmiot?

(przypomniało się)
G: To miało nam dać to, czego potrzebujemy!
O: Tak! Dziwki, złoto…

(w celu uruchomienia artefaktu ktoś musi opowiedzieć najsmutniejszą rzecz, jaka mu się przydarzyła. Octopus chce zacząć)
K: Złota rybka ci zdechła?

(Gloria ma przewieźć tajną korespondencję)
G: Wszywam sobie…
O i M jednocześnie: ESPERAL???

G: Ktoś chyba właśnie zarobił na sprzątanie latryn.
K: Nie mamy latryn, ja wystawiam dupsko za burtę.
O: Ej! Ale ja się tam kąpię!!

G: Masz ręce które leczą. Tzn. macki. Nakładasz je i mówisz: adin, dwa tri…

(MG od lat nie ogarnia, że w hiszpańskim „h” jest głuche”
MG: Tawerna El Hoyo, czyli po hiszpańsku dziura…
O: O! A po naszemu to dosłownie coś przeciwnego.

MG: To idziecie opchnąć towar.
O: No to zachodzimy…
G: Ja nie!!!!

MG: (opisuje Npca – nobliwego człowieka pod sześćdziesiątkę)
O: Czegóż chciałeś poczciwy starszy człowieku po sześćdziesiątkę?

MG: … poszukuję ludzi i mężczyzn…
O: To nie my.

(Nagrodą za następnego questa ma być lokalny odpowiednim miecza Excalibur)
G: Excalibur? Niewiele warty. Raz, że nie istnieje, dwa, że brytyjski.

Zero skojarzeń z Warhammerem

2011-04-21T07:47:00.000+02:00

none. null. zippo :-P

Dziennik kapitański

2011-04-15T08:48:00.001+02:00

Dziennik kapitański szkunera "Płytki Grób"

Data gwiazdowa 01.9.13

Do dłuższej naradzie postanowiono podrzucić do fortu, gdzie przetrzymywany jest Tomas de Orinio, 3 beczki wina zaprawione silnym środkiem nasennym - jako prezentu od kapitana protu Kiera Grammbusa Gramma. Akcja brawurowo przeprowadzona przez kapitana i Kidda kończy się powodzeniem, dzięki czemu w 3 w nocy załoga, wsparta marines kapitana O`Shanks`a z „Valianta” dostaje się do środka od strony morza. Po wyeliminowaniu przytomnych strażników (nieprzytomnymi zajęli się marines) odbito 3 magów (w tym Tomasa de Orinio) i 35 więźniów przetrzymywanych w fortecy, po czym rozpłynięto się w mrokach nocy.

(Szkice fortecy znajdującej się na 2 km na północny zachód od miasta Paltos)

Kfiatki z 14.04

2011-04-15T08:27:00.001+02:00

K: Bylibyśmy piękni i bogaci, a tak, to mamy postrzelonego kapitana
M: Z muszkietu! Postrzelonego z muszkietu!!

K: (podchmielonym tonem): Ile dni jesteśmy na brzegu?
MG: Od 3 godzin…
K: (intonuje pijacką piosenkę)
C: Ty już masz chyba pijackie spłaszczenie czasu.

(drużyna rozważa napadnięcie na załogę statku inkwizycji podczas spędzania czasu w porcie)
K: Gdzie lubią dupczyć?
M: I kto będzie dupczony?

(teraz rozważany jest atak na forteczkę, gdzie przetrzymywany jest ważny jeniec)
O: Mógłbym tam wlecieć z Glorią.
MG: To masz teraz questa: dowiedz się ile ona dokładnie waży i nie dostań po pysku.
K: Po prostu spytaj i dostań po pysku.

G: Może zbudujemy wielkiego drewnianego konia?

(jak by tu kupić silne środki usypiające do dolania do wina garnizonu fortu bez wzbudzania podejrzeń?)
M: Chcemy zrobić naszemu wspólnemu znajomemu kawał. A raczej naszym 40 znajomym…

O: Opowiem wam dowcip, ale czarny.
G: Fajnie. Te rasistowskie są najlepsze!

(środki nasenne najlepiej dostać u czarownicy Starej Esme)
K: Może ona jest stara tylko stażem, a tak naprawdę ma 19 lat. Idę z wami!!

Wiedźma Esme: Dowcipny jesteś.
M: Jak te środki antykoncepcyjne.

MG: chcesz kupić osła? Jest promocja!
K: Ja już mam parę osłów. Tylko nie pociągowych.

M: Tak sobie idę i myślę…
G: Łał, robisz dwie rzeczy na raz!

M: … jak tak sobie myślę, to my pizdy jesteśmy…
K: No dobrze, przyjmę tę krytykę na klatę. Dlaczego?

M: Będziemy improwizować!
G: Już się boję.

(teraz drużyna rozważa sabotowanie bramy prowadzącej do fortu)
M: Teraz można włożyć wielki kamień i wrota się nie domkną.
K: Tak! I nikt się nie skapnie dlaczego!

K: Nie zwykłem dymać kogoś zakutego w kajdany, kto na dokładkę po uwolnieniu może mnie usmażyć jednym czarem.

(Octopus dzięki magii wleci na 15 metrowy klif i zamocuje linę na szczycie muru. Morth dalej jest niedowiarkiem)
M: Gdzie ta katapulta?
O: ???
M: Bo podobno latać będziesz…

(w poprzednim teście na obrażenia Gloria uzyskała najniższy możliwy wynik testu obrażeń. Teraz znowu udało się trafić)
MG: Trafiłaś w gardło…
K: Ale miał kołnierz ortopedyczny!

(Morth z kolei uzyskał absurdalnie wysoki wynik w podobnym teście)
MG: Przerobiłeś gościa na kebaba…
K: W tortilli poproszę.

(i znowu Morth zadał dużo obrażeń. W sumie nic dziwnego, skoro wygląda jak Pudzian i nosi topór dwuręczny…)
M: Mielone mu robię.
O: Ty go zabij, nie nakarm.

Dzienniki kapitańskie

2011-04-13T15:06:00.000+02:00

Dziennik kapitański ~~brygu~~ skiffu Adrianne

Data gwiazdowa 6.8.13
Kupno szkunera, w ramach barteru oddano skiff Adrianne.

Koniec dziennika pokładowego skiffu Adrianne.
--------------------------------------------------------------------------------------------
Początek dziennika pokładowego Szkunera „Płytki Grób”.

Dziennik kapitański szkunera "Płytki Grób"

Data gwiazdowa 7.8.13
Początek przegląda, napraw i odszczurzania statku pod kierownictwem szkutmistrza Norana Nassa.

Data gwiazdowa 11.8.13
Zakończenie robót na statku, podniesienie kotwicy i kurs na północ. Statek załadowany drewnem do sprzedania w Kierze.

Data gwiazdowa 12.8.13
Nieoczekiwane nocne starcie z handlarzami niewolników, kapitan ciężko ranny na skutek postrzału z muszkietu. Kurs na wschód w stronę Kiery.

Data gwiazdowa 22.8.13
Żagiel na horyzoncie! Goni nas piracka galera, ucieczka zakończona powodzeniem w nocy.

Data gwiazdowa 26.8.13
Przybicie do Kiery, sprzedaż ładunku drewna, zakup prochu. Pozyskano w kapitanacie portu informacje o miejscu pobytu okrętu kaperskiego „Valiant”, na pokładzie którego pokładowym magiem jest poszukiwany przez nas Tomas de Orinio – kilka dni temu statek wziął kurs na wyspę Paltas. (kapitan Grammbus Gramm, sowicie opłacony przez Kidda, obiecał informować o ciekawych robótkach). Po uzupełnieniu zapasów, sprzedaży drewna i zakupie prochu ruszamy na północ jeszcze tego samego dnia

Data gwiazdowa 28.8.13
Mijamy w cieśninie galeon „Wanna” pod dowództwem kapitana Wassermana.

Data gwiazdowa 30.8.13
Przybycie do Paltos. Okazuje się, że Tomas de Orinio siedzi w lokalnym więzieniu – lokalny gubernator umyślił sobie, żeby dla zysku wydać go inkwizytorowi Torqmenadzie. Sytuacja ze zrozumiałych przyczyn nie przypadła do gustu jego kolegom z załogi, której część – pod dowództwem kapitana O`Shanksa, zaoferowała swoją pomoc przy odbiciu maga.

Kfiatki z 07.04

2011-04-13T15:02:00.000+02:00

Dzisiejszy odcinek sponsoruje Wanna…

G: Do czego służy (umiejętność) prowadzenie?
O: To informuje o tym, jaka masz opinię…

O: Możemy nabyć kradziony statek…
G: Nie mówi się kradziony, tylko taki z wadą prawną.

G: Nie jestem odpowiednio brzydka, żeby ujść za Angielkę

K: Dajcie mi kalkulator, bo o tej porze 3 x 895 to dla mnie za trudne.

G: Nazwijmy go (nowy statek) tak oryginalnie: Enterprise.
K: A może Płotka?

O: Czy ty jesteś trzeźwy??
K: Od 3 dni jesteśmy na lądzie. Zgadnij.

(drużyna kombinuje, jak najwięcej zarobić na wożeniu pasażerów)
O: 250 sztuk srebra za klasę ekonomiczną. A jak jakieś baloniki i akwarium dodamy, to będzie luksusowa.
G: Kidd może drinki z palemką robić, a ja mogę je podawać.

G: Jestem złodziejem, a nie szumowiną.

(poszukiwania Tomasa de Orinio w karczmie)
G: Szukamy Tomasa de Orinio, pływa na… (nerwowe wertowanie notatek)
K: … na statku!

MG: Na koniec był jakiś fajny tekst, ale zapomniałem zapisać.
G: I bardzo dobrze!

I na koniec kwiatek sponsorowany:

(statek graczy mija spory galeon o poetyckiej nazwie „Wanna”)
MG: Słyszeliście o kapitanie tego statku. Nazywał się chyba Wassermann…
K: Anglicy. Można splunąć i płynąć dalej.

Kfiatki z 31.03

2011-04-02T10:11:00.001+02:00

(dzisiejsze kfiatki sponsoruje okrutnie ścięta i przerobiona na papier brzózka (nie ta spod Smoleńska))

(panienki podrywać się zachciało, MG nie jest pewny jak to na mechanikę przełożyć)
MG: Zdaj test przekonywania, chyba, że widzisz inną pasująca umiejętność.
K: Jasne!! Skradanie i walka wręcz.

(upolowano rekina-ludojada, cały pokład i pół żagli statku jest ujebane w jego flakach...)
G: Poproszę dwa zęby rekina, zrobię sobie z nich z nich noże.
K: Albo kolczyki.

O: Albo zarąbaliśmy rekina, albo dziewczyny mają okres…

K: Gorzej będzie, jak arcymag zażyczy sobie zupy z kraba.
G: Albo z rekina.

O: Jakby co powiemy magowi, że mamy żelazo na handel.
M: A po co magowi żelazo??
G: Na handel!

MG: Widzicie wrak statku z pięknym galionem przedstawiającym Syrenę.
O: O kurwa, Legia Warszawa…

O: Da się tu rzucić kotwicę?
MG: Rzucić, to się zawsze da…

K: Gloria, weszłaś jak małpka bonobo.
G: ???
M: Wyguglaj sobie, ale jak mnie nie będzie w pobliżu.

MG: -2 do testu pływania, płyniesz pod ostry prąd.
K: 500 Watt.

G: Opalam się. Ale nie rozbieram się przy tym szaleńcu.

(jak wejść do wieży arcymaga?)
K: Tu jest arcymagini, na niej jest taki guzik i musisz go nacisnąć…

K: To na co stawiamy?
O: Na Tolka Banana!

(MG opisuje co podali na obiad)
O: To gospodyni jest z Poznania.
K: Co gzik?
Z: Nie, pyry.

K: Mag ognia na pełnym morzu może być niebezpieczny…
MG: Wiesz, to nie jest tak, że on ogniste fugasy przez sen puszcza.

(wątpliwości co tego, jaką umiejętność testować)
Z: A skradanie to pod co podchodzi?
G: Pod skradanie.

MG: Galion Syreny z wielkim cycem daje wam +2 do manewrowania statkiem.
K: Tak! Po + 1 za każdy cyc!!

G: (krytyczne niepowodzenie w ataku wręcz)
M: Usiadłaś na mieczu.
G: Byle nie na twoim.

(MG rozdał PDki na małych karteczkach, zamiast ekologicznie wysłać mailem, co wzbudziło uzasadnione oburzenie graczy)
K: Popatrz jaka piękna brzózka na to poszła!
MG: I bardzo dobrze, że poszła, mam uczulenie na pyłki brzozy!!

Dziennik kapitański

2011-04-02T10:09:00.001+02:00

Dziennik kapitański ~~brygu~~ skiffu Adrianne

Data gwiazdowa 11.7.13
Statek zaatakowany przez dwa rekiny-ludojady. Podczas zbierania racji z jednego z nich zaatakował drugi, został jednak w powietrzu trafiony kartaczem z działa, co zaowocowało koniecznością wysprzątania całego statku z żaglami włącznie

Data gwiazdowa 14.7.13
Rejs z dobrym wiatrem na południe w stronę Zębów. Zakończono sprzątanie statku.

Data gwiazdowa 15.7.13
Narada z Arcymagiem Tresą Czerwoną.

Data gwiazdowa 16.7.13
Z wraku zatopionego krajeńskiego kutra Carcanus podjęto magiczne żagle ze skóry rekina. Na dziobie zamontowano magiczny galion przedstawiający Syrenę z Wielkim Cycem. Po dokonaniu drobnych napraw wyruszamy na zachód w stronę wolnych miast.

Data gwiazdowa 23.7.13
Znaleźliśmy bardzo szybki prąd morski prowadzący na zachód, który pozwolił znacznie skrócić podróż. W cuglach odstawiliśmy piracką fregatę.

Data gwiazdowa 30.7.13
Odparto atak watahy wygłodniałych Brzytwoskrzydłów. Lewa burta lekko uszkodzona na skutek małej awarii działa.

Data gwiazdowa 5.8.13
Wpływamy do portu Baltimus.

Bonus: rycyny brygu po obryzganiu go krwiąi flakami ustrzelonego w powietrzu z kartacza rekina:

Dziennik kapitański Adrianne

2011-03-22T20:50:00.001+01:00

Dziennik kapitański ~~brygu~~ skiffu Adrianne

Data gwiazdowa 12.6.13
Nocna akcja odbicia szkutnika Norana Nasa zakończona pełnym powodzeniem. W ramach dywersji spaliliśmy (a przynajmniej podpaliliśmy) wielgachną galerę „Terror”, którą porwani specjaliści budowali dla Wielkiego Wieloryba – władcy Kiery. Nocny odwrót przez zalesiona cześć wyspy Teras doprowadził do zakończonego powodzeniem boju spotkaniowego z patrolem straży. Brzeg opuściliśmy kryci ogniem dział Adrianne.
Notka dla siebie – nigdy nie używać nazwy statku „Biały Wilk” – Gloria w ramach dezinformacji taką podała goniącym nam sługusom Wielkiego Wieloryba.

Data gwiazdowa 22.6.13
Dotarliśmy do Kiery. Chyba jeszcze nie słyszeli, co się stało na Teras. Nie zwlekając zainkasowaliśmy należność za odbicie Norana, zaokrętowaliśmy jego córkę ze spieniężonym dobytkiem, 3 ładunki żelaza, uzupełniliśmy zapasy, po czym jeszcze tego samego dnia w pośpiechu opuściliśmy port, kierując się na południe.

Data gwiazdowa 24.6.13
Żagiel na horyzoncie okazał się 3-masztową chińską dżonką, która ruszyła naszym śladem. Wykorzystując lepszą zdolność halsowania zgubiliśmy ich płynąc pod wiatr.

Data gwiazdowa 26.6.13
Ląd na horyzoncie! Dotarliśmy do najdalej na północ wysuniętej części zamieszkanej przez Uguki wyspy Torah Ka.

Kfiatki z 17.03

2011-03-22T20:32:00.001+01:00

Dzisiejszy bukiet kwiatków sponsoruje kołczan Glorii ;)

O: Kasy starczy nam z macką w dupie!

MG: Jesteście na skraju lasu…
K: I uciekamy do szałasu

(ciąg dalszy planu ucieczki)
K: … i na pełnej piździe w stronę statku!
G: MG no bez przesady, nie zapisuj takich sucharów
MG: (jednak zapisał)

(uciekająca drużyna wpadła na grupę przeciwników zbrojnych w muszkiety)
K: Nie jestem z tych „strzelaj do pirata” (wykonuje gest z zajawki wiadomego filmu)

NPC: Jaką mam gwarancję, że nie strzelicie mi w plecy?
M: Nie mam kuszy, to nie strzelę.

(Octopus został poważnie ranny i obecnie robi za zakładnika. Drużyna składa się do strzału…)
K: Czujesz ciepło między mackami.

(nastąpiła dłuższa seria pudeł)
M: Następnym razem trafię. Ostatni raz żartuję.

(Savage Worlds zachęca, gdy to gracze kierowali NPCami po stronie drużyny, a nie MG. A MG imiona wiadomych Nyców ma głęboko w notatkach…)
MG: Jak tam się te twoje NPCe nazywają?
M: Caith i Cairn
K: Kajko i Kokosz!
M: Kajko i Kokoszka.
G: Są inne słowa na k…

MG: Masz 1 HP lepiej.
O: Dlaczego?
G: Bo cię opatrzyłam tym, co było pod ręką.
O: Aaaaa!! Moja sakiewka!!

(po brawurowej akcji i 3-godzinnej ucieczce przez wyspę udało się odbić npca szkutnika)
G: to ja mówię szkutnikowi kim jesteśmy i że przypłynęliśmy go uratować, a nie znowu porwać.

(trzeba się zrzucić na zakup towarów na handel)
G: Każdy płaci po 330 srebra.
M: Ja uważam, że powinienem płacić 300.
G: Dlaczego?
M: Jak tylko wymyśle jakieś argumenty, to ci powiem.

M: Ja dawałem historię postaci!!
MG: Tak?? Komu?

G: Nie dajemy premii załodze przed wypłynięciem, bo się napierdolą i nie wrócą na statek przed wypłynięciem.

G: Opłacam składkę gildii złodziei. 150 srebra. Najwyżej przeproszę i powiem, że nie wiedziałam, że to za mało.

G: Kupuję bełty.
O: A czemu bełty?? Kupmy coś markowego!!

Źródło grafiki

Dziennik kapitański Adrianne

2011-03-13T14:58:00.002+01:00

Dziennik kapitański ~~brygu~~ skiffu Adrianne

Data gwiazdowa 3.6.13

Piliśmy spirytus...

Data gwiazdowa 4.6.13

Zgromadzono informacje co do wyspy Terras, gdzie przetrzymywany jest szkutnik, którego planujemy odbić. kapitan przerysował mapę okolicy od kartografa Szung Hui.

Data gwiazdowa 5.6.13

Podniesione żagle i ruszamy na północ w stronę Terras.

Data gwiazdowa 11.6.13

Pomimo niekorzystnych wiatrów dopłynęliśmy do Terras. Kapitan z oficerami, magiem pokładowym i Mongrelem ruszają lądem odbić więźnia. Reszta załogi zostaje na statku i udaje - na wypadek pojawienia się patrolu - przeprowadzanie pomiarów głębokości.

Kfiatki z 10.03

2011-03-13T14:51:00.001+01:00

(Kidd`a nie było na ostatniej sesji i drużyna mu przypomina co się działo, m.in. pojawiła się jakaś nowa pani NPC)
K: Ładna?
MG: Niebrzydka.
K: Ujdzie! Marynarz jestem.

M: Z Hiszpanii jesteś? Ja jestem z Aautochtonu.

M: To ja idę poszukać szkutnika, który zbroje naprawia
(zdziwienie)
M: Ja marynarz jestem, dla mnie każdy kto coś robi, to szkutnik.
G: To pani pracująca to szkutnicza?
K: No! Bo maszty stawia!!

(targi u kartografa)
K: Pożycz mapę na 1 dobę, my nie piraci, nie przerysujemy jej przecież!

(planowane odbicie więźnia z obozu pracy na bezludnej wyspie)
O: Tam mogą być patrole…
G: To przeprosimy i powiemy, że się pomyliliśmy.

K: Żeby się potem nie okazało, ze jedyny sposób ucieczki to ten statek, który tam budują i będzie gotów za pół roku…

MG: Dziwka kasuje 20 sztuk srebra za dzień.
K: Ja jebie, ja zarabiam 50 na miesiąc…
G: Może powinieneś profesję zmienić?

O: Bierzemy kraba.
G: Po co nam krab?
O: Przyda się.
K: Wykorzystamy go do…
M: Otwierania piwa!!!

O: Ja nie idę z przodu, to niezdrowe.

(Kidd idzie na szpicy i zauważył 10-osobowy patrol. Szybko przywarł do ziemi i na ziemi dwa razy szybko pokazał 5 palców, a następnie otwartą dłonią dał gest w dół.
O: Jest ich 5 i leżą!!!

K: Jak pokazuje tak, to leżeć w krzakach i nawet nie pierdnąć!

(w trakcie właściwej akcji odbijania)
G: Właśnie sobie przypomniałam, ze my tu przypłynęliśmy kogoś uratować, a nie wszystkich wybić.

I na deser pozaseryjna dyskusja nt. gaszenia jednej osobie światła w trakcie korzystania z toalety:
K: Gasząc mi światło w kiblu robisz na złość gospodarzom, a nie mi, bo to oni tam potem sprzątają.
G: I sobie też, bo potem z tej samej toalety korzystasz.

W temacie nowego cyklu "Dziennik kapitański"

2011-03-10T18:35:00.000+01:00

W wielkich bólach zainaugurowałem spisywanie przebiegu sesji nowej kampanii ;).

Co prawda poprzednia forma - fabularyzowana i stylizowana na spisane po 30 latach wspominki jednego z członków drużyny - była duże efektowniejsza, ale jednocześnie wymagała sporego nakładu pracy przy pisaniu. Nowa forma - suchych zapisków w dzienniku pokładowym - wymaga pracy dużo mniej, a jednocześnie pozwoli spełnić podstawową funkcję - przypomnienia graczom - w razie potrzeby MG - co było na poprzedniej/poprzednich sesjach. No i dzięki temu, ze spisanie takiej notki po sesji powinno zająć max. 10 minut, mam nadzieję być na bieżąco z tymi wpisami.

No i na koniec uwaga techniczna co do datacji - data gwiazdowa to oczywiście dzień.miesiąc.rok po powodzi.

Nie muszę chyba dodawać, że jeśli czytacz niniejszego bloga zamierza wystąpić jako gracz w kampanii 50 Fathoms, nie powinien czytać tych wpisów ;).

Dziennik kapitański Adrianne

2011-03-10T18:25:00.002+01:00

Dziennik kapitański ~~brygu~~ skiffu Adrianne

Data gwiazdowa 21.5.13

Po naprawach statek gotów do opuszczenia Torah Ka. Nie udało się odnaleźć ciała kapitana Jonasa Abrahama oraz 15 zaginionych w dżungli członków załogi. Uzupełniwszy zapasy i wziąwszy odwet na tubylczych ugukach ruszamy na wschód sprzedać ładunek drewna w portach Imperium Kierańskiego.

Po południu podjęto z rozbitej przez gigantyczne rekiny fregaty Duma Lali Scrulinianina Equais`a, który przekazał nam zatrważające wieści, ~~że na Caribdusie wody przybywa i za 2-3 lata będzie już tylko woda...~~ Musimy spotkać się z arcymagiem Czerwoną Tressą.

Data gwiazdowa 25.5.13

Zauważono stado Brzytwopłetów nad wybrzeżem na południowy-wschód od Kiery.

Aktualny stan załogi:

- kapitan: Morth Ecka

- oficerowie: Gloria Maria Rodriguez Concepcion de Jerez, Kid,

- pokładowy mag wody – Octopus

- załoganci: John Smith, Mongrel, Caras Cath, Cais Cath, Equais.

Data gwiazdowa 26.5.13

Statek zacumowany w Kierze, stolicy Imperium Kierańskiego. Schodzimy na ląd.

Data gwiazdowa 2.6.13

Sprzedano ładunek, dokonano napraw nadgnitego poszycia. Gloria nawiązała kontakt z lokalnym podziemiem przestępczym.

Podjęliśmy się odnaleźć Norana Nass`a – szkutnika porwanego kilka tygodni temu przez nieznanych sprawców. Jego córka, Ursa Ulm, daje nam 15.000 sztuk srebra za jego odbicie.

Wygląda na to, że Noran Nass został porwany przez ludzi Wielkiego Wieloryba – cesarza Kiery, który wykorzystuje jego umiejętności do budowy jakiegoś okrętu na wyspie Harris. Podobno całego interesu strzeże garnizon około 40 żołnierzy.

Das Boot

2011-02-11T12:28:00.000+01:00

Co prawda sesji nie było z powodu choroby, ale zanim MG się rozchorował, to zdążył cosik skleić. Enjoy :)

Stateczek zakupiony na DriveThru RPG za całe dzikie 3,95 dolara, sklejony na dwóch wieczornych posiedzeniach :).

Kfiatki z 03.02

2011-02-04T09:10:00.003+01:00

[Źródło fotki]

[awanse przed sesją – gracze rozważają przewagę „zwierzęcy kompanion”]
O: Wezmę rybę piłę, będzie sabotować statki! Albo ostrygę tresowaną, zrobi nam perły!
G: To ostatnie może trochę potrwać…
O: To może być magiczna tresowana ostryga!

G: Wolno płyniemy…
O: Musimy zjeść fasolkę i zrobić dodatkowy napęd.

[MG kulnął na tabelkę losowych spotkań na morzy, wyszła chmara Brzytwoskrzydłów po prawej burcie]
M: O! Patrzcie: Ptaki na sterburcie. Płyniemy dalej prosto!

[rozważanie metod walki ze zgrają Brzytwoskrzydłów, a szczególności różnicy między użyciem garłacza a kota]
O: Garłaczem trafisz kilka na raz.
G: Ale kota się szybciej przeładowuje.

[Po kilkudniowej podróży drużyna dopłynęła do portu]
O: Nie lubię suchego lądu.
G: To go sobie zmocz.

[ktoś coś tam upuścił na ziemię]
G: Coś ci spadło.
MG: Synku…

G: A ja bym sobie ukradła Madonnę z wielką łasiczką. Może być upadła.

M: Po cholerę ci ta ładna sukienka??
G: Bo babą jestem!!

[MG, zainspirowany kabaretem Ani Mru Mru, z emfazą i polotem odgrywa NPC`a Chińczyka]
O: Weź sobie fuksa za odgrywanie postaci.

NPC Chińczyk do kuzyna: Czing Peng pilnuj riksza, ja zara wracam.
O: Kradniemy riksze.
G: Ja wymontuję radia!!
M: A ja biorę alusy!!!

M: Kolega Octopus, który w wyniku ewolucji stracił skorupę…

G: Przeszukuję biurko szukając tajnych skrytek.
Kostki: [porażka]
G: Ale mam jeszcze włamywanie, mogę spróbować?
MG: Ale do tego trzeba wiedzieć, gdzie jest zamek.
M: To może ja toporem go poszukam.

O: Umiesz pisać?
M: Umiem pisać, przecież umiem pilotować statek!
O: Umiesz pisać?

O: I chce dwie gumowe kaczki do kąpieli!
J: A co, jedna ci się zużyła?

[jakie towary można kupić na targu na jedynej wyspie na świecie, gdzie wydobywają żelazo?]
O: Żelazo jest dostępne od macki.

MG [właśnie wymyślił Caribdusowy odpowiednik przysłowia „raz na wozie, raz pod wozem”]: Wiecie jak to jest. Są przypływy i odpływy…
G: I zupa krabowa
M: Ostatnio same przypływy, odpływ by się przydał.
G: Trzeba popłynąć na środek oceanu i wyciągnąć korek!

[Drużyna postanowiła dorobić na walkach gladiatorów]
O: Morth, to zapisz siebie i Kida. Jak traficie na siebie, to najwyżej jeden się podłoży.
MG: Pewnie! Walki są na śmierć i życie.

[Morth trochę przegrywa w walce na arenie. Octopus postanowił go wesprzeć magią]
MG: Chyba właśnie złamałeś regulamin tej imprezy masowej.

[Planowane odbicie więźnia z obozu pracy przymusowej na wyspie Terras]
M: Moglibyśmy przejąć statek z zaopatrzeniem! Będziemy mieli statek i zaopatrzenie!!

Na koniec bonus: ciekawy link odnaleziony podczas szukania grafiki do okraszenia niniejszego wpisu.

O Savage Worlds i 50 Fathoms słów kilka

2011-02-02T09:01:00.003+01:00

Po zapoznaniu się z podręcznikami do kampanii 50 Fathoms muszę powiedzieć, ze jest ona zupełnie inna niż wszystkie inne kampanie i scenariusze RPG, z którymi się do tej pory zetknąłem. Całość oparta jest na systemie Splotów i Brawurowych Opowieści i najbliżej temu to systemu znanego z serii The Elder Scrols – w szczególności Morrowind i Oblivion (wskazuje te dwa, bo znam dość dobrze). Innymi słowy – jest jeden główny wątek („za 10 lat cały świat znajdzie się pod wodą” – tak przynajmniej twierdzi znajomy samobieżny Owoc Morza) i oprócz tego jest masa wątków pobocznych. Ilość scenariuszy zawarta na tych 150+ stronach podstawki jest po prostu niesamowita, przy czym każdy scenariusz to 0,5 – 1,5 strony A4 tekstu. Ale to w zupełności wystarcza na 1-2 sesje dobrej zabawy.

Tak więc drużyna ma ogromną wolność wyboru i statek, którym można popłynąć wszędzie. Można iść głównym wątkiem (tzw. „Sploty”), można bujać się po okolicy robić wątki poboczne („Brawurowe opowieści”) i cieszyć się losowymi spotkaniami. Albo po prostu pływać po okolicy i handlować :). Całość jest podana na tyle zgrabnie, że po 1-2 krotnym przeczytaniu całości MG może w zasadzie bez większego problemu prowadzić bez względu na to, w którą stronę by gracze nie popłynęli. A losowe spotkania są o tyle fajne, że nie jest to tylko k6 potworów rasy X. Oczywiście takie też się zdarzają, ale wiele losowych spotkań jest specyficzna dla danej okolicy i stanowi po prostu mini przygodę.

I ostatnia sprawa – spotkania nie są skalowane na poziom postaci. Jedynym wyjątkiem są tu sploty – podany jest sugerowany poziom postaci, zanim się zacznie ten wątek. Skutek tego jest taki, że jak wiadomo, że jak wiadomo, że na wyspie X biją, to jak drużyna tam wlezie, to bijący nie będą dostosowani do jej poziomu, tylko będą stanowili rzeczywiste zagrożenie.

(Obrazek stąd)

Podoba mi się taki układ, bardzo dużo treści skoncentrowanej w jednym miejscu. Bez wielgachnych opisów, charakterystyk miliona NPCów (jak często gracze atakują karczmarza, że w tylu scenariuszach są podane jego charakterystyki??). Choć wydaje mi się, że jest to metoda właściwsza dla średnio i bardziej zaawansowanych MG. Tak mi się przynajmniej wydaje, że zaczynając dopiero przygodę z RPG dużo trudniej byłoby mi scenariusz zawarty na kartce A4 rozwinąć na 1-2 sesje. Choć to akurat może być kwestia indywidualna.

Kfiatki z 27.01

2011-01-29T21:51:00.001+01:00

Drużyna szykuje się do ataku z zaskoczenia na wioskę dzikich Uguków. Małpoludy mają w wiosce klatkę z Żółtogrzbietem - lokalnym odpowiednikiem Velociraptora. Pada pomysł, żeby go wypuścić, celem spowodowania zamieszania.

K: Czy ty możesz swoimi żywiołami coś z ta klatką zrobić?
O: Tak. Zmoczyć.

K: Przydałaby się katapulta.

M: Ja mam plan.
O: [zagląda mu w kartę i stwierdza, że ma k4 sprytu]: Na pewno?

[drużyna uradziła, że mag wody ma zgasić jedno z dwóch płonących w obozowisku ognisk, celem pogłębienia zamieszania. Podzielili się i mag zapomniał, które ognisko zgasić…]
O: To jak myślisz? Jaki był plan?

Z: [osiąga najwyższy możliwy wynik w teście szybkości biegu]
K: Kurna, normalnie Ben Johnson

K: Trafiłem ciecia małorolnego!
MG: To łowca zbieracz, żadnej roli nie ma…

[w szałasie szamana]
MG: Widzisz kamienną figurkę dużej, włochatej małpy.
K: Myślałem, ze powiesz baby…

[rozdano karty inicjatywy]
MG: Morth, Ty i ja jednocześnie działamy. Więc ty pierwszy.

[genialny pomysł w postaci nalania krwi do kamiennej miseczki przed kamiennym posążkiem małpy zaowocował urośnięciem posążka i jego przemianą w żywą, dużą i wściekłą małpę, która atakuje Octopusa]
K: No i kurwa jutro na obiad zupa rybna.

[małpę udało się pokonać]
K: A może by ją tak oskórować? Będzie futerko do położenia pod kominkiem na statku…

[udało się wyremontować rozbity na mieliźnie wrak i drużyna ma swój pierwszy statek. Trzeba tylko wybrać kapitana…]
K: Kto ma najwyższe żeglarstwo?
M: Ja, na k8.
K: Pokaż.
M: [pokazuje kartę]
K: Kurwa.

[Okazuje się, że poziom wody na Caribdusie dalej się podnosi, co w ciągu około 10 lat może spowodować, ze planeta będzie miała 100% oceanu. Drużyna postanowiła coś z tym zrobić]
O: Panowie, mniej sikajcie do morza!

Kfiatki z 20.01

2011-01-21T20:43:00.001+01:00

I zaczynamy nową kampanię świata 50 Fathoms na mechanice Savage Worlds:

Dramatis personae:
Gloria – złodziejka z ziemskiej Hiszpanii, z manią prześladowczą,
Kidd – arogancki pirat – chojrak z Ziemi,
Morth – chciwy pirat niedowiarek Masaquanii,
Octopus – ciekawski Kraken mag elementalisata wody.

Tworzenie postaci:

K: To ja za zawadę wezmę jednoręki, a za przewagę – oburęczny!

MG: Płyniecie sobie brygiem pod kapitanem Abrahamem…
G: Ja nie jestem pod żadnym kapitanem!
O: Ja mogę być za kapitanem.

MG [opisuje wadę „berserk” – że przy pierwszej ranie wpadasz w morderczy szał bojowy i lejesz co popadnie]
O: I weź się na statku zatnij przy goleniu…

O: [opisuje swój wygląd – wygląda jak humanoidalny cthulhu z błoną między palcami)
K: W skrócie – mięczak.

M: [tworzy postać i kompletuje ekwipunek]: Ma ktoś 50$ pożyczyć?
O: A jakie masz zawady?
M: Chciwy.
O: To ja nie mam.

Sesja właściwa:

O: [rzuca zaklęcie stworzenia wody, na kostkach mega sukces wyszedł]: Z palcem w dupie.
G: to ja tej wody nie piję.

M: Zdejmij hełm.
K: ja nie mam hełmu, ja mam włosy niemyte.

[M i K skradają się w dżungli, G tego nie robi]
K: To my przodem.
G: Ja się nie skradam, więc to ja przodem.

G: [krytyczne niepowodzenie testu spostrzegawczości]
K: Gałąź cię trafiła w oko

[Po szybkim starciu drużyna stoi nad ciałami 10 Uguków – takich lokalnych odpowiedników neandertalczyków. Oczywiście pora na łupienie]
MG: oni w zasadzie mają maczugi i przepaski biodrowe…
G: Teraz to pewnie macie kompleksy, co?

O: Leczę.
M: A bzdura tam nie magia.
O: [po chwilce namysłu]: Acha! On odgrywa postać.

K: Tam na platformie siedzi autochton.
O: Masz k4 sprytu, znasz w ogóle takie słowo?

Jakim jesteś graczem?

2010-12-19T12:01:00.003+01:00

Znalazłem ostatnio ciekawy artykuł na Kurwidołku Furiatha i zacząłem się zastanawiać, jakim ja jestem MG. Zastanawianie było w sumie dość krótkie - kawał ze mnie Biurokraty ;P. Chociaż staram się na tym pracować, by zminimalizować wertowanie podręczników w trakcie gry (pomaga tu szybka zasada - "w razie wątpliwości szansa wynosi 50%").

A Wam jaki styl pasuje?

Kroniki Drużyny Mlota

2010-11-01T13:55:00.001+01:00

Kroniki Drużyny Młota
Spisane w 30 lat po wydarzeniach, które wstrząsnęły Imperium
Przez [wpis nieczytelny], bezpośredniego uczestnika wydarzeń.
Wydane w Altdorfie nakładem drukarni Kurta Wegnera Juniora
W roku 2542 od założenia Imperium

[Rozdział XVIII – ciąg dalszy]

Pod ziemia rzeczywiście był duch krasnoluda. I trochę nie umarłych goblinów. W sumie nic ciekawego, pochowaliśmy ciało biedaka zgodnie z khazlidzką procedurą i mogliśmy ruszyć w drogę powrotną do Wolstary, gdzie czekała na nas kolejna niespodzianka*.

[Rozdział XIX]

W Wolstarze zastaliśmy Hercena i dużą grupę jego chłopów zbrojnych w widły, cepy i inne takie narzędzia. Co jak co, ale widok tak wyposażonej zgrai chamstwa zazwyczaj napawa pewnym niepokojem, szczególnie osoby szlachetnie urodzone. Powód zebrania tej kupy okazał się jednak być inny, niż podejrzewaliśmy. Otóż prawie 4 tysiące zielonoskórych szło właśnie na przełęcz u źródeł Rzeki Żelaznej i hetman polny zwołał pospolite ruszenie, by wesprzeć oddziały regularnej armii carskiej w odparciu watahy, zanim ta zmieni się w pełnowymiarowe Waaagh!
Jednogłośnie postanowiliśmy dołączyć do kontyngentu wystawionego przez Wolstarę i już po trzech dniach szybkiego marszu dotarliśmy do obozowiska armii carskiej na Przełęczy.
Gdy zbliżaliśmy się do obozu, usłyszeliśmy straszny huk. Dźwięk największego w Kislevie działa, które właśnie wylatuje w powietrze zabierając ze sobą przed oblicze Ulryka hetmana wraz z całym sztabem i większością wyższych oficerów, to coś, co naprawdę zapada w pamięć (szczerze, to mam wrażenie, że nawet pamiętna Bitwa pod Wolfenburgiem z roku następnego nie była aż tak głośna, mimo użycia tam kilkudziesięciu armat).
W takiej sytuacji, można było zrobić tylko jedno. Gascoine objął dowodzenie nad armią i podjął energiczne przygotowania do bitwy. Troszkę przeszkadzało w tym dziele dwóch felczerów, którzy – gdy tylko pojawił się on w lazarecie – chcieli mu wymalować dziąsła na fioletowo i dać laksigenium… Mimo tej i innych drobnych przeszkód (jak na przykład oporne przyjmowanie rozkazów przez pospolite ruszenie Daniłłowicza, czy utrata części kawalerii w nocnym podjeździe wykonanym przez pewnego przyszłego arcymaga) półtora dnia później, o świcie, prawie dwa tysiące naszych stanęło naprzeciw dwukrotnie liczniejszej hordy zielonych.
„Kroniki…” nie są właściwym miejscem na przytoczenie opisu samej bitwy. Szczególnie, ze szacowny Gascoine pozwolił sobie, już jakiś czas temu, dość szczegółowo opisać całą bitwę i nasze czyny z nią związane.
Jedna rzecz, której Gascoine nie zawarł z swoim opisie bitwy, to słowa, z którymi zwrócił się do żołnierzy o świcie:

„Kislevie!!!!!

Żołnierze, Towarzysze, Bracia… Nie pierwszy raz staje nam (sic)… Zmierzyć się z potęgą czyhających na nasze
święte ziemie, nie szanujących żadnej świętości bandą Goblinów i Orków.

Te chaotyczne plugawe plemię po raz kolejny nastaje na nas i niepokoi nasz spokojny kraj, grabi nasz dobytek,
pali nasze plony, niszczy wszystko co napotka na swojej drodze. Po przejściu tej szarańczy nie zostaje nawet pięć
ziemi… pozostaje tylko kurz, popalone ciała i zgliszcza…

I oto jesteście tu WY – Kwiat tego Kraju… ostoja sprawiedliwości… Mur wolności… Brama broniąca
umęczonego kraju… zbrojna dłoń krzycząca STOP!!!

Dziś stajemy ramie w ramię: rycerz, szlachcic, mieszczanin, chłop… jak bracia… każdy równy wobec śmierci i
chaosu niesionego na mieczach Orków.

Pomyślcie dziś o waszych rodzinach… Ojcach, matkach, żonach, dzieciach… oni czekają na Wasz zbrojny
czyn!!!

Nie damy by ten pomiot chaosu bezkarnie pukał do naszych drzwi…

Dlatego wzywam Was:
- Nie szczędźcie sił!!! …bo oni ją wam tylko odbiorą…
- Nie wahajcie się!!! …gdyż oni się nie zawahają…
- Nie miejcie litości!!! …bo oni jej dla was nie będą mieli…

Chcę usłyszeć Wasz gniew!!! Chcę usłyszeć Waszą nienawiść!!! Uderz we wroga z całych sił!!! Bij – zabij!!!

Nadzieja w męstwie, ratunek w zwycięstwie – gotuj broń i czyńmy swoją powinność !!!”

W dzień po wygranej bitwie, po opatrzeniu rannych, szykowaliśmy się do drogi powrotnej. Gascoine dostał od śmiertelnie rannego żołnierza namiary na mapę, która rzekomo miała prowadzić do zagubionego Runicznego Kła Sollandu…

---------------------------------------------------------------

* - co ciekawe, gdy badacze historii literatury w roku 2720 KI dotarli do rękopisu „Kronik…” okazało się, że pod koniec XVIII rozdziału ktoś wyrwał kilka kartek i dołożył jedną, zawierającą tekst drukowany powyżej. Co ciekawe, dołożona karta została sporządzona tym samym charakterem pisma, co reszta książki.

Kfiatki z 28.10

2010-11-01T09:24:00.001+01:00

Dzisiejszy odcinek sponsoruje Niezbędnik Gracza

Sam (znalazł w Niezbędniku Gracza możliwość kulnięcie na wróżbę losu określającą, co spotka postać. Namówił Gascoine`a, żeby ten kulnął i po chwili Sam czyta): „Dobroć twa złem podszyta. Męstwo twe to śmiech głupca”)
Gascoine: A lepszej nie ma?

NPC (do Gascoine`a): Jeden z żołnierzy chce z tobą mówić.
Anna: Jestem tam?
MG (turla kostkami*): Tak
Anna: To mu zwracam uwagę, ze mówi się „rozmawiać” i idę dalej.

(pojawia się nowy niezbyt ważny NPC. MG ma problem z wymyślaniem imion – zazwyczaj wychodzą mu same Heinrychy, Hansy i Gertrudy, więc sięga po tabelkę losowych imion w Niezbędniku Gracza)
Anna: Czyżby nie miał być Henirich?

MG (opisuje ciężko rannego NPC`a): Wygląda nietęgo…
Anna: Chudy?
Anna: Nie schudł. Jelita mu wypłynęły.

NPC: Znajdziesz pan moją żonę Agathe…
Cerus: Dobrze, że nie Renate…

Cerus: Siedzę z magiem loda i pytam go o arkana…
Sam: Czemu masz takie zdarte kolana?

Gascoine: Jesteś moim doradcą?
Sam: Tak. To ja ci doradzę.
Gascoine: Tak
Sam: To ja ci radzę: znajdź sobie innego doradcę.

Gascoine (montuje ekipę na akcję).
Sam: Masz mój topór.
Anna: i dwóch felczerów Cerusa.

Anna: Jak coś, to kislevski spiryt, wódka i twierdzimy, że nie pamiętamy co się stało.

Sam (o przyuczaniu swojego giermka): Stosuję podejście behawioralne.
Anna: ???
Sam: No biję go!

Anna: Ty w ogóle możesz jakieś osłony postawić?
Cerus: Tak, z wiatru.

Anna: Uczyniliśmy im znak młota na drogę.

(ktoś rzucił minimalną ilość obrażeń)
Gascoine: Głupi, kantem go!

(Cerus na skutek Przekleństwa Tzenthcha stracił głos i nie może czarować)
MG: Cerus co robisz?
Cerus: Kurwa nic.

-----------------------------------------

* - w takiej sytuacji, gdy brak danych do precyzyjnego określenia szansy pojawienia się osoby A w miejscu X (czy też stwierdzenia, czy ktoś ma coś w kieszeni, co ma szanse się tam pojawić, tudzież czy w karczmie mają akurat wino porzeczkowe) zgodnie ze starą dobrą nauką chyba bodajże z Dragon Magazine, przyjmujemy szansę powodzenia 50%

Zaległe Kfiatki z 14.10

2010-11-01T09:05:00.002+01:00

Cerus (do Sama): Ty jesteś traper, więc weź się skradaj na koniu.

(podjazd kawalerii wziął do niewoli goblina)
Sam (do Cerusa): Przesłuchaj go.
Cerus (do NPCa): Kapitanie, przesłuchaj go.
Kapitan (do NPCa): Chorąży, przesłuchajcie go.
Chorąży (do NPCa): Sierżancie, przesłuchać jeńca!
Sierżant (do NPCa): Iwan kurwa weź kogoś do pomocy i przesłuchaj zielonego.
Iwan (rozgląda się bezradnie i bierze się za przesłuchanie).

Sowa Major: Hujuuu…
Anna: A gdyby jej tak lotki obciąć?
Gascoine (z paskudnym uśmiechem): Taś taś taś…

Gascoine: (przemawia do wojska): Nie pierwszy raz staje nam…
(gremialna salwa śmiechu)
Gascoine (kontynuuje, jakby nigdy nic): zmierzyć się z horda orków i goblinów.

Nowy zestaw kostk

2010-09-24T19:35:00.004+02:00

MG kupił sobie w Cube nowy zestaw krasnoludzkich kostek:

Akcja właściwa:

MG właśnie zapłacił Nutiemu w Cube`ie za kostki.

Nuti: Niech ci się dobrze rzuca.

MG: Ja jestem MG, więc może lepiej nie... Ja lubię moją drużynę ;P

Kfiatki z 09.09 + Bonus ;)

2010-09-11T11:40:00.003+02:00

[Przed sesją, Cerus chce wykupić skilla demonologia. MG grzecznie tłumaczy, że musi sprawić sobie parę książek i doczytać] Cerus: Ale przecież ja już dużo wiem o demonach! Sam kilka zabiłem!! MG: Tak. A ja rozjechałem samochodem 3 gołębie i wróbla. Czy to czyni mnie biegłym ornitologiem?Anna: To byłby świetny sposób, żeby zostać lekarzem...
[trwa aktualizacja kart przed sesją]
Gascoigne: Szukam gumki.
Sam: W portfelu!

Cerus: Mój favorite ptaszek…
[wszyscy dziwnie patrzą na Cerusa]
Cerus … cofnij. Mój chowaniec…

[Gascoigne po nieobecności na poprzedniej sesji dowiedział się, że dostał pełną zbroję płytową. Zbroja trochę skrzypi]
Gasoine: Przecież wczoraj oliwiłem!
Sam: Ty się dopiero dzisiaj dowiedziałeś, że ją masz!

Gascoigne: Ja nie chciałem jechać do Kisleva!
Sam: Ale MG chciał. Jakby każdy z nas pojechał w inną stronę, to i tak wszyscy spotkalibyśmy się w Kislevie.

[drużyna bada starożytną krasnoludzką, oczywiście podziemną, światynię]
Sam: Ja mam specjalną umiejętność. Jak pierdzę, to echo idzie. Taki THX.

Cerus: Rzucam Oczy prawdy. To trochę jak taki rentgen.
Anna: Ojej, a trzeba było założyć czystą bieliznę…

[zwiad wykrył niebezpieczną pleśń za ścianą]
Cerus: Zrobimy w ścianie dziurkę przez nią [dziurkę] i ją [pleśń] spalimy!
Sam: OK. Ty przodem!

Gasoine: Jaka jest pora roku?
MG: Wczesna jesień
Cerus: Znaczy jak dla nas zima w ch…

[W dniu sesji Anna ma wyjątkową zajebistą fryzurę. MG właśnie zaakceptował jej pomysł]
Cerus: Kumoterstwo!!!
Anna: Uczesz się tak ładnie jak ja i też będziesz tak miał.

Cerus: Pytam ducha…
MG: Niema go już.
Cerus: Kurde, wiedziałem, żeby najpierw pytać, a potem chować…

[Cerus wyraża dezaprobatę wobec doczesnych szczątków krasnoluda nad jego świeżo wykopanym grobem]
MG: Kiedy spoglądasz w grób, grób patrzy w Ciebie.
Sam: Grób strzelił focha i nic nie mówi.

[po zakończeniu akcji w krasnoludzkiej świątyni drużyna dociera do obozu kislevickiej armii, gdzie przed chwilą nastąpił katastrofalny niewypał wielkiego działa Car Puszka, który zabił wszystkich wyższych oficerów i ranił wielu żołnierzy]
Gascoine: Nie żebym się śmiał, ale sobie postrzelali…

Cerus: Szukam Kmicica
MG: Jeśli Kmicica chcesz poznać po przypalonym boku, to wokoło leży tak z tuzin Kmiciców.

Sam: Bo tu był poligon artyleryjski. Wyróżnia się jeden gon, dwa gony i poligon.
Gascoine: I z poligonu zrobił się zgon.

Gascoine: Jakie były ostatnie słowa hetmana? Strzelaj dziadu??

[nadciąga horda orków i goblinów, drużyna po przejęciu dowodzenia nad armią zaczyna opracowywać plan…]
Cerus: Gascoigne, ciebie uczyli taktyki…
Gascoine: Kurwa….
Cerus: Taktyki, nie kurestwa.

Sam: [ma plan: stawia długopis pionowo na stole, puszcza, po czym wskazuje rękę w kierunku, w którym upadł]: ATAKUJEMY TAM!!!
Gascoine: To teraz już wiesz, dlaczego ja dowodzę.
Sam: Achaaaa….
Gascoine: Trzymasz mapę do góry nogami.

Gascoine [do Sama]: Zostaniesz moją prawą ręką.
Sam: … eeee…. A którą ręką się odlewasz?

[plan dalej się rodzi. Problem: co zrobić z pospolitym ruszeniem?]
Anna: Chłopi uciekną. Jakby grzecznie dali się wyrżnąć tam gdzie stoją, to pół biedy, ale oni uciekną i spanikują nam resztę armii.

[Cerus forsuje wypad kawalerii i mini wojnę szarpaną]
Cerus: Może się uda coś z taboru uszczknąć…
Gascoine: Tak. Tabor u orków.
Cerus: To może maruderów dorwiemy.
Gascoine. Tak. Maruderzy u czoła armii.

[podsumowanie sesji]
Sam: Dzisiaj była smutna sesja, bo nic sobie nie rozwinąłem.
Anna: Mogę Ci dać papier toaletowy.

I na koniec bonusowy Kfiatek z maila posesyjnego.
[w trakcie przygody drużyna poznała Franka do Lasu – kisleviskiego maga lodu]
Anna: Czy ten cały mag loda mógłby…

2010-09-09T17:39:00.001+02:00

[Rozdział XVIII]

Czy wspominano już na łamach niniejszego dzieła, że stary Boris Todtbringer, elektor Middenheimu, to był cholernie szczwany lis? Jeśli nie, to czynię to teraz: stary Boris Todtbringer, elektor Middenheimu, to był cholernie szczwany lis.
Bo jak inaczej nazwać faceta, który ubija dwa wróble, siedzące na przeciwległych końcach wież w jego cholernej, niezdobytej fortecy, załatwia jednym kamieniem? I to do tego robi to przed śniadaniem?
Takie myśli przyszły nam do głowy, gdy po dotarciu do Kisleva okazało się, że car Radi Bokha prosił swojego sojusznika, Borysa, o przysłanie oddziału Rycerzy Panter. I przyjechał oddział Rycerzy Panter – Rycerz Gascoine i Rycerz Sam. Razem z Anną, Cerusem, Fransoise (w śpiączce), Drakkim i Bjorni (w delirce – chyba mu podróż łodzią zaszkodziła). Dość powiedzieć, że Ojciec Narodu powitał nas na audiencji raczej chłodno i po konsultacji z doradcami – m.in. Bogdanovem, z którym mieliśmy spotkać się jeszcze parę razy – wysłał nas na zadupie zwane Wolstara, bo coś mu tam wiernych poddanych chłopów pańszczyźnianych zżerało.
No to spakowaliśmy manatki (nie żebyśmy zdążyli je szczególnie rozpakować po przybyciu na miejsce) i ruszyliśmy w drogę. Zaraz po tym, jak kurduple zapakowały na „Lodzię” beczkę lokalnej proweniencji spirytusu, a Renate rozładowała skrzynki z jakimiś butelkami na handel.
Do Wolstary dotarliśmy po 3 dniach drogi. Lokalny włodarz – Iwan Ilicz Herzen – wyjaśnił nam, w czym problem. Problem polegał na tym, że przez ostatni miesiąc coś – najprawdopodobniej zwierzoludzie – zeżarło mu 20 chłopów pańszczyźnianych. Podobno problemy zaczęły się, gdy niejaki drwal Aleks znalazł jaki krąg w lesie. Niestety nie zdążył powiedzieć co to za krąg i gdzie on dokładnie jest, bo go coś zeżarło.
Herzen twierdził, że jakąś wiedzę w temacie może posiadać niejaki Piotr Piotrowicz – stary węglarz, który twierdzi, że jego syn jest przywódcą wyewoluowanej inaczej bandy w lesie. Z dziadka jednak nie wycisnęliśmy zbyt wiele konstruktywnych informacji. Gdy Cerus usiłował go przekupić, dziadek zwarł poślady niczym shalyijska adeptka-dziewica w burdelu Marienburga i nie puścił pary z ust. Równie nieskuteczne okazało się szwędanie po lesie, ale na szczęście Major – chowaniec Cerusa – znalazł jakiś krąg latając nad lasem. Udaliśmy się na miejsce, znaleźliśmy krąg, czterech zwierzoludzi, przewodzącego im wojownika Chaosu dzierżącego kielich służący do przywoływania demonów, pomniejszego demona Khorna przyzwanego z kielicha służącego do przywoływania demonów oraz klapę prowadzącą pod ziemią. Po usieczeniu wszystkiego na pozycji 2, 3 i 5 oraz zabezpieczeniu przez Cerusa przedmiotu z pozycji 4 (niema to jak praca zespołowa!), zabraliśmy się za drewnianą klapę w ziemi. Przeczucie Anny wyczuwało tam ducha krasnoluda…

Kfiatki kislevskie z 02.09

2010-09-03T10:15:00.001+02:00

[Anna zapoznaje się komponentami do nowych mikstur]
Anna: Czapka głupca? Skąd ja to wezmę??
Sam: Zawsze możesz zabrać Gascoinowi!

Anna: Powietrze w stałej formie???
Cerus: Proste: Bierzesz dwa krasnoludy, pakujesz do małej skrzynki, regularnie dajesz im piwo, żarcie. Po dwóch miesiącach otwierasz skrzynkę i nożem powietrze wykrawasz.

[po miesięcznej podróży barka drużyny wpłynęła do miasta Kislev]
Celnik: Czy macie coś do oclenia?
Cerus (stukając się w czoło): O my rycerze, nie wzięliśmy towaru na handel!

Sam: Mówiąc „ja” masz na myśli niemieckie określenie, czy polskie „ich”?
Cerus: Nein.

[Sam kupił za kupę kasy skórę z białego niedźwiedzia do narzucenia na płytówkę]
MG: Wiesz, ile poliestrów musiało oddać życie, żebyś mógł nosić ten płaszcz?

Sam: Ku chwale Imperium!! I idę do lasu.

[drużyna planuje skrytą obserwację wioskowego dziadka. Trwa debata nad dogodnym miejscem]
MG: Są domy, ogródki…
Anna: Idealne miejsce, żeby się schować! Za dynią…
[poi chwili]
Sam: Idziemy na wzgórek.

[drużyna na popłynąć do wioski na południe od miasta Kislev]
Sam: Płyniemy na północ, tam będzie cieplej!
MG: Dwa miesiące później na morzu arktycznym…
Cerus: To może chociaż na zachód?
Sam: Nie gadaj tyle, ciągnij łódź!
Cerus: Samyca patrz, biegnie matka twojej kurtki!!

MG: Poszedłeś na wódkę z autochtonem. Rzucaj na odporność.
Sam: O kur…

[Krasnoludy toczą beczkę ze spirytusem na barkę]
Sam: Nie wnosimy na barkę materiałów łatwopalnych!
Krasnoludy: My nie wnosimy, my wtaczamy!

MG: Cerus do dzisiaj nie możesz wyrzucić z głowy przekazu telepatycznego Twojej sowy, jak się marcowała.
Anna: Czy przez to odczuwasz większą chęć do kobiet z piórami?
Cerus: Nie, ale lubie dziobać w głowę
Anna: Główkę?!?!
Cerus: Kark! Potylicę!!

Cerus: [do Sama] To jest twój giermek, on wszędzie za Tobą łazi. Jak srasz, to on ci papier odgina, żebyś sobie palców nie pomaził…

2010-09-02T14:46:00.000+02:00

Kroniki Drużyny Młota
Spisane w 30 lat po wydarzeniach, które wstrząsnęły Imperium
Przez [wpis nieczytelny], bezpośredniego uczestnika wydarzeń.
Wydane w Altdorfie nakładem drukarni Kurta Wegnera Juniora
W roku 2542 od założenia Imperium

[Rozdział XVII]

Ostatniego dnia karnawału postanowiliśmy wykorzystać informacje dostarczone nam przez siatkę ulicznych konfidentów, którą zorganizowała Anna. Podobno co tydzień wieczorem kanclerza Sparsama odwiedza jakaś tajemnicza kobita. Przyczailiśmy się w pałacu i… doczekaliśmy się! Pani ubrana w niepozorny strój, o przeciętnej, łatwej do zapomnienia twarzy. Weszła do kanclerza z jakimś pakunkiem.
Korzystając z okazji zaznaczam, że nie jest prawdą wersja tych wydarzeń rozpowszechniana przez nieprzychylnie Drużynie Młota wersja wydarzeń, zgodnie z którą tego wieczora pobiliśmy tę kobietę na terenie pałacu (miała na imię Brunhilde), a następnie poddali ją torturom. W zamieszaniu nie brali też udziału Rycerze Pantery, którzy nas wtedy nie zaaresztowali. A już zupełnie wyssane z palca są pogłoski, jakoby to książę Gascoigne miał w świątyni Shalyi dotkliwie pobić samego kanclerza Sparsama! Między te same bajki można włożyć historię o Arcymagu Cerusie, który nieudolnie usiłował go zaczarować. Powszechnie wiadomo jak wielką moca on włada i już abstrahując od całej reszty, to w tej historii najbardziej kupy nie trzyma się to, że mu czar nie wyszedł.
Prawda wyglądała dużo bardziej prozaicznie. Śledziliśmy Brunhildę z pałacu, gdy potknęła się i nieszczęśliwie łamiąc nogę straciła przytomność. Zabraliśmy ją do Świątyni Shalyi, gdzie jednocześnie przypadkiem przebywał oddział Rycerzy Panter. Z dokumentów, które miała przy sobie dowiedzieliśmy się, że ktoś planuje zabić grafa i zastąpić go dopelgangerem. Powziąwszy tak strasznie wieści niezwłocznie udaliśmy się do Pałacu – razem z nami przez miasto biegli Rycerze. Do pokoju grafa wpadaliśmy w ostatniej chwili!
Widok który ukazał się naszym oczom po otwarciu drzwi do prywatnych komnat grafa odebrał nam mowę. I nie mówię tu to wspaniałej kolekcji bretońskich arrasów, która już wtedy była dumą Todtbringerów. Otóż ujrzeliśmy grafa w koszuli nocnej i szlafmycy z kutasikiem, który był duszony sznurem do zasłon przez grafa w koszuli nocnej i szlafmycy z kutasikiem!
Na szczęście dzięki magii i sile naszych mieczy zdołaliśmy zabić potwora zanim pozbawił życia ojca Heinricha. Drżę na samą myśl o tym, co stałoby się z Imperium, gdyby wtedy nie udało nam się go uratować. Bez jego mądrości i roztropności, strach pomyśleć o ile gorzej wyglądałby nadchodzący kryzys…
Korzystając z okazji warto w tym miejscu wyjaśnić kolejną z dziwacznych plotek, które powstały wokół naszych czynów w Wolnym Mieście Middenheim. Otóż Gascoigne i Cerus wcale nie spędzili następnych trzech nocy zamknięci w lochach – po prostu z uwagi na fakt, iż na ówczesnym etapie nikt nie był pewien, jak szerokie kręgi zatoczył spisek, graf poprosił nas o wzmocnienie ochrony jego pałacu – i oni dwaj po prostu na wszelki wypadek pilnowali tajemnego przejścia znajdującego się pod zamkiem.
Ale jeszcze zanim do tego doszło musieliśmy dorwać osobę stojąca za spiskiem. Okazało się bowiem, ze prawdziwy Magister Praw Ehrlich nie żyje od kilku tygodni! Najprawdopodobniej zabił go dopelganger i zajął jego miejsce. Z dokumentów znalezionych jego gabinecie dowiedzieliśmy się, że za całą aferą, za zamachem i za wprowadzeniem krzywdzących i niesprawiedliwych podatków stoi Magister Praw Wasmeier!
Udaliśmy się więc, wraz z małym oddziałem Rycerzy Panter, który oddano pod nasze dowództwo, do jego siedziby. Wasmaier, jak to prawnik, nie był w ciemię bity i wiedział, co się szykuje. Właśnie opuszczał miasto na pokładzie opancerzonego powozu. W pościgu przez całe miasto udało nam się drania dorwać i wyprawić na tamten świat razem z jego przydupasami.
W uznaniu naszych zasług Graf mianował Sama i Gascoigne`a rycerzami Pantery i polecił nam niezwłocznie podjęcie się delikatnej misji – Car Kisleva, Radii Bokha, potrzebował pomocy w walce ze sługami Chaosu i powołując się na starożytny sojusz zwrócił się do Grafa Borisa Todtbringera o pomoc.
Tak więc ruszyliśmy do Kisleva. „Tam musi być jakaś cywilizacja” – rzekł Sam kierując „Lodzię” na wschód.

Mały bukieciek kfiatuszków z 29.07

2010-07-30T18:42:00.001+02:00

Drakki (NPS krasnolud, odgrywany przez Cerusa): To ja tej cipy nie będę niósł na legarach.
Sam: Ja ją będę niósł. Na twoich plecach.

(Cerus spędził noc w celi)
Cerus: No cześć, co tam?
Sam: Co cie tak opaliło w paski?

MG: Rycerzem pantery można od razu zostać za sługi, za dobre urodzenie, lub za widzimisie grafa.
Cerus: Graf widzi misie, widzi skunksa…

Cerus: Do tej pory wielu usiłowało nas zabić. My byliśmy poharatani, a on są martwi.

Cerus: W Kislevie jest pięknie: są zielone lasy, pszenica jak słupy telegraficzne… nie, nie wiem co to. Może jak wieże sekarowe! Tak rzadko rośnie.

MG: Ta księżniczka była tyleż ładna co głupia.
Sam (rozmarzonym tonem): Idealna!!

(Sam chce sobie giermka zatrudnić i przekuje do podjęcia pracy)
MG: Rzuć na ogładę.
Sam: No to miałem giermka (załamka). [rzut k100] O! Zdałem!

(po sesji, Sam chce przepisać na kartę charakterystykę swojego nowego giermka, ta jest jednak sporządzona wg. 1 edycji)
Cerus (długo i zawile tłumaczy zasady konwersji z 1ej edycji na 2gą)
Sam: Naprawdę myślisz, że ja to zapamiętałem?

Kroniki Drużyny Młota

2010-07-24T13:57:00.002+02:00

[Rozdział XVI]

Nocny odpoczynek przerwał nam jednak taki drobny detal. W sumie, to można by się było tego spodziewać. W końcu byliśmy tylko w środku jednego z trzech – czterech najlepiej ufortyfikowanych miast Imperium, twierdzy niezdobytej przez nieprzeliczoną armię Chaosu pod wodzą samego Archeona, Pana Końca Czasu.
Tak więc imaginuje sobie, drogi czytelniku, że w środku nocy zaatakowali nas zwierzoludzie! W karczmie! W środku Middenheim!
Cała zadyma zaczęła się około 3:25 rano. Anna spała w pokoju razem z Renatą, Sam z Cerusem, krasnoludy razem i osobno Gascoine. Co tu dużo mówić – prawie daliśmy się zaskoczyć. Annę w ostatniej chwili ostrzegło jej przeczucie, a Cerusa – sowa. Gascoine, którego nikt nie ostrzegł, musiał salwować się ucieczką przez okno w koszuli nocnej, po drodze dorabiając się nowego przedziałka na głowie za sprawą pocisku ze spaczeniowego
pistoletu jednego z mutantów. W tym czasie Anna desperacko broniła się przed atakiem dwóch zwierzoludzi, starając się ich nie dopuścić do Renaty. Jedynie Cerusowi i Samowi wiodło się w miarę – choć na początku było strasznie, mutanci wparowali do pokoju w momencie, gdy Sam był w połowie narzucania skórzanej zbroi…
Gascoine, już na ulicy przed karczmą, szybko udał się do stajni w poszukiwaniu broni. Planowanego miecza tam nie znalazł, wyszedł jednak po chwili ze sztachetą zbrojną w zerdzewiały gwóźdź. Tak uzbrojonego zauważyły go z okna Anna i Renate, które również skacząc z okna oderwały się w końcu od goniących ich zwierzoludzi. Po krótkiej naradzie Renate udała się po pomoc, Anna, przekazała Gascoine zabrany ze swojego pokoju miecz. Razem ruszyli z powrotem na górę karczmy, by rewindykować zbroję tego drugiego.
Tymczasem Sam i Cerus rozprawili się z dwoma Gorami, które napadły ich w pokoju (nie bez odniesienia pewnych obrażeń), tylko po to, by naciąć się na dwóch następnych, prowadzących za szmaty jakiegoś mieszkańca karczmy w stronę schodów. Szarża z toporem dwuręcznym w plecy szybko pozbawiła życia pierwszego z nich, drugi również padł po krótkiej walce. Jednocześnie Major – Chowaniec Cerusa – usilnie latał wokół karczmy i nie mógł znaleźć Anny i Gascoine, którzy jakoś złośliwie nie chcieli być w swoich pokojach.
Przy tylnym wejściu do karczmy Anna i Gascoine nacięli się na dwóch kolejnych wyewoluowanych inaczej, z których jeden zbrojny był w dwa pistolety. Wypalił z jednego, raniąc bretońskiego rycerza, ten jednak szybko zripostował strzałem z muszkietu w zasięgu bezpośrednim, kładąc go trupem. Po małej szamotaninie i postrzeleniu drugiego zwierzoczłeka ze zdobycznego pistoletu, w końcu udało się wrócić do pokoju na górze, gdzie Gascoine, przy pomocy Anny, odział się w zbroje. Tak przygotowani ruszyli na dół.
Prawie dokładnie w tym samym czasie Cerus pomagał Samowi założyć jego zbroję. Ranni, ale wciąż gotowi do walki, również ruszyli na dół.
Weszliśmy do głównej Sali karczmy oddzielnymi wejściami w kilkudziesięciu sekundowym odstępie. Na dole zastaliśmy grupę goblinów celujących z łuków do związanych pracowników i gości karczmy, szczuroogra i jeszcze kilku zwierzoludzi. Razem z nami do wali przyłączyli się Drakki i Bjorni. Bez wahania odrzucaliśmy żądanie poddania się ze strony ich przywódcy – wyewoluowanego inaczej o twarzy szczura - i rzuciliśmy się do walki.
Łatwo nie było – ze starcia Sam wyszedł, a raczej wykuśtykał, z poważną raną prawej nogi, a Gascoine tylko jakimś cudem uniknął utraty prawej dłoni w zębach szczuroogra, a tylko medycznemu talentowi Wiewióry Bjorni zawdzięcza to, że dużo później mógł znaleźć bohaterską śmierć godną Zabójcy Troli. Bo, jak później przyznał, śmierć z ręki zwykłego Gora, to nie byłaby dobra śmierć dla Zabójcy. Ostatecznie jednak nasze wyszło na wierzchu, gdy na miejsce dotarła Straż Miejska – oczywiście za późno, jak zawsze.
Przy jednym z mutantów znaleźliśmy dziecięcą szmacianą lalkę, a za jej sukienką – zgniecioną karteczkę z napisem „Ratunku! Porwali mnie zwierzoludzie” – i podpisem – J.E. Po dłuższej dedukcji ustaliśmy, ze mogła ją napisać zaginiona niedawno bratanica magistra praw Ehrlicha. Postanowiliśmy zbadać ten trop.
No i nie można nie wspomnieć o najzabawniejszym momencie tego wieczoru – czyli o Cerusie, który był jak zwykle pierwszy w łupieniu pokonanych wrogów. Dzięki temu jako pierwszy nadział się na posmarowany substancją paraliżującą sztylet przywódcy napastników. Śmiesznie wyglądał przez ten kwadrans, jako go sparaliżowało.

Kfiatki z 22.07

2010-07-23T19:06:00.001+02:00

(przygotowania do gry)
Cerus: Czy mogę podręcznik główny? Chciałbym sobie coś rozwinąć.
Anna: Mogę ci przynieść papier toaletowy.

Sam: (o Chowańcu Cerusa): Niech tam siedzi i monitoruje.
Cerus: Co on kurde, firewall?

(Gescoine startuje w turnieju rycerskim organizowanym przez zblazowaną szlachtę Middenheimu)
MG: To jest turniej do autolansu.
Anna: Bardziej do koniolansu.

Cerus: A chłoszcz mnie i mów mi świństwa!

(drużyna ochoczo wzięła się do torturowania jeńca. Po 30 minutach)
Gascoigne: Zadaję mu jakieś pytanie.

(przesłuchanie kultysty trwa)
Sam: A gdzie kultywowaliście swój kult?

(rzecz o wyznawcach Tzenecha)
Sam: On mi się kojarzy z wtyczkami AV.

(Po przesłuchaniu kultysty drużyna postanowiła podrzucić związanego kultystę z jakimiś obciążającymi go dowodami do Sigmaryckiej inkwizycji)
(ktoś) to znajdźmy kota i utnijmy mu głowę.

Cerus: Robię do Anny dyskretne ping
Anna: Ping jest do czegoś innego, ale wyślę przeczucie.

Kfiatki 15.03

2010-07-23T19:03:00.001+02:00

(Przed sesją Cerus rekapituluje)
Cerus: Przypomnę, co pamiętam…
Sam: Pamiętasz moje plecy, bo całą walkę stałeś za mną.
Anna: Co było najlepszym twoim manewrem w całej kampanii.

Anna: Czy któryś z nich używa magii?
MG: Twoje przeczucie ma przeczucie, że nie

Sowa – chowaniec Crusa – wzywa krasnoluda Drakkiego: Hujuuu, Hujuuu…

MG: Będzie paw sterowany

MG: Rzuć na przeszukanie
Anna: Cerus teraz ścianę macasz.

Sam: Głupio go będzie przesłuchać w karczmie. Głośny będzie.
Cerus: Rzucę mu ciszę.
Anna: No to dużo nam wyśpiewa.

Cerus: Może skoczymy do Wittengstein?
Anna: A po co?
Cerus: Zajebać go.

Kfiatki karczemne z 02.07.2010r.

2010-07-03T15:14:00.003+02:00

Dzisiejszy odcinek w całości odbywa się w zaatakowanej w środku nocy przez mutantów karczmie.

MG (jako że bohaterowie podczas ataku śpią osobno, więc MG postanowił rozmieścić ich w oddzielnych pokojach): J. Kochanie, Ty idź do pokoiku, a ja M. wezmę do sypialni…

MG (po kulnięciu na małe przekleństwo Tzentcha): Sparaliżowało ci prawą rękę.
Cerus: To będę chujem strzelał!

Gascoine: Mam Virtue of Knightly temper!
Anna: Virtue of Knajpy co?

Anna (do MG) Ty tak nie spisuj nam wszystkiego.

MG (po krótkiej pełnej napięcia pauzie po rzucie na skutek trafienia krytycznego): Sam, masz zajebiście wielkiego sińca na prawym udzie.
Sam (który spodziewał się chyba co najmniej amputacji): No to git!

Cerus (w ferworze łupienia trupa skavena zaciął się w palec shirukenem pokrytym jakąś zielonkawą substancją…): Rudaa….
Anna: Co?? Pocałować mam?
(efektem trucizny jest ogólnoustrojowy paraliż)
Cerus (przez zęby): Ssij.

Sam (po znalezieniu karki z prośbą o pomoc): Ktoś szuka pomocy ma inicjały J.E.
Gascoine: Ja Erdolę?

(rozmowa o tym, kto może zostać objęty działaniem czaru obszarowego)
Sam (do Cerusa): Ty jedziesz po wszystkich, jak antybiotyk.

Cerus: Fajnie by było być magiem ognia i ścianę ognia postawić… Chociaż z drugiej strony, w drewnianej karczmie…

(w wyniku ataku poniektórzy są ranni, jedni bardziej)
Sam: Ale ja jestem tak na jeden strzał.
Cerus: Ja też. Ale na słabszy.

(Kurz po bitwie opadł. Teraz trzeba domyślić się, kto i po co zaatakował)
Sam: Po pierwsze: Wy (Anna i Cerus) jesteście okultystami…
Anna: To on (wskazuje na Cerusa)
Cerus (jednocześnie): To ona (wskazuje na Annę)

Anna: Sam ma więcej Int niż ja! Ja się tak nie bawię…
Cerus: Przecież tak ma być! To normalne.

Lektury (nad) obowiązkowe

2010-07-01T19:19:00.004+02:00

Odpowiadając na zapotrzebowanie sprzed paru sesji, załączam ling do bardzo zgrabnie napisanej historii Imperium.

I do kompletu najważniejsze wydarzenia w układzie chronologicznym, za niezastąpioną Wikipedią:

-30 KI (Kalendarza Imperialnego, rok zerowy to koronacja Sigmara na Cesarza) - Rodzi się Sigmar, syn wodza plemienia Unberogenów.
-15 KI - Sigmar ratuje, wziętego do niewoli przez orków, krasnoludzkiego króla, Kurgana Żelaznobrodego. Zawarty zostaje pokój między nimi a Sigmar otrzymuje w darze magiczny młot Ghal-Maraz (Rozłupywacz Czaszek).
- 1 KI - Sigmar wraz z Kurganem toczą zwycięską kampanię przeciwko zielonoskórym.
1 KI - Najwyższy kapłan Ulryka koronuja Sigmara na cesarza Imperium. Rozkwita sojusz pomiędzy ludźmi a krasnoludami. Na niebie pojawia się dwuogoniasta kometa.
50 KI - Po 50 latach rządów Sigmar abdykuje i wyrusza do Karaz-a-Karak. Nikt więcej go nie widzi.Powstaje system elektorski.
73 KI - Johann Helstrum buduje pierwszą świątynię Sigmara i obwołuje się Wielkim Teogonistą. Ten dzień uznaje się za pierwszy dzień trwania Kościoła Sigmara.
1111 KI - Wielka Plaga. Epidemia doprowadza do wyginięcia 90% populacji kraju. Za datę zakończenia Plagi uznaje się 1115 KI. Według zapisków za plagą stała rasa Szczuroludzi (Skavenów).
1115 KI - 1124 KI - Pierwsze bezkrólewie w historii kraju.
1360 KI - Podział Imperium. Otylia, księżna Talabeklandu, odrzuca wiarę w Sigmara i ogłasza oderwanie się prowincji od reszty państwa.
XV - XVI wiek KI - Krucjaty w Arabii.
1547 KI - Hrabia Middenlandu ogłasza się Cesarzem w imię Ulryka. Zaczyna się Epoka Trzech Cesarzy.
1707 KI - Najstraszniejszy najazd orków od czasów presigmaryckich. Gorbad Żelazny Pazur rozbija armię Wissenladu i doprowadza do upadku Sollandu. W oblężeniu stolicy Imperium, Altdorfu, ginie cesarz Sigismund, jednakże miasto zostaje obronione.
1979 KI - Zupełny rozpad Imperium. Cesarzową zostaje wybrana Małogrzata z Marienburga, jednakże Wielki Teogonista nie zgadza się z tym wyborem.
1999 KI - Sigmar karze miasto Mordheim za grzechy jego mieszkańców zsyłając nań kometę.
2010 KI - W prowincji Sylwania martwi wstają z grobów. Początek Wojen z Wampirami. Wampirza dynastia von Carsteinów próbuje rozszerzyć swe wpływy na okoliczne prowincje.
2145 KI - Wampirzy Hrabia Manfred von Carstein zostaje pokonany w bitwie na bagnach Hel Fen.
2302 KI - Najazd sił Chaosu na będące w stanie anarchii i upadku politycznego oraz moralnego Imperium. W mieście Nuln pojawia się Magnus, który nawołuje do zjednoczenia i zbiera siły przeciw Chaosowi. W wielkiej bitwie pod Bramami Kislevu siły Chaosu zostają rozgromione, jednakże spora część Kislevu zostaje skażona.
2304 KI - Elektorzy jednogłośnie wybierają Magnusa Pobożnego na cesarza.
2429 KI - Secesja Marienburga. Detronizacja Dietera IV. Do władzy dochodzi dynastia Holswig-Schlestein.
2522 KI - Drugi Najazd Chaosu. Po dwóch miesiącach ciężkich zmagań siły Chaosu zostają odparte spod murów Middenheimu. Północne Imperium w gruzach.

Przypominam też, że mamy już na stanie baterię podręczników, które chętnie pożyczę do przestudiowania w domu :).

nowy rozdział Kronik

2010-06-22T21:16:00.001+02:00

[Rozdział XV]

Po pięciu dniach spędzonych w Middenheim jedno wiedzieliśmy na pewno – brodziliśmy po kostki w gównie, a nad miastem wisiała jego powódź. Działo się wiele, dlatego tego wieczora postanowiliśmy podsumować to, co wiemy. Myślę, że przytoczenie tych informacji w tym miejscu pozwoli lepiej wyjaśnić nasze dalsze działania.

- Graf jest od kilkunastu miesięcy w depresji po śmierci ukochanej żony, Anke-Elise. Generalnie robi to, co podsuną mu najbliżsi doradcy. Wpływ na grafa mają magistrowie praw (Hoflich, Erlich i Wasmeier), podskarbi Sparsam, szampierz Dieter, córka grafa Katarina, middenmarszałkowie i Ar-Ulryk – najwyższy kapłan Ulryka i elfi minstrel - Rallane.

- Ktoś chce osłabić obronność miasta – zaporowe podatki nałożone na magów, kapłanów i krasnoludów uderzają w filary jego obronności.

- Dodatkowo w mieście działa kult Slanesha, prowadzony przez ostatniego z rodu von Wittengsteinów, który robi orgie i chyba knuje coś w kontekście nadchodzącego święta Shalyi, w trakcie którego ulicami miasta mają przeparadować dzieci przebrane za diabły. W ich siedzibie znaleźliśmy półprodukty do stworzenia halucynogennego środka, który powoduje zwiększenie podatności na sugestie. Ponadto dla kult poprosił nas, o zafundowanie trzydniowe sraczki halfińskiemu grajkowi, który miał tę procesję poprowadzić…

- Slaneshyci organizują orgie w różnych miejscach miasta. W dodatku w piwnicy trzymali demoniczną Penisoręką Poduchę Elektryczną!! Która chujem strzeliła Cerusa!!

- Z szampierzem Dieterem dzieje się coś dziwnego. Jest on wielkim przyjacielem krasnoludów i ogólnie człowiekiem rozsądnym i poukładanym, ale mimo to uparcie popiera podatki nałożone na Khazlidów. Jego narzeczona – Kirsten – też zauważyła jego dziwne zachowanie. Jakby mu ktoś na psychę wjechał, tylko jak?

- Nowe podatki wprowadzono z inicjatywy Magistrów Praw. Bliższe przyjrzenie się im wykazuje, że Hoflich ma opinię człowieka dokładnego i zasadniczego, Erlich zaś, skądinąd też podobno niezły fachowiec, od kilkunastu dni zamknął się w domu i nigdzie się nie pokazuje. Wasmeier zaś był kiedyś magiem, ale w ostatnich latach błyskawicznie zrobił karierę jako prawnik. Co dziwne, w tajnym wewnętrznym głosowaniu w Gildii Prawników, dwa głosy były za podatkami, a jeden przeciw. Magom wydaje się, że Wasmeier – „ich człowiek” głosował przeciwko podatkom.

- Podskarbi Sparsam, oprócz tego, że jest znanym kolekcjonerem antyków i znany był jako człowiek dość nieśmiały, ostatnio czynił kilku paniom na dworze bardzo nieprzyzwoite propozycje i ogólnie zachowywał się dość bezczelnie.

- Wielu jest zdziwionych postawą Ar-Ulryka, który ani słowem nie wypowiedział się w sprawie nowych podatków. A przecież świątynia Ulryka zapłaci najwięcej (podatek jest od powierzchni świątyni).

Po takim podsumowaniu postanowiliśmy udać się na spoczynek w naszych pokojach. Czasami dobre pomysły przychodzą go głowy przez sen. Plan prawie wypalił… Prawie…

Altdorfer Tagesblat

2010-06-22T21:01:00.004+02:00

Altdorfer Tagesblat
Czyli Niezależny Nieregularnik Stolicy Imperium

Numer 11

Trwa Festyn w Middenheim

W stolicy Middenlandu trwają obchody dorocznego Festiwalu, który tym razem przypadł w lecie. Z dotychczasowych doniesień wynika, że imprezie należy uznać za udaną – mieszkańcy miasta stanęli na wysokości zadania i pomimo wojennych zniszczeń zorganizowali świetną imprezę, upiększoną przez rzesze artystów, muzykantów i sportowców. Dopisali też kupcy i po prostu zwykli goście festynowi. Co ciekawe, jak dotąd doszło tylko jednej, większej burdy z udziałem pseudokibiców snotballu – Straż Miejska w dalszym ciągu prowadzi dochodzenie, mające na celu ustalenie kto i co wywołało tumult w Gospodzie „Kurza Stopa”, w trakcie którego kibice drużyny Garowników Spod Południowej Bramy starli się z mieszczanami, Strażą Miejską i pewnym uzbrojonym w dwuręczną karczemną ławę przybyszem z miejscowości Pokojnia za Górami Krańca Świata. Poszukiwania tego ostatniego trwają do dziś.

Poszukiwany żywy lub martwy

Ogłasza się wszem i wobec, że z rozkazu Elektora Nuln, wyznacza się nagrodę w wysokości 10.000 Złotych Koron za dostarczenie głowy groźnego banity Abelarda von Bielau. Jest on poszukiwany za liczne morderstwa, rozboje na gościńcach, liczne przypadki sodomii, cudzołóstwa, podpalenia, nieczyste praktyki neoromantyczne, desakrację poświęconych cmentarzy, rabunek grobów, unikanie podatków, psucie dziewek, zdradę stanu i udział w assasynacji poprzedniego Elektora Nuln. Ostrzega się, że osobnik ten jest wyjątkowo niebezpieczny i gotów na wszystko.

Wymieniony podróżuje w towarzystwie niejakiego Roberta von Richtchoffen, banity, wyewoluowanego inaczej mordercy i uzurpatora tytułu hrabiego Bloodfells, który również brał udział w zamachu na nieodżałowanej pamięci Elektora oraz Monique de Lowe – oskarżonej o pakty z demonami, morderstwa, udział w sabatach i nieczyste praktyki kupieckie. Za każde z tej dwójki wyznacza się nagrodę 3.000 Złotych Koron.

Ponadto wymienieni podróżują w towarzystwie bliżej nieokreślonej liczby zbrojnych, podających się za oddział lekkiej kawalerii Imperium. Wymienione indywidua można najczęściej poznać po czarnych zbrojach płytowych oraz tym, ze jednym z nich jest krasnolud.

Jeśli stającym po nagrodę okaże się jeden z byłych popleczników Abelarda von Bielau, oprócz nagrody zapewnia się mu pełną amnestię.

Małe cudeńko znalazłem

2010-06-16T19:54:00.001+02:00

Coby nie zgubić linka - super strona z możliwością zamówienia zestawów do wykonania terenów do bitewniaków i na sesje z tektury

Kfiatki z 27.05

2010-06-08T19:20:00.008+02:00

Dzisiejszy odcinek sponsoruje... Fotka sponsora na dole ;P

(Cerus wydał zaległe PDki na podniesienie ogłady)

Cerus: Chciałem zauważyć, ze co dzień budzę się piękniejszy, ale dzisiaj, to już przesadziłem. Mam 40 ogłady!

Anna (do Cerusa, który niedawno pozyskał chowańca - sowę): Co by ci się stało, jakbyś stracił chowańca? Jakieś punkty obłędu?
Cerus: Smutno by mi było…

Sam: Jak mnie kurwa obudzisz, to dostaniesz z młotka… topora!!

Cerus: Szukamy kogoś, kto by był cappo di tutti ryjem.

(MG nabył w drodze kupna i zaczął intensywnie wykorzystywać Niezbędnik Gracza, zawierający, między innymi, obszerny generator losowy imion. Bardzo go to uradowało, bo wymyślanie imion zazwyczaj kończyło się na Hansach i Josephach, czy innej Brunhildzie)
MG: To jakie pseudonimy podaliście?
Anna: Dawaj tabelkę imion!

(drużyna w końcu dotarła na orgię)
Ines (NPC – dama negocjowanego afektu bardzo obficie obdarzona przez naturę): To zależy na co miałbyś ochotę…
Gascoigne (wpatrzony wiadomo gdzie): Na wszystko!
Cerus: Koza jest na górze!
(po chwili)
Cerus: Tylko nie mów, że chcesz, żeby cię zaskoczyła!!!

MG (do Gascoigne): Ines nachyliła się nad tobą i ogłuchłeś…

Cerus (do innej damy negocjowanego afektu): Obejmij mnie! ... Ale nie ramionami!

Cerus: Ona to robi ekologicznie: leży jak drzewo.

(drużyna planuję infiltrację sekty)
Cerus: … i później mu wpierdolimy!
Anna: Ja chcę już teraz!!

(zaszła potrzeba rzucenia czaru Uśpienie)
Anna (o Cerusie): On ma ręce, które usypiają!

Anna: Jak ty masz na nazwisko?
Cerus: Nie wiem…
(następuje gorączkowe wertowanie karty)

(W kulminacyjnym momencie na koniec sesji graczy zaatakowała demoniczna Penisoręka Poducha Elektryczna!)
Cerus: Kurwaaaa penisy mnie atakują!!

(potwór oczywiście zaatakował Cerusa)
Gascoigne: Chuj cię strzelił. Dosłownie!

(Cerus rzuca czar, który odpędzi Demoniczną Penisoręką Poduchę Elektryczną, Gascoigne biegnie z odsieczą, ale jest jeszcze w sąsiednim pokoju)
Gascoigne: Dobrze by było, żeby ci ten czar nie wyszedł. Wtedy zdążę wejść do pokoju i paść ze śmiechu)

Cerus (podsumowując sesję): Powiem tak: było chujowe zakończenie.

---

Figurka Penisorekiej Poduchy elektrycznej, inspirowana oczywiście genialnym komiksem o Wilq`u, została wykonana przez niżej podpisanego MG tuż przed sesją. Czas od szurniętego pomysłu na pomniejszego demona Slanesha do zakończenia przerabiania dwóch worków z piaskiem załączonych do Cadiańskiego Teamu Broni Cięzkiej do WH40k na widoczną na załączonym obrazku figurkę - godzina. Co wyjaśnia tak niski poziom malarski, ale zważywszy na reakcję graczy - chyba było warto ;P.

Kfiatki z z 20.05

2010-05-27T13:33:00.001+02:00

Dzisiejszy odcinek znowu z okolic czerwonej latarni ;)

Sam (rekapituluje na początku): Jesteśmy na początku intrygi. Musimy rozwalić… Tego… Kogoś tam…

(infiltracji burdeli w celu poszukiwania podejrzanych miłośników orgii ciąg dalszy)
Cerus: Ja mam ochotę na taki mały, no… ten…
Sam: Gangbang!!!

Sam: Wyższa sfera…
Gascoigne: Ja tworzę wyższą sferę, a ty conajwyżej podwaliny.

Cerus (dzieli się szybkim ciągiem skojarzeń): Dobrze robię mieczem… Zaraz, nie mam miecza. Dobrze laską robię…

Cerus (schodząc z pięterka domu uciech): Coś się dowiedzieliście, czy tak ruchałem bez celu?

Cerus (do kolegów – ciąg dalszy burdelowych przemyśleń): Ale z was dowcipasy…

Cerus (spotkał zastępczynię arcymaga i ma pytanie do MG): Z jakiego ona jest wiatru?
Sam: Grochówka!
Anna (prawie równocześnie): Fasolka po bretońsku!

NPC: Czy coś jeszcze możemy zrobić?
Cerus: Lodzika.

(ktoś – chyba Cerus - komuś grozi w drużynie – chyba Samowi lub Gascoignowi): … i będziesz chodził do kibla z otwieraczem do konserw!

(drużyna w celu wbicia się na orgię musi skrycie podać Niziołkowi – wirtuozowi gry na flecie laxigen)
Sam: (zagaja): Czy da się z gry na flecie wyżyć? Bo kolega chce na harmoszce zacząć grać.

(udało się podać Niziołkowi porcję zioła na 3 dni tzw. ostrego paradoksu (często o rzadko) Ma zadziałać po 20-30 minutach)
Gascoigne: chętnie byśmy posłuchali jak grasz
Sam: Ale tylko przez 13 minut…

(inne pomysły na załatwienie Niziołka – flecisty)
Gascoigne: A może naślemy na niego Młodzież Wszechaltdorfską?

Ogłoszenia parafialne

2010-05-24T14:54:00.000+02:00

1. Zakupiliśmy w dniu dzisiejszym więcej karmy sesyjnej :))).

Dzisiaj w radiu mówili, że popcorn jest bardzo zdrowy, zawiera błonnik, bez soli i tłuszczu wcale nie taki kaloryczny i na dokładkę działa anty-rakowo, bo usuwa wolne rodniki i w ogóle jest fajny :D

2. Odniosłem wrażenie, że ostatnia sesja, z wątkiem detektywistyczno-dochodzeniowym szła dość drętwo. Postaram się na następnej sesji więcej akcji upchnąć, chyba, że wolicie dalej powoli, po nitce do kłębka dochodzić ;P

3. O ile niebo nie zwali nam się na głowy następna sesja w czwartek, 20:30 :)

Kroniki Drużyny Młota

2010-05-20T16:28:00.000+02:00

Kroniki Drużyny Młota
Spisane w 30 lat po wydarzeniach, które wstrząsnęły Imperium
Przez [wpis nieczytelny], bezpośredniego uczestnika wydarzeń.
Wydane w Altdorfie nakładem drukarni Kurta Wegnera Juniora
W roku 2542 od założenia Imperium

[Rozdział XIV]

W miarę bezproblemowo udało nam się dotrzeć do Middenheim, zostawiając „Lodzię” w wiosce w dolnym biegu Reiku. Ostatnie kilka dni dojechaliśmy konno.
Middenheim wciąż dochodziło do siebie po niedawnej Burzy Chaosu, ale z okazji dorocznego festynu mieszczanie sprężyli się i chyba co się nie udało odbudować po prostu zakleili dyktą i gipsem. Do tego dodajmy niesamowite tłumy na ulicach, które trochę zasłaniały widoki.
Na rogatkach miasta spotkała nas niemiła niespodzianka (nie licząc tu godzinnej kolejki do wejścia, którą Gascoigne z wielkopańską wprawą i drobną łapówką ominął w 3 minuty). W mieście wprowadzili podatek od magów, krasnoludów i kapłanów. Podróżujący z nami Drakki i Bjorni od razu wpadli w bramie i musieli zapłacić małe conieco (szczególnie Bjorni, ze swoim pomarańczowym irokezem i odrastająca brodą aż razi po oczach swoim khazlidzkim pochodzeniem). Cerus do dzisiaj zastanawia się, jak rozpoznali w nim maga, szczególnie, ze podróżował po cywilnemu. No ale mogły go wydać komponenty do czarów przy pasku, książki no i – oczywiście – laska z gałką. Jakim sposobem Anny, z jej kosturem, sierpem za paskiem, ziołami, komponentami do czarów i ogniem wiary w oczach poborcy nie wyhaczyli jako kapłanki, tego do dziś nie jesteśmy pewni. Chociaż po namyśle mógł z tym coś mieć do czynienia fakt, że za nami w kolejce do oclenia była, khem, tancerka egzotyczna z dużymi… khem, oczami.
Zatrzymaliśmy się w sympatycznej oberży „Oręż Templariusza”, której miły właściciel opowiedział nam trochę o nadchodzących atrakcjach karnawałowych. Już wtedy zaczynało nam, a w szczególności Cerusowi, świtać, że coś może być nie Teres z tymi podatkami. Ustanowione stawki były, delikatnie mówiąc, zaporowe i już wkrótce musiały doprowadzić do przetrzebienia miejscowej populacji magów, kapłanów i krasnoludów. Dziwnym przypadkiem podatek celował w te grupy, które bardzo przyczyniały się do obronności Middenheim…

Pierwszego dnia karnawału ruszyliśmy na miasto. Od rana Gascoigne, za pomocą flaszki dobrego wina i paru gładkich słówek załatwił sobie na później wstęp na turniej rycerski u lokalnego szlachciury o łatwym do wypowiedzenia i zapamiętania nazwisku von Mitschutzliege. Następnie udaliśmy się na stadion snotballu pokibicować Samowi w walce z Minotaurem (1:0 dla Sama, 0:100 w złotych koronach przegrał Cerus, który dobrze obstawił wynik walki u lotnego bukmachera, ale nie pomyślał o obstawieniu bukmachera, który ulotnił się z kasą w trakcie walki…).
Następnie Gascoigne skrzyżował swój miecz w walce z szampierzem grafa – Dieterem Scheneidehammerem. Walka była bardzo wyrównana, Gascoigne zyskał sobie wielkie uznanie publiczności honorowo pozwalając szampierzowi podnieść upuszczony miecz. Nasz rycerz przegrał niestety, ale minimalnie, Dieter będący pod wrażeniem walki zaprosił nas na piwo wieczorem, do ogródków piwnych.
W tak zwanym międzyczasie Chowaniec Cerusa – sowa- wspięła się na szczyty spostrzegawczości i zdołała wytropić lotnego bukmachera w tawernie w zachodniej części Middenheim.
Po załatwieniu spraw w tawernie udaliśmy się na popijawę z Diterem, która okazała się bardzo owocna, tak pod katem wypitego alkoholu, jak i w zebrane informacje. Poznaliśmy tam nadwornego minstrela – elfa imieniem Rallane Lafarel, jego kumpla łowczego Allavandrela Fanmarisa i narzeczoną Dietera – Kirsten Jung.
Dieter okazał się być całkiem równym gościem, podobnie jak jego elfi kumple. Bardzo spodobał mu się krasnoludzki topór Sama, chciał go nawet dokładnie obejrzeć. Mina Sama, gdy usłyszał tę prośbę i zaczął intensywnie kalkulować, czy to aby nie jakiś podstęp – bezcenna. Do późnej nocy gadaliśmy o różnych sprawach – o krasnoludach (Dieter ja szanuje), pięknych paniach (Minstrel za nimi przepada), księżniczce Katrinie (równie piękna co niemądra i w dodatku na wydaniu – najlepsza partia w mieście), piastunce księżniczki (stary, upierdliwy, strzegący cudzej cnoty niczym pies ogrodnika gad nazwiskiem Zimperlich – wyjaśnił nam Rallane). Jeszcze zanim porządnie się napierdoliliśmy, rozmowa zeszła też na temat nowych podatków. Jak się okazuje, z powodu trwającej wiele miesięcy apatii grafa wszyscy są przekonani, że to doradcy jakoś wpłynęli na grafa, żeby uchwalił te podatki. Ale kto to dokładnie był – zdania są podzielone. Krasnoludy np. obwiniają Lafarel`a – z tego tytułu nie szczędzą mu wyrazów wdzięczności w postaci zgniłych owoców i innych takich, gdy tylko pojawi się na mieście. Rallane twierdzi, że to nie on, bardziej podejrzewa kanclerza Sparsama (odpowiedzialnego za podatki) do spółki z magistrami praw (jest ich trzech – Ehrlich, Hoflich i Wasmeier – co ciekawe, ten ostatni kiedyś był magiem, ale potem podjął słuszną decyzję, że prawo to lepsza ścieżka kariery). Co ciekawe, Dieter stwierdził, że podatki nałożone na magów, kapłanów i krasnoludy są sprawiedliwe i zasadne – w końcu oni praktycznie siedzą na forsie. Później impreza przeniosła się do do kwatery Rallane przy pałacu grafa – ale już bez Dietera i jego narzeczonej.
Następnego dnia, po zaleczeniu kaca około południa ponownie ruszyliśmy na miasto. Fransoise postanowił samodzielnie poszukiwać agentów kultu Purpurowej Dłoni – stwierdził, że sam dużo mniej rzuca się w oczy. To dziwne, bo Sam, ze swoim wzrostem i dwuręcznym toporem, kolczugą i kuszą wałową był raczej najbardziej rzucającym się w oczy członkiem drużny.
Karnawał w Middenheim to naprawdę coś! Tłumy na ulicach, grajkowie, cyrkowcy, przekupnie. Rewelacja. Każdy mieszkaniec Imperium powinien choć raz w życiu to zobaczyć.*
Chyba, że chcesz się szybko przedostać w punktu A do punktu B – normalny czas przejścia tej odległości najlepiej pomnóż przez dwa i zastosuj następną, wyższą jednostkę wielkości.
Tak czy siak postanowiliśmy zabrać się energicznie za poszukiwanie Gottarda von Wittengstein. Było to dość trudne, zważywszy, że znaliśmy jego wygląd sprzed paru lat (vide portret w nieodżałowanym zamku von W) no i wiedzieliśmy, że lubi sobie podupczyć w szerszym gronie. Zaczęliśmy więc szukać jakiegoś burdelu…
Wskazówki miejscowych uliczników zaprowadziły nas do przytulnego przybytku przyjemności w Altquarter, gdzie Sam – w celu podtrzymania konspiry – udał się na pięterko z niejaką Jaquelinn.
Zauważyliście, że kobiety negocjowanego afektu tak lubią przyjmować bretońskie imiona? Dlaczego pytam? Co takiego mają w sobie Jean-Marie, Monique, Evelynn, czy inna Jaquelinn, czego nie ma nasz swojska Hildegarda, Greta, czy Brunhilda? Naprawdę ktoś powinien coś z tym zrobić. Wydać jakiś ukaz o ochronie Reikspieleu, czy coś, bo za kolejne kilkadziesiąt lat nasz piękny język trafi szlag i kto wtedy będzie umiał cytować Goethego w oryginale?
W Altquarter dostaliśmy namiary na najlepszy burdel w mieście. Szefowa bałaganu opowiedziała nam również o jakimś gościu około 175 cm wzrostu z lekko przyprószonymi siwizną włosami, brązowymi oczami i kozią bródką, który jakiś czas temu szukał ladacznic na orgię, ale ostatnie do transakcji nie doszło.
Wizyty w burdelach to rzecz przyjemna dla ciała i ducha. I tak np. my wracając z burdelu zrobiliśmy dobry uczynek – jakiś dwóch bandytów niszczyło stragan jakiegoś starszego przekupnia. Poprosiliśmy grzecznie, żeby przestali i wyciągnęli pałki. Jeden z nich miał nawet sztylet! Na takie dictum można było zrobić tylko jedno – Sam celnym ciosem topora uciął jednemu z bandytów głowę i na wszelki wypadek poprawił jeszcze szybkim ciosem w tętnicę udową zanim truchło dotknęło bruku. Tymczasem Anna celnym ciosem kostura w potylicę znieczuliła drugiego pacjenta.
Wdzięczny sklepikarz wyjaśnił, że wymienieni bandyci usiłowali wymusić z niego haracz, na który nie było go stać. Nie zdążyliśmy niestety wyciągnąć z drugiego z opryszków informacji o ich przełożonych, bo niestety pojawił się patrol straży miejskiej.
Dzięki zeznaniom sklepikarza i jego żony strażnicy z halabardami nie zaciągnęli nad na sąd w sprawie zabójstwa. I chwała im za to, bo gdyby do tego doszło, pewnie musielibyśmy prawnika zatrudniać. Grzywny i inne kary za zabójstwo – w razie czego – jakoś byśmy przeżyli, ale mam dzienne wrażenie, że rachunek wystawiony przez naszego prawnika wysłałby nas do grobu. Takiego bardzo taniego grobu, nawet bez opłaconej płaczki.
------------------------------------------

* ten mały akapit dodano dopiero w trzecim wydaniu książki – w rok po tym, jak karnawał w Middenheim, który w tym roku akurat przypadał w zimie, odnotował najmniejszą ilość gości spoza prowincji.

Kroniki Drużyny Młota

2010-05-18T17:49:00.000+02:00

[Rozdział XIII]

Gdy już ogarnęliśmy się po wizycie na Zamku postanowiliśmy ruszyć tropem Mrocznych Elfów. Sam podjął się trudnego zadania ich wytropienia, w czym pomagało mu dwóch gruppie z Wittengsdorfu.
Energicznym marszem ruszyliśmy na północ. Po kilku godzinach dotarliśmy do małego kamiennego mostku, ślady wskazywały, że Kilkanaście elfów przeszło tamtędy całkiem niedawno. Sam, idący na szpicy, już miał wejść na mostek, gdy nagle spod niego wygramolił się 2,5 metrowy troll i kategorycznym – choć nie świadczącym o szczególnej inteligencji, tonem, zażądał myta w wysokości bodajże 10 ZK od łepka.
Sam energicznie zabrał się do negocjacji ceny za pomocą dwuręcznego topora. Uprzedziła go jednak Wiewióra, trafiając trola celnym bełtem z kuszy. Oczywiście rana od razu zaczęła się goić, jednak chyba zraniła go do żywo, bo bydle rozdarło się niczym małe dziecko wołając: „Maaamooo!! One mnie biją…!!!”
I spod mostu wylazła prawie trzymetrowa mamusia…
Z ubiciem obu potworów trzeba było się trochę nagimnastykować, ale w końcu daliśmy radę i energicznie ruszyliśmy na północ. Jak tylko nieustraszeni Wittengsdorfscy zwiadowcy uprali portki w rzece.
Elfy znaleźliśmy godzinę później. Wszystkie co do jednego martwe. Trupy można było podzielić na trzy grupy – ubite przez cholernie dobrego szermierza rapierem, zatłuczone z wielką siłą długim mieczem przez kogoś, lub coś, co chyba umiało latać. Trzecia grupa została załatwiona przez kilka innych osób, nosili różnego rodzaju rany. Na pobojowisku leżały same elfy, więc ten, kto je pokonał albo zrobił to bez strat, albo po sobie posprzątał. Bardzo niepokojący był też jasny niczym słońce rozbłysk Shysh, wiatru śmierci, który zauważyliśmy pół godziny wcześniej. Nie nosił on jednak znamion wpływu chaosu…
Bardzo byliśmy ciekawi, kto rozwiązał za nas ten długouchy problem. Wtedy jeszcze nie połączyliśmy tego zdarzenia z tym dziwnym porankiem w Kemperbadzie, kiedy to nad ranem znaleźliśmy na pomoście wyraźne ślady jakiejś walki, ale wtedy ktoś zdążył po niej posprzątać i znaleźliśmy tylko jeden, charakterystyczny bełt od samopowtarzalnej kuszy.
Sprawców tej przykrości, która spotkała Mrocznych z Naggaroth mieliśmy poznać w przyszłości. I co tu dużo mówić, miało to być pamiętne spotkanie, ale nie uprzedzajmy faktów.

Kfiatki z 13.05

2010-05-18T17:48:00.001+02:00

Dzisiejszy odcinek kfiatków sponsoruje pewien przytulny burdelik w middenheimskim Altquarter ;).

MG: Dieter (NPC) przedstawia wam swoją narzeczoną:

Sam: Notuję: „nietykalna”
Anna: Ale jej tego na głos nie mów!

(odnośnie wstępu różnych indywidułów w różne miejsca)
Anna: Do moich rodziców to nawet Cerusa wpuścili.

Gascoigne: Popiłem i mam ochotę, żeby ktoś nas zaczepił.

(drużyna wybiera się do burdelu)
MG: W burdelu mają pięterko zintegrowane.

(Po, Sam postanowił zdobyć trochę informacji)
Sam: To jak już pierwsze emocje opadły…

(lekkie rozkojarzenie)
Gascoigne: To ja się nabzykałem i jestem zmęczony.
Anna: To sam był w burdelu, nie ty.
Gascoigne: To ja się nie pobzykałem i jestem rozkojarzony.

Anna: Sprzedałam biżuterię.
Gascoigne: skąd miałaś?
Anna: Z trupów.

Sam: Gdzie można komuś dupę skopać?
Anna: Wszędzie pewnie, tylko trzeba trochę pomyśleć.
Sam: Eeeee…???

Kfiatki z 06.05

2010-05-12T16:30:00.000+02:00

Dzisiejszy odcinek Kfiatków sponsoruje Minotaur pobity przez Sama ;)

Niestety nie zdołałem spisać autorów wszystkich tekstów.

MG (czyta notatki)
Sam: To skoro teraz MG się wczytuje…
Cerus: Loading…

Sam: Co robimy?
Cerus: Ja idę do biblioteki poczytać.
Sam: (entuzjastycznie) Fajnie! A co innego robimy?

(Cerus kończy obłaskawiać Chowańca - sowę. Zdał trudny test ogłady, co przy jego statach było niezłym osiągnięciem)
MG: Pokazałeś się sowie od najlepszej strony.
Ktoś: Zdjąłeś gacie.

(Cerus w ramach karmienia sowy załatwił jej martwą mysz)
Ktoś: To jest sowa, nie sęp.

(w Middenheim podczas Festiwalu można wystąpić na arenie i walczyć z minotaurem)
Przyjazny karczmarz - NPC ostrzega: Trzeba się zawczasu zapisać, bo minotaury mogą się skończyć
Ktoś: Walki do wyczerpania zapasów, Minotaurów bądź rycerstwa.

(Sam zapisał się na walkę z minotaurem)
Sam: Czy minotaury mają coś, o czym powinienem wiedzieć?
Cerus: Rogi.
Sam: A ogon?
Cerus: Ogonem, to one se mogą muchy odganiać.

(po wygranej walce z Minotaurem Sam stwierdza, że odniósł rany, które nie wyleczyły się same po 2 godzinach, jak to miało miejsce u Gascoine`a, który brał udział w pojedynku z szampierzem grafa)
MG: Bo Gascoine walczył z inteligentnym przeciwnikiem, który hamował ciosy. Ty walczyłeś z wkurwioną krową.

(po Minotaurze Sam ma ochotę jeszcze coś usiec)
Anna: Ale zwierząt nie zabijaj.
Sam: Chce usiec coś z końską głową
Cerus: Może centaura*?
Sam: Ale ja chciałem na odwrót…

Anna: Nazwę konia Jaskier.
Gascoine: Dobre imię dla kurwiarza mąciwody.

Cerus: Cesarz chory.
Sam: Nawet kapłanki Shakiry mu nie pomogły…

-------------------------------------------------------
*Przypisek MG: w świecie Wahrammera występują stwory wyglądające jak centaury – zwą się Centigorami i są odmianą Zwierzoludzi.

Altdorfer Tagesbalt nr 10

2010-05-05T19:55:00.000+02:00

Altdorfer Tagesblat
Czyli Niezależny Nieregularnik Stolicy Imperium

Numer 10

Ogłoszenie płatne

Myślisz, ze masz to co trzeba, by strzec dróg i rzek Imperium? Jeszcze dziś zaciągnij się do lokalnej kompanii Strażników Dróg!
W związku z szerząca się po odparciu fali chaosu falą bandytyzmu na drogach ogłasza się wszem i wobec, że we wszystkich prowincjach Imperium prowadzone będą dodatkowe zaciągi do szeregów Strażników Dróg i Straży Rzecznej.
Straż gwarantuje:
- regularnie wypłacany żołd,
- wikt i opierunek w kwaterach Straży,
- możliwość aktywnej służby na świeżym powietrzu,
- po dwóch latach służby możliwość awansu na sierżanta,
- satysfakcję z pomagania uczciwym i przestrzegającym prawa kupcom, mieszczanom i mieszkańcom prowincji.
ZGŁOŚ SIĘ DO LOKALNEGO BIURA WERBUNKOWEGO STRAŻY JUŻ DZIŚ!

Trwają zamieszki w Middenlandzie

Zaostrza się sytuacja w największych miastach Middenlandu: Alenhofie, Carroburgu i Sheinfeld. Trwają tam zamieszki wzniecone przez pozostającym w mniejszości wyznawców Sigmara. Niedawno koszary Rycerzy Panter w Carroburgu zostały podpalone przez nieznanych sprawców, budynek jednak udało się uchronić przed całkowitym zniszczeniem.

Cesarz dalej chory

Pomimo zatrudnienia najlepszych medyków z całego Imperium, magów z Imperialnej Akademii, pomocy kapłanek Shalyii i nawet jednego wioskowego znachora, stan zdrowia Miłościwie Nam Panującego Cesarza Karla Franza pozostaje bardzo ciężki. W stolicy i prowincjach rośnie niezadowolenie spowodowane faktem, iż Cesarz nie wyznaczył nikogo do pełnienia obowiązków w jego zastępstwie.

Z węzełkiem po kraju – Wielkie Księstwo Middenlandu i Middenheim

„Dopóki gorzeje ogień w Wielkiej Świątyni Middenheim i Middenland nigdy nie upadną” – graf Borys Todbringer.

Wielkie Księstwo Middenlandu i Middenheim to najważniejsza z północnych prowincji Imperium. Obok Reiklandu (ze stołecznym Altdorfem) i Talabeklandu (ze słynącym z Cesarskiej Szkoły Inżynieryjnej Nuln) to jedna z trzech najbogatszych prowincji elektorskich. Nieraz w historii zdarzało się, że na tronie w Altdofie zasiadał władca pochodzący właśnie z Middenlandu.
Na przestrzeni dziejów Wolne Miasto Middenheim i Middenland były oddzielnymi prowincjami elektorskimi i dopiero kilkaset lat temu zostały zjednoczone pod władztwem rodziny Todbringerów. Z tego okresu datują się pewne niesnaski pomiędzy mieszkańcami Middenheimu, a reszty prowincji.
Jednocześnie jest to obszar najbardziej oddany kultowi Ulryka, jego stolica – Middenheim – nie bez powodu nazywana jest Miastem Białego Wilka.
Region ten słynie też z bardzo dużej populacji czarnych żurawi zamieszkujących mokradła na północ od Middenheim. Niestety altdorfska moda na noszenie ich piór przy kapeluszu ostatnimi czasy bardzo negatywnie odbiła się na liczebności ptaków i nie pomogły tu nawet podatki od łapania tych ptaków nałożone przez elektora prowincji – grafa Borysa Todtbringera.
Mieszkańcy Wielkiego Księstwa Middenlandu mają opinię ludzi lakonicznych i szorstkich. Stare opowieści mówią wręcz o dziadku Borysta Todbringera, którzy rzekomo miał kazać uciąć pewnemu Niziołkowi język za zbyt długa przemowę po obiedzie. Middenlandczycy lubią tradycję i trzymają się jej bardzo silnie.
Prowincja słynie z doskonałych, zaprawionych w boju żołnierzy i dwóch zakonów rycerskich – Rycerzy Panter (osobista gwardia Todbringerów) i Rycerzy Białego Wilka (zakon działający przy Wielkiej Świątyni Ulryka, znany z tego, że jego rycerze używają w walce młotów bojowych).
Obecnie elektorem Middenheim jest graf Boris Todinger, a jego następcą – najmłodszy syn, Stefan. Osobnym głosem elektorskim dysponuje Najwyższy Kapłan Ar-Ulryk.

(mapka znaleziona na http://www.warhammer-empire.com/)

Świeżo zerwane Kfiatki z 29.04

2010-04-30T14:42:00.000+02:00

(jeszcze przed sesją, planujemy wyjazd na grilla)
Anna: Skrzydełka z grilla ja nie… Długo się robi, a krótko je.

Sam: Nie wiem po co mi inteligencja, w końcu mam topór.

Anna (Do MG, spodziewając się zasadzki): Słychać śpiewające ptaki?
Cerus (basem): O sole mijo!!

Sam (bo bardzo udanym teście tropienia): To tędy 4 godziny 5 minut temu na północ szło 16 elfów. Mogłem się pomylić o cztery.
Anna: Godziny, minuty, czy elfy?

Gascoigne (do Cerusa): nie wczuwaj się w krasnoluda!
Anna: No! Bo jesteś za wysoki.

MG (opisuje jak dwóch nie rozmawiających ze sobą krasnoludów pełni wartę, gdy drużyna nocuje wewnątrz kamiennego kręgu): Jeden usiadł w jednym kącie kręgu, drugi w drugim.
(drużyna złożona z samych magistrów inżynierów ścisłowców po Polibudzie śmieje się z MG humanisty, bo wie, że okrąg nie ma kątów)
MG: Mówiłem „w końcu”.
(drużyna złożona z samych magistrów inżynierów ścisłowców po Polibudzie śmieje się z MG humanisty sugerując mu, by znalazł koniec w kręgu).

Sam: Mam duże pokłady inteligencji. Tylko, ze bardzo głęboko.

Sam: Zostało mi 4 HP.
Gascoigne: To i tak lepiej, niż Cerus zazwyczaj!

Cerus (po tym, jak Gascoigne zrobił mu brzydki kawał): Czekaj czej tylko. Pójdziesz spać to ci lewatywę zrobię!
Sam: A gruszkę masz?

(drużyna wróciła do Altdorfu i planuje miłe spędzenie wolnego czasu)
Anna (zapraszana na kolacjo-randkę przez osobę, która nie wzbudziła jej zainteresowania): Mogę przyjść z przyzwoitką?
Sam: Ja mogę iść!
Cerus: Ale my już jesteśmy umówieni do burdelu!!
Sam: A jednak nie mogę iść!!!

I na koniec jeszcze analogia, która padła podczas wizyty w domu czerwonej latarni: „Futro z norek – norka z futrem!”

Ogłoszenia parafialne

2010-04-28T23:12:00.000+02:00

Przypominam o sesji jutro o 20tej :).
Załączam fotki do tej pory wykonanych figurek. Docelowo na lewym marginesie będą ich miniaturki i 1-2 zdaniową charakterystyką postaci.
Chciałbym też sukcesywnie powrzucać wpisy o historii każdej z postaci. Pytanie: czy mam sam je spłodzić, czy może sami chcecie coś napisać? Bo wydaje mi się, że na tym etapie kampanii wklejenie historii postaci, które mi przesłaliście, mogłoby ciut popsuć zabawę ;).

Anna

Cerus

Gascoine

Sam

Ogłoszenia parafialne - ciekawe linki

2010-04-19T16:53:00.000+02:00

Na szybko, dwa ciekawe linki z kategorii lektury nadobowiązkowe:

Opowieści kapitana Zamku Chojnickiego - facet ma niesamowity talent do gadania, a i bardzo do rzeczy mówi o średniowieczu.
The care and feeding of Your GM - przede wszystkim ze względu na tytuł, który totalnie mnie rozbroił. Kilka takich ciekawych porad dla graczy. Ogólnie cały portal jest bardzo fajny i nie ukrywam, że czasami korzystam z pomysłów tam zawartych :).

No i z uwagi na zakończenie żałoby narodowej zapraszam serdecznie na sesję w zwyczajowym terminie - najbliższy czwartek 20:00 u nas :).

Kfiatki z 08.04

2010-04-13T19:49:00.000+02:00

(drużyna zabiła demonicę Slanesha, w czasie, gdy Cerus był nieprzytomny z powodu nawdychania się narkotyków w świątyni Slanesha. Cerus, jako mag Kolegium Światła i domorosły łowca demonów i innego plugastwa, jest lekko zawiedziony, że sam nie mógł demona zabić i ma o to lekkie pretensje)
Cerus: Trzeba było demona potrzymać, ja za dwa dni bym doszedł
Anna: To ja się nie dziwię, że ty masz problemy kobietami…

(Cerus jest totalnie ujarany. Mimo to ma zadziwiająco racjonalne, przemyślane i dobre pomysły)
Anna: On tak jakoś jasno myśli.
MG: Będą ujemne PDki.

MG: Zamek (Wittengstein) zrównało z ziemią.
Cerus: To chyba sukces, nie?

(ciąg dalszy komentarzy po zniszczeniu zamku)
Gascoine: Tak dobrze osadzonego zamku jeszcze nie widziałem.

Cerus: Przekaż druidom…
Sam: Druidów nie ma. Wyraźnie mi to wyjaśnił ten druid, co go spotkaliśmy miesiąc temu.

(Anna, jak każdy szanujący się ekoterrorysta, ma długa pamięć)
Cerus: Mogłabyś mnie opatrzyć?
Anna: Nie pamiętam już dlaczego, ale umawialiśmy się, że nie.

Cerus: A może twój ojciec kozy chędożył?
(???): Serio? Jakoś tak wygląda…
(nie jestem pewien tego kfiatka, jak ktoś wi o co chodzi proszę o wpisanie komentarzu ;P )

2010-04-13T19:33:00.000+02:00

Rozdział XII - ciąg dalszy

Na tym etapie w zamku zostały już tylko dożynki do dokończenia. Zgodnie z pozycjonowaniem wykonanym przez Annę zostały nam dwa skupiska po kilkunastu mutantów, dwa demony i wielkie coś z mackami w dziurze na odpadki.
Cerus wpadł na genialny pomysł, żeby przy pomocy drobnej iluzji sprowadzić do głównego hallu wrogich żołnierzy na raty, celem przekazania ich Francoise do pogrzebania. Plan i wykonanie było genialne, ale… nikt nie przyszedł. Nie chciał Mahomet do góry… posłaliśmy Sama na zwiady. W kolczudze, napierśniku płytowym i z dyndającymi na grzbiecie kuszą wałową i dwuręcznym toporem mógłby co najwyżej zaskoczyć mocno napitego krasnoluda, ale i tak postanowiliśmy spróbować. W końcu padało, grzmiało i było ciemno.
Sam w starej oranżerii znalazł kilkunastu mutantów – ludzi skrzyżowanych z różnokolorowymi ptakami. Nie wydawali się specjalnie groźni, szczególnie że byli zamknięci w klatce, ale i tak postanowiliśmy ich odstrzelić. Nie oszukujmy się mutanci to to oczywiście nie byli, co najwyżej lekko ewolucyjnie upośledzone ptactwo. Więc okres ochronny na drób łowny ich nie obejmował.
Po małym polowaniu na dzikie indyki nad Zamkiem Wittengstein postanowiliśmy zająć się basztą bramną. Wysłane przodem krasnoludy z Drakkim na czele zatłukły tam ostatniego strażnika i mogliśmy na spokojnie uzupełnić zapas bełtów do kusz.
Następny cel: była świątynia Sigmara. O tym, ze była, dobitnie świadczyło wielkie czarne przyrodzenie domalowane do płaskorzeźby Sigmara na frontowej ścianie. Przez uchylone drzwi wylatywała po ziemi fiołkowa mgiełka, dało się też usłyszeć dziwną, hipnotyzującą muzykę organową.
Zasłoniliśmy twarze chusteczkami umoczonymi w spirytusie i weszliśmy do środka w pełnej gotowości bojowej. Byliśmy gotowy na prawie wszystko – demony, zwierzoludzi, mutantów, ofiary składane z dziewic… Jedno było pewne – dziewic w budynku nie było, na podłodze zamiast tego trwała orgia w najlepsze z udziałem kilkunastu ludzi. Jeden z nich był ewolucyjnie upośledzony i miał nawet dwa penisy! Kilka plaskaczy przywołało do porządku członków drużyny, którzy popadli w trans na skutek działania tej strasznej, kociej muzyki i już mogliśmy się zabrać za rozbicie orgii. Kultyści byli tak ukarani, że nawet nie opierali się, gdy podrzynaliśmy im gardła. Jeden nawet się cieszył, mówił że ból sprawia, że czuje że żyje. Zalaliśmy wodą kadzie, z których wydobywał się ten fiołkowy dym – mieliśmy niejasne przeczucie, że jest z nim coś nie tak. Nad salą dominował kamienny posąg Sigmara Młotodzierżcy, tyle że do jego młota dorwał się jakiś maniak z dłutem i przerobił go… tak, zgadliście drodzy czytelnicy, na penisa! Ile penisów można wkomponować w jedną świątynię? Ludzie! Jeszcze tylko brakowało, żeby ta demonica chaosu, która na nas wyskoczyła, miała ze dwa na czole!!
Nie miała, miała za to parę szczypiec zamiast rąk. Coś tam pieprzyła o tym, dlaczego się nie bawimy, nie bierzemy udziału w orgii, ale my byliśmy w nastroju do walki, nie gadania. W walce nie mógł niestety nas wspomóc Cerus ani krasnoludy, którzy kompletnie ujarali się tym fiołkowym dymem. Niezły szajs mieli ci slaneszyci! Cerusa trzymało jeszcze przez parę godzin, ciągle miał wizje, że jeździ różowym rydwanem w chmurach i rzuca piorunami w grzeszników… Ale ten fragment może zachowajcie dla siebie drodzy czytelnicy – przy jego obecnej pozycji, gdyby to się wydało… strach pomyśleć! Po krótkiej, acz zaciętej walce, w której Sam został lekko pokiereszowany, demonica zmieniła się w strużkę dymu, a my ruszyliśmy po schodach na górę, by znaleźć źródło kakofonii dźwięków, która przyprawiała nas o ból głowy.
Na galerii znaleźliśmy drugiego demona, a raczej demoniczne organy z mackami. Określenie „kocia muzyka” nabrało dla nas zupełnie nowego znaczenia. Gascoine okazał się osobą o najlepiej wyrobionym słuchu muzycznym (co nie powinno dziwić, ze względu na jego klasyczne, rycerskie wykształcenie) i o mało nie stracił słuchu w ataku demona. Macki szybko poucinaliśmy i zabiliśmy (???) organy.
W ostatniej wieży zamku znaleźliśmy tysiące karaluchów i ich władcę – człowieka-karalucha. Chyba chciał nam coś powiedzieć, ale bidula nie zdążył. Miał wypadek – odpadła mu głowa.
Nieco wcześniej dzięki magii Anny dowiedzieliśmy się, że do podziemi zamku przedostała się grupa mutantów. Postanowiliśmy zmierzyć się z nimi na końcu, ale po wyjściu z wieży okazało się, że jest już za późno – mutanci musieli uszkodzić strukturę skały pod zamkiem, gdyż ten nagle zaczął walić się na naszych oczach. Rzuciliśmy się do panicznej ucieczki unikając co rusz spadających kawałków dachówek i kamieni, jednocześnie składając dziękczynne modlitwy do wszystkich bogów, za to, że nie podkusiło nas żeby opuścić kratę w bramie.
Było gorąco, szczególnie w momencie, gdy podjadany Cerus przewrócił się jak długi pod opadająca kratą przy głównej bramie. Udało nam się jednak ujść z życiem, a z Zamku Wittengstein zostało mniej więcej to, co można obejrzeć w chwili obecnej – wysokie wzgórze z wyrównaną kupą gruzu na szczycie.
Wróciliśmy do Wittengsdorfu, gdzie okazało się, że ekipa prowadzona przez Sigrid wpadła w zasadzkę zorganizowaną przez… Mroczne Elfy! W walce zginęło więcej wieśniaków, niż podczas całego „wyzwalania” zamku, kilku też zostało rannych. Z relacji Hildy wynikało, że w starciu tym Sigrid została zabita. Podobno nie broniła się wcale, jakby czekała na śmierć. Hilda opowiadała, że Sigird na terenie Niskiego Zamku znalazła szczątki swojego męża, który został zabity niecały tydzień temu, a jego zwłoki spalone (rozpoznała je po jakimś pamiątkowym amuleciku, czy czymś takim).
Odpoczęliśmy parę godzin, Anna opatrzyła rannych wieśniaków i wsparci dwoma tubylcami ruszyliśmy wytropić długouchych. Co prawda zabieranie się za to dopiero po paru godzinach może nie było najgenialniejszym z naszych pomysłów, ale byliśmy zdeterminowani by następne spotkanie z nimi odbyło w wybranych przez nas warunkach…

Altdorfer Tagesbalt

2010-04-08T18:50:00.000+02:00

Altdorfer Tagesblat
Czyli Niezależny Nieregularnik Stolicy Imperium
Numer 9

Choroba cesarza!

Ze źródeł zbliżonych do pałacu cesarskiego dowiedzieliśmy się, że miłościwie nam panujący cesarz Karl Franz zapadł za nieznaną chorobę. W chwili obecnej brak bliższych informacji na jej temat, jest jednak faktem, że cesarz nie pojawił się na dorocznym przeglądzie Gwardii Reiku na polach pod Altdorfem. Komnaty cesarskie odwiedzało też kilka wysokich kapłanek Shalyi, odmówiły one jednak komentarza co do stanu zdrowia Cesarza.
Wieści te rozeszły się lotem błyskawicy po Imperium i wzbudziły uzasadnione zamieszanie. Oficjalnym następcą tronu jest przecież książę Wolfgang Holswig-Abenauer, który w powszechnej opinii, nie jest uznawany za osobę wybitnie inteligentną. Zgodnie z aktualnie najpopularniejszą plotką, książę koronny stał się czubkiem na skutek działania nieustalonego demonologa urzędującego na Uniwersytecie Altdorfskim i z rozkazu Cesarza przebywa w areszcie domowym w zamku Reikguard.
Przypomnijmy, tydzień temu przyczyną jego uwięzienia miała być absurdalna okoliczność, że zaczął oddawać cześć Mrocznym Potęgom, jest bredzącym obłąkańcem, a jeszcze wcześniej – że dostał grobowej zgnilizny, czerwonej osoby, że wyrósł mu szczurzy ogon i wreszcie – że jego bracia konspirują by pozbawić go życia i na zamku przebywa dla własnego bezpieczeństwa. Reasumując, w braku jakiejkolwiek oficjalnej informacji, jedyne co możemy z czystym sumieniem powiedzieć naszym czytelnikom, to to, że nie wiemy dlaczego Wolfgang Holswig-Abenauer przebywa na zamku Reikguard i nie przyjmuje żadnych gości.

Afera etykietowa

Coraz powszechniejsza staje się metoda obejścia embarga na bretońską brandy, polegająca na naklejaniu na niej etykietek „Produkt Sudenlandu”. W tym procederze przodują kupcy z Marienburga, ale Celnicy Miłościwie Nam Panującego zaaresztowali też kilku kemperbadzkich kupców uprawiających ten proceder.

Z węzełkiem po kraju – Wielkie Księstwo Averlandu

Niniejszym rozpoczynamy nowy cykl na łamach naszego pisma – „Z węzełkiem po kraju”, który ma za zadanie przybliżyć naszym czytelnikom inne krainy wchodzące w skład Imperium. Mamy nadzieję, że artykuły te zachęcą do podróży, gdyż drogi stają się bezpieczniejsze po wojnie w Chaosem i nasi sponsorzy mają nadzieję na rozkręcenie turystycznego biznesu.

„Jak Averlandczyk odróżnia swoja kobietę od krowy? Wcale!” – typowy reiklandzki żart.

Averland to najbardziej na południowy wschód wysunięta prowincja Imperium. Ta równinna kraina położona jest pomiędzy Reikiem, Averem i Averem Błękitnym, będąca jednym z najżyźniejszych obszarów w Imperium. Bogate zbiory zbóż i innych płodów rolnych są wynikiem regularnych wylewów wielskich rzek płynących przez prowincję. Averland, poza swoją rogacizną, słynie też z doskonałych win i kamieni szlachetnych wydobywanych w znajdujących się na wschodnim krańcu prowincji Górach Krańca Świata.
Averlandczycy to ludzie otwarci, szczerzy aż do bólu. Szlachta znana jest z doskonałego opanowania jazdy konnej i umiejętności walki z końskiego grzbietu.
Wielkie Księstwo Averlandu ma bardzo dobrze stosunku handlowe z krasnoludzkmi na wschodzie (Grenzstadt) oraz z Tileą. Wyrazem tego drugiego jest przewaga kuszników i pikinierów w pułkach wystawianych przez lokalnych władców w razie zagrożenia. Żołnierzy wielkiego księcia można poznać po czarno-żółtych uniformach.
W Averheim – stolicy prowincji – siedzibę mają Rycerze Płonącego Słońca. Sporymi wpływami cieszy się kult Myrmydii.
Obecnym elektorem WKA jest Wielka Hrabini Ludmila von Alptraum, jej następczynią – córka, baronowa Marlene.

(mapka znaleziona na http://www.warhammer-empire.com/)

2010-04-06T19:52:00.000+02:00

[Rozdział XII]

Plan ataku był prosty jak konstrukcja cepa – wiedzieliśmy bowiem, że mamy współdziałać z nie przeszkolonymi banitami. My wchodzimy tajemnym przejściem na Zamek Wysoki, oni – na Zamek Niski. Następnie mordujemy wszystko, co napotkamy na naszej drodze. Przy czym przez „wszystko” my rozumieliśmy naprawdę wszystko – wliczając – jak się okazało później – zmutowane koty i wypchanych i zakonserwowanych nieboszczyków zapakowanych w zbroje stojące w hallu. Ludzie Sigrid chyba nadal mieli nadzieję znaleźć żywych swoich przyjaciół i krewnych, którzy prawie dwa lata temu udali się na zamek i nie wrócili…
Dzięki czarom Anny wiedzieliśmy, czego się spodziewać – co najmniej dwóch demonów, kilkudziesięciu mutantów, tuzina zmutowanych kotów i jednego dużego, przesiąkniętego esencją chaosu czegoś…
We wspomnianej już wcześniej „Sztuce Wojny” (przy czym nie mam tu na myśli jakiejś konkretnej książki, tylko prosty, zdroworozsądkowy zbiór zasad rządzących mniej lub bardziej zorganizowanymi starciami między humanoidami, który jest pisany i aktualizowany przez samo życie od czasu, gdy pierwszy jaskiniowej przypierdolił drugiemu gałęzią by zabrać mu napieczony w ogniu udziec jelenia) stoi też „żaden plan nie wytrzyma kontaktu z nieprzyjacielem”. Nasze trzymał nawet dość długo – tak przynajmniej się wydawało. Z podziemi wyszliśmy o czasie i znaleźliśmy się w lochach. Pierwszą żywą duszą, jaką spotkaliśmy był wioskowy medyk, który najwyraźniej siedział w klatce zawieszonej pod sufitem od circa 5 lat… Biedaka niezwłocznie należało wysłać do najbliższego, właściwego miejscowo Narrenturm, ale chwilowo mieliśmy większe problemy na głowie. Przepytaliśmy go i nawet udało się co nieco dowiedzieć o okolicy, na przykład że lokalnym oprawcą jest półogr. W celach znaleźliśmy jeszcze 5 wieśniaków i cesarskiego poborcę podatków. Ich też zostawiliśmy w celach, coby nam się nie walali pod nogami podczas wyzwalania zamku spod władzy nekromanty. Do pokoju zajmowanego przez półogra można by było trafić po omacku – starczyło iść za nosem. Sam oprawca była słabo rozgarnięty nawet jak na standardy swojego parszywego gatunku – zatłukliśmy gada zanim zdążył nawet beknąć.
W lochach znaleźliśmy jeszcze dobrze zaopatrzoną piwniczkę (hurra!!!), niestety cały alkohol zmienił się w ocet, jak go szlag trafił najprawdopodobniej na skutek działania spaczenia (łeeee…).
Ciekawostka – w jednej z cel znaleźliśmy tajemne przejście gdzieś pod ziemię. Niestety okazało się, że po parunastu metrach ktoś wstawił tam bardzo solidne drzwi, do których specyficznego klucza nie mieliśmy. Jeszcze.
Na parterze głównego budynku zastaliśmy pochrapującego chyba majordoma. Jak na majordoma podłego nekromanty przystało, zamiast prawej ręki miał paskudnie wyglądający szpon. Bydlak tak słodko chrapał, że nie mieliśmy serca go budzić, zginął więc z odcięta głową we śnie, po cichutku.
Główna sala jadalna zamku von Wittengstein doskonale odzwierciedlała stan, w jakim znajdowała się cała ta niegdyś kwitnąca twierdza. Na stole pełno było zgnitego żarcia i sfermentowanego wina. Dywany zakurzone, w rogach ścian pajęczyny, a na ścianach – portrety rodu von Wittengstein – im jego członkowie bliżsi naszym czasom, tym bardziej widoczny był wpływ skrzynki spaczenia przytaszczonej do zamku przez Dagmara von Wittengstein. Każdy kolejny z rodu wydawał się mieć mordę bardziej zakazaną, z widoczną tu i ówdzie lekką nutką dekadencji, obłędu, czy sadyzmu galopie. No i na dokładkę co jakiś czas coś znikało ze stołu i pojawiało się na którymś z obrazów. Lub na odwrót. Zaniepokojeni zaczęliśmy zdejmować na chybił trafił obrazy ze ściany, by sprawdzić, czy za nimi nie czai się jakieś licho. Jak się okazało baroneta von Wittengstein miała przodków ciężkiego kalibru, bo jeden z obrazów wypadł Annie z rąk przy zdejmowaniu, powodując spory hałas. Zamarliśmy, spodziewając się w każdej chwili wpadających wszystkimi drzwiami strażników.
Tymczasem jedyne, co się pojawiło, to trzech zmutowanych służących. Z pomocą Drakkiego i jego ekipy szybko i po cichu zlikwidowaliśmy dwóch z nich, a Fransoise, z pomocą akcesoriów znalezionych u zamkowego kata, uciął sobie pogawędkę z trzecim.
Pokrzepieni uzyskanymi od obdarzonego ptasim dziobem sługi informacjami o mieszkańcach zamku oraz świadomością usunięcia ze Starego Świata w sumie czterech mutantów ruszyliśmy skrzypiącymi schodami na górę.
Schody były nie tylko skrzypiące, ale i mówiące. Wchodząc na górę słyszeliśmy głosy… i nie, do dziś żadne z nas nie ma ochoty o tym porozmawiać.
Na półpiętrze znaleźliśmy gabinet wypychacza zwierząt. Nauczeni długim doświadczeniem puściliśmy przodem Drakkiego i Bjorniego. Niestety jakiś idiota odkręcił z drzwiczek tabliczkę informującą co jest w środku i dlatego gdy chłopaki zobaczyli zaraz za drzwiami wielkiego, pochylającego się nad nimi niedźwiedzia grizzly, zareagowali odruchowo za pomocą swoich dwuręcznych kilofów. Na taką profanację swojej pracy bardzo nerwowo zareagował Kurt von Wittengstein, zamkowy wypychacz zwierząt. Rzucił się na Bjorniego i zaczął go dusić – a że bydlak miał cztery ręce, to połamał mu parę żeber. Chwilę później wyrwaliśmy chwasta wspólnym wysiłkiem.
Na piętrze znaleźliśmy jeszcze pokój z poltergeistem (2:1 dla nas, duszek spopielony ognistym spojrzeniem Cerusa i „przeczuciem” Anny, Cerus wyszedł z akcji z malowniczym odciskiem trójramiennego, mosiężnego świecznika na twarzy), kilka pustych pomieszczeń i wojownika chaosu będącego najwyraźniej gościem pani na zamku. Gość był bardzo dobrze wychowany i zaproponował nam pomoc w ukatrupieniu kierownictwa ośrodka. Grzecznie zgodziliśmy się, po czym niestety spadło mu się ze schodów. Bo schody były krzywe, skrzypiące? Też, ale na jego nieszczęśliwym wypadku głównie zaważył but Sama między jego łopatkami. Pełna zbroja płytowa zrośnięta ze skórą daje naprawdę dobrą ochronę, ale niewiele pomaga na ucięcie głowy, jeżeli nie ma na niej hełmu.
Spotkaliśmy się też z baronetą, która hodowała 12 zmutowanych kotów chaosu. Nie miała za wiele do powiedzenia, jej sierściuchy chciały nas zabić. Atmosfera w zamku robiła się coraz gorsza, szczególnie, że na zewnątrz rozpętała się burza.
W najwyższej wieży zamku zastaliśmy najmłodszą przedstawicielkę rodu W. – jak się okazało zapaloną nekromantkę amatorkę, która właśnie za pomocą energii pioruna reanimowała umrzyka składającego się części wielu humanoidów zszytych razem.
Cóż… Może i w neoromantycznych puzzlach lady Margarite była niezła, ale chyba po raz pierwszy w życiu na jej drodze stanął ktoś, kto nie był kulącym się ze strachu i wstępnie zmiękczonym przez jej ludzi chłopem pańszczyźnianym. Wysłaliśmy babę do Morra, on tam chyba ma specjalne miejsce dla nekromantów. Reanimowany umrzyk, choć tak straszny, że wystraszył jednego z naszych krasnoludów, pobiegł tam zaraz za nią. I zdobyliśmy klucz do podziemi.

Ogłoszenia parafialne Figurki i zasady

2010-04-04T23:44:00.000+02:00

Po pierwsze i najważniejsze: za około 5 minut (gdy tylko wyschnie ostatnia partia Wikolu mocująca trawkę elektrostatyczną) oficjalnie zakończę pracę na figurkami przedstawiającymi Annę, Cerusa, Sama i Gascoigne`a. Wkrótce po tym mam nadzieję wrzucić tutaj ich zdjęcia (choć wole je najpierw Wam zaprezentować w realu na następnej sesji (o ile niebo nie zwali nam się na głowy - w najbliższy czwartek).

Ostatnio kartkując podręcznik trafiłem na ciekawą zasadę, którą do tej pory niestety pomijaliśmy, a uważam, że warto by ją wprowadzić od następnej sesji. Według niej, jeśli powtarza się test umiejętności, bo nie wyszedł za pierwszym razem i nie zmieniły się okoliczności, drugi test jest z modyfikatorem -10. Jak i ten nie wyjdzie i okoliczności dalej te same - następne podejście na -20 i tak dalej. Wydaje mi się to dość logiczne - jak coś nie wyjdzie za pierwszym razem - np. opatrzenie rany, czy szukanie śladów - to przy drugim podejściu będzie trochę trudniej (bo np. rana się szerzej otworzyła, a łażenie po terenie w poszukiwaniu śladów mogło jakieś zatrzeć). Jednocześnie jeśli okoliczności uległy w miarę istotnej zmianie, wtedy nie ma modyfikatora (w tym przypadku - np. opatrujemy ponownie tę samą ranę następnego dnia, czy też rzucamy do akcji psa tropiącego). Modyfikator ujemny jest tylko przy tożsamości miejsca, czasu i rodzaju czynności - więc np. oblany test splatanie w turze pierwszej przed udanym rzuceniem Kuli Ognia nie wpływu na test splatania w następnej rundzie, przed rzuceniem np. Tarczy Eteru.

W razie braku jakiegoś zasadnego zmasowanego sprzeciwu zacząłbym to stosować od następnej sesji.

I na koniec jeszcze uwaga dla Fransoise - zacznij się zastanawiać jaką chcesz figurkę, postaram się przygotować dla Ciebie kilka propozycji na następną sesję :) (niestety figurkę Abelarda mi gdzieś diabeł (kot? ;P ) ogonem nakrył i za cholerę nie mogę jej znaleźć).

Kroniki Drużyny Młota

2010-04-01T20:01:00.000+02:00

Po dotarciu na wysokość Wittengsdorfu postanowiliśmy wysłać kurdupli przodem na zwiady. Zadekowaliśmy się z „Lodzią” za zakolem rzeki i czekaliśmy na powrót zwiadowców, którzy – z racji tego, że nigdy wcześniej tam nie byli, nie powinni zostać powiązani z naszą zeszłotygodniową wtopą i mini pożarem na zamku.
Zwiad wrócił po paru godzinach. Okazało się, że w karczmie wojsko z zamku wzięło się za wieszanie tubylców w nadziei na znalezienie siedziby banitów. Drakki i spółka zareagowali dość nerwowo i strażników zlikwidowali – niestety jeden z krasnoludów został przy tym poważnie ranny, ale Anna zdołała go odratować, po tym, jak przynieśli go na drzwiach od karczmy, niczym niejakiego Janka Wishnievskiego ze znanej kislevickiej ballady.
Nad ranem podzieliliśmy się na dwie grupy. Anna do spółki z Samem udali się rozpoznać okoliczne lasy (wnioski: okoliczne lasy są spaczone chaosem, w nocy szwędają się tam zwierzoludzie, a partyzanci są dobrze zamaskowani), podczas gdy Cerus, Gascoigne i Fransoise udali się do wioski (wnioski: krasnoludy są bardzo dobre w znajdowaniu ruchu oporu), nasi zostali karczmie szybko połączeni z krasnoludami i skontaktowała się z nimi niejaka Hilda – córka młynarza, będąca lokalną wtyczką partyzantów. Nauka na przyszłość: wtyczkę partyzantów można łatwo poznać po tym, że podchodzi do nas w szarym prochowcu i zaczyna gadkę od „Słuchajcie uważnie, bo nie będę powtarzać. Jestem wtyczką ruchu oporu w Wittengsdorfie…”.
Wspólnie udaliśmy się do ich tajnej siedziby w lesie, gdzie odbyła się rada wojenna z ich przywódczynią – Sigrid. Ta była kapłanka Rhyi bardzo ucieszyła się, że chcemy pomóc, a jeszcze bardziej ucieszyło ją to, że przywieźliśmy im trochę broni. Dość szybko udało nam się stworzyć plan ataku na zamek z wykorzystaniem odkrytego przez nas tajemnego przejścia. Sigrid i jej ludzie, w liczbie około 30, mieli uderzyć na Niski Zamek, a my, razem z krasnoludami, na Wysoki.
Pokrzepieni stworzonym ambitnym planem udaliśmy się do „Lodzi” po broń. Po drodze jeszcze trzeba było urządzić zasadzkę na grupę żołnierzy z zamku, którzy przeczesywali las za pomocą mutanta o czułym powonieniu. Dzięki temu, że byliśmy po zawietrznej, pojawiła się okazja na zorganizowanie idealnej pułapki. Pachołki nekromanty dostały huraganowy wpierdol, a niedobitki goniliśmy aż pod zamek. Po czym sami wykonaliśmy taktyczny manewr redyslokacji na z góry upatrzone pozycje wyjściowe do kolejnego ataku.

Kfiatki z 30.03

2010-04-01T19:27:00.000+02:00

(drużyna atakuje Wysoki Zamek zamku Wittengstein, na którym spodziewają się znaleźć nekromantę, w tym czasie chłopscy banici prowadzą dywersyjny atak na Zamek Niski)
Fransoise: Jak już ci tutaj zmasakrują partyzantkę, to co dalej?
Gascoigne: Wdrożymy taktykę z Kitajcu: „Kęędyuciec”

(Anna rzuciła czar pozwalający na wykrycie istot chaosu.)
Fransoise: Ich jest 45 i dwa demony, nas pięcioro, co daje nam lekką przewagę.
Cerus: Nas jest 8, pamiętaj, że są z nami 3 krasnoludy.
Fransoise: To już mamy przewagę taktyczną!

(Anna chwieje się zdejmując podejrzany, spory obraz ze ściany)
n/n: Żeby trzymać ten obraz musiałabyś mieć posturę niemieckiej pływaczki!

(Cerus właśnie dostał punkt obłędu za obmacywanie martwej, zimnej, ale wypchanej i wyglądającej prawie jak żywa służącej)
Cerus: A jakby jej termofor w d…ę wsadzić, to będzie ciepła?
MG: Tak. Rzuć sobie jeszcze raz na punkty obłędu.

(Sam właśnie uciął toporem głowę gościa w pełnej zbroi płytowej, który wydawał się podejrzany)
Cerus: Co to do kurwy nędzy było?
Sam: Nie wiem. Niewiniątko ;).

(drużyna starła się z kilkunastoma zmutowanymi kotami, w walce pomogły krasnoludy uzbrojone w dwuręczne kilofy)
MG: Dwuręczny kilof vs. Zmutowany kot 3:0

(drużyna pojmała pewną ważną babę – baronetę von Wittengsdorf)
Fransoise: Utniemy jej język i przesłuchamy. Będzie nam powiekami odpowiadać Breilem.

Kfiatki z sesji 11.03

2010-03-22T21:46:00.001+01:00

Dramatis personae:
Cerus – człowiek wędrowny czarodziej Kolegium Światła z kosturem, tropiciel wszelkiego zła i chaosu.
Anna ps. „Wiewióra” – zielarka, medyk – wegetarianka.
Gascoigne – bretoński błędny rycerz, człek honoru z mieczem i Hochland Long Riflem.
Sam – zwiadowca z lasu z wielkim runicznym toporem dwuręcznym.
Fransoise – bretoński szlachcic, patentowy wkręcacz i sprzedawca weksli i czeków bez pokrycia na pół etatu.

Cerus (o Annie): To jest nasza własna ekoterrorystka. I felczer.

Cerus: Ja od kobiet wolę magię, moc.
Anna: To już wiem, czemu masz tak umięśnioną prawą rękę.
Cerus: To od trzymania kostura.
Anna: Jak zwał tak zwał.

Cerus (właśnie żebrał na klatę kolejne trafienie krytyczne) : Ale to jest kurwa złośliwe.
MG: Tylko trochę.

Durak (krasnolud – NPC): Jak coś było wystarczająco dobre dla mojego dziadka, to jest dobre i dla mnie.
Anna: Nie mów, że chodzi o bancię…

Strażnicy NPC: Ej! Kto idzie?!?!
Cerus: Nie wiem jak Wy, ale ja splatam.

Cerus (po walcze): Jak Fransoise będzie ich chciał wszystkich chować, to go ogłuszymy i zwiążemy.

MG: Wchodzicie do okrągłej sali. W jednym z jej rogów widać schody.

Kroniki Drużyny Młota

2010-03-22T13:37:00.000+01:00

[Rozdział X]

W Griessenwaldzie dowiedzieliśmy się, że jest grupa ludzi, banitów, którzy zbrojnie opierają się Temu, w Stronę Którego Tyłka Nadchodzi Jesień. Po szybkiej naradzie postanowiliśmy nawiązać kontakt z ruchem oporu i – w miarę możliwości – trochę ich dozbroić. Zwerbowaliśmy też do pomocy czterech krasnoludów. W tym czasie Cerus bez powodzenia szukał na targu sokoła, lub jakiegoś innego ptaszyska na Chowańca. Po wypiciu z brodaczami toastu za powadzenie misji (i jeszcze jednego i jeszcze jednego i na pohybel…) ruszyliśmy z powrotem na północ.
Ruch na rzece był spory, więc nie zdziwiło nas gdy w pewnym momencie mijała nas barka rzecznych Cyganów. Na jej pokładzie mieli dwa sokoły! Cerus natychmiast zaczął męczyć stojącego za sterem „Łodzi” Sama, by zbliżyć się do Cyganów i pohandlować. Cyganie okazali się bardzo chętni na mały handelek (widzieliście kiedyś cygana niechętnego na mały handelek? Jeśli tak to dajcie znać, jeśli wiadomość się potwierdzi damy nagrodę).
Po przyciągnięciu łodzi bosakami Cerus, Anna i Fransoise przeszli na pokład obok celem podjęcia negocjacji. Annie coś nie zgadzało się z tymi sokołami – nie ruszały się tak, jak powinny ruszać się sokoły. Natomiast fakt, że na łódź i jej załogę rzucono iluzję Cerus wykrył na moment przed atakiem. Okazało się, że na łodzi zamiast Cyganów byli Korsarze Mrocznych Elfów!
Korsarze zaatakowali jednocześnie ostro odbijając od „Lodzi”. Doszło do zaciętej walki wręcz i wymiany uprzejmości z kusz i jak zwykle zabójczej rusznicy Gascoigne`a, który został na „Lodzi” i wspierał nas ogniem.
Na nasze szczęście okazało się, że elfia magiczka, o ile całkiem nieźle wychodziły jej iluzje, bo w walce sprawdzała się dużo gorzej. W sumie z walki wyszliśmy bogatsi o kilak elfach zakrzywionych mieczy, dwie kusze samopowtarzalne (jedna uszkodzona), trochę złota i jakiś dziwny klucz, który natychmiast zachachmęcił Cerus, biorąc go ze sobą do kabiny, gdzie razem z Anną coś kombinowali przez kilkadziesiąt minut. Durak – jeden z krasnoludów, który do nas dołączył w Griessenwaldzie – opowiadał później, że przy użyciu nowoczesnego krasnoludzkiego sprzętu podsłuchowego w postaci szklanki przytkniętej do drzwi nie ustalił, by odchodziły tam jakieś bezeceństwa. Nic więcej jednak nie zdołał ustalić i o co latało z kluczem mieliśmy dowiedzieć się dopiero później. Ale nie uprzedzajmy wypadków.
Za cenę mocno poranionego Cerusa i zużytej amunicji zyskaliśmy też przychylność cygańskiego księcia Hiacynta – okazało się bowiem, że długouchy napadły na Rzecznych Cyganów na krótko przed atakiem na nas i trzymały ich związanych w różnych miejscach łodzi. W sumie dobrze, że Anna zwróciła nich uwagę, bo w szale plądrowania prawie byśmy o nich zapomnieli.
W bojowym nastroju, po pochowaniu elfów na brzegu, ruszyliśmy dalej na północ zostawiając za sobą wdzięcznych Cyganów i dwa elfie jeżozwierza spływające w dół rzeki. Wszyscy chyba zastanawialiśmy się nad tym, jak skontaktować się z ruchem oporu bez nabicia sobie guza (szczególnie, że nasz lokalny Hierofanta wyglądał tak, że jeszcze jeden guz na głowie mógł go wysłać za drzwi Morra.